Wat mij geraakt heeft is juist die indringende
'aansporing' van David Van Reybrouck (!): stop met zoeken, want dan ga je aan
alles voorbij !
Ga op weg, zonder bestemming, en kijk, proef, ruik, luister en voel !
Laat niet toe dat het zinzoekende hoofd je afsluit voor de zin waarin je altijd
al bent opgenomen, maar waarvoor je enkel gevoelig kan worden als je weet stil
te staan, stil te worden, en ja, paradoxalerwijze misschien , weet af te dalen
in de nachtelijke afzondering (Duras) van het schrijven.
Het gesprek begon met een boutade van Beckett : "I have never been on the road to somewhere, I just have been on the road" en eindigde met de vaderlijke raadgeving aan Wilfried De Jong : "Je moet niets in de wolken zien, je moet ze gewoon zien"
Het gesprek begon met een boutade van Beckett : "I have never been on the road to somewhere, I just have been on the road" en eindigde met de vaderlijke raadgeving aan Wilfried De Jong : "Je moet niets in de wolken zien, je moet ze gewoon zien"
En dat zien van de zwerver die niet kan verdwalen omdat hij altijd al in zijn
element is, thuis is in dit leven zonder een andere bestemming dan dit leven
zelf, dat zien geeft schoonheid, dankbaarheid en niet in het minst : mildheid.
De zin van de wortel moet niet van buitenaf aan de wortel worden gegeven, maar
IS de wortel.
Ik heb meer dan geboeid naar David Van Reybrouck geluisterd, om dezelfde
redenen waarom ik geregeld in dankbare bewondering jouw blog opzoek, Pascal.
Zijn zijn wolken ook de jouwe niet?
Ignace