Nieuwege - Oudenburg - Snaaskerke - Eernegem - Ichtegem - Torhout - Ruddervoorde - Loppem
maandag 9 maart 2026
vorig jaar 329
9 maart 2025
Een compleet versnipperde dag met veel uiteenlopende activiteiten: lectuur, schrijven, radio luisteren, foto’s klaarmaken, afwas, televisie, slapen, fietsen en tekenen. Alles bij elkaar heb ik het gevoel veel en goed te hebben gewerkt. Ik voltooi de lectuur van het zeer eigenaardige Goethe schterft van Thomas Bernhard. In een boekverhaal over De verwondering van Hugo Claus laat ik Tom P uit een zeer ver verleden opduiken. In Touché hoor ik een zekere Inge Onsea (uit de modewereld) zeer tevreden zijn over zichzelf. Ik ben het met haar eens dat het leven te lang duurt voor maar één grote liefde. Nu is ze samen met een zeventien jaar jongere man. Tijdens mijn fietsrit van bijna 60 kilometer, tot in Wingene, luister ik naar het radioverslag van de Brugse derby. In Taboe, een mix van human interest en comedy, heeft Philippe Geubels het over de menopauze. Vijf vrouwen getuigen. Een van hen, Lies heet ze, is opvallend jong. Haar menopauze begon op haar 28ste, toen haar eierstokken werden verwijderd nadat ze borstkanker had gehad. Acht jaar heeft haar lijdensweg geduurd. Ze heeft nu ‘nieuwe borsten’ (haar woorden), is ‘haar vrouwelijkheid kwijt’ en staat ‘vol littekens’ (…): voor de reconstructie van de borsten moet er op andere plaatsen op het lichaam huid worden weggehaald. Ik eindig de avond met het tekenen van twee zelfportretten, een met potlood en een tweede met aquarel, en met [een slaapmuts].
zondag 8 maart 2026
zaterdag 7 maart 2026
vorig jaar 327
6 maart 2025
(…)
*
(…)
*
(…)
*
Ondertussen is de wereld de voorbije dagen grondig blijven veranderen. Europa, in de steek gelaten door Amerika, probeert zich te verenigen; er worden miljarden klaargelegd voor bewapening; er komt een logica van imminente oorlog op gang. Hopelijk wordt dat geen zichzelf bevestigende profetie, voorlopig houd ik het erop dat er velen zijn die garen spinnen bij deze paniekzaaierij.
7 maart 2025
Opnieuw een in twee stukken uiteengevallen nacht. Gelezen van drie tot vijf: Simon, Nabokov, Gissing. Ik houd van deze nachtelijke leesuren, maar gezond zal het wel niet zijn.
*
Consultatie bij de vasculair chirurg, dokter De Letter. Vreemde naam. Met echografie onderzoekt hij de aan- en afvoer van bloed in mijn benen. Hij stelt – ik citeer – ‘een lichte deficiëntie van de terugstuwkleppen’ vast. [Ik wist niet dat ik terugstuwkleppen had.] Veel bewegen en steunkousen dragen. Geen operatie dus. Ik lijk alles bij elkaar betrekkelijk gezond. Maar ik blijf wel met die gezwollen benen zitten en met dat overgewicht en met die slaapstoornissen. Du mußt dein Leben ändern!
*
Nomen est omen. Een van de kandidaten in Blokken is schoenmaker en heet De Leersnijder.
*
Samen met N op bezoek bij P. (…) P leeft in blessuretijd, nadat hij een maand of zes geleden al schikkingen had getroffen. Aan een van zijn muren hangt een Van Severen-kopie. Goed gedaan! Ik heb een De elfde teen voor hem meegebracht. Nu heeft hij alle delen. Hij zegt de drie andere[, die F hem als ziekenhuislectuur heeft bezorgd,] te hebben gelezen. We zijn het eens over The Beatles en The Rolling Stones. Titine van Binst heeft hij ook gekend, zegt hij. Ze was verliefd op hem. P vindt het grappig dat ik van haar in mijn boek een geitenboerin in de Drôme heb gemaakt. H komt binnen: een jonge vrouw van ergens voorin de twintig. Ze draagt een bleekbruine ribfluwelen salopette. Ze was bij (…) een collega van P, toen hij daar nog werkte. Ze heeft een paar kunstwerkjes meegebracht, die ze onlangs kocht: een portret in aquarel en dan nog twee ingelijste pentekeningen van kerkinterieurs. Zeventiende-eeuws, schat P. (…)
*
Ik herlees ‘Brief in een jaszak gevonden’ van Julio Cortázar in functie van mijn boekverhaal over Octaëder. Het verhaal is niet zoals ik het mij herinnerde, maar ik kan er wel iets mee aanvangen.
*
Een documentaire over manipulatie in de sport in de Deutsche Demokratische Republik. Het gefoefel in de voetbalcompetitie omdat het hoofd van de Staatssicherheit supporter was van 1. FC Union Berlin. Deze ploeg werd tien opeenvolgende jaren kampioen, maar speelde op den duur in een zo goed als leeg stadion. Het tragische verhaal van spelers die niet naar huis terugkeerden na een match in het buitenland.
1. FC Union Berlin, kampioen in 1983
*
(…)
vrijdag 6 maart 2026
notitie 511
ILP, ABSOLUTE DEMOCRATIE §11-20
11.
In
het nieuwe Nederlandse regeerakkoord (mei 2024) worden bepaalde
punten als ‘normaal’ naar voren geschoven die het tot voor kort
niet waren. De deelname aan die regering door de PVV van Geert
Wilders wordt in dat akkoord verbloemd. X-R wordt gelegitimeerd.
Wilders neemt – voorlopig? – een gematigde houding aan: net als
in Italië grijpt X-R de macht ‘op kousenvoeten’. Toch bevat het
regeerakkoord al een duidelijke X-Rse signatuur: grenzen dicht; weg
met de klimaatzorg; weg met de openbare omroep; weg met justitie en
weg met Europa. Met zijn ‘nederlagenstrategie’ is dit
regeerakkoord voor Wilders maar een opstapje naar een totale
machtsovername.
12.
Trump
dingt als veroordeeld misdadiger naar het volgende presidentschap
(mei 2024). Als hij zou worden verkozen, kan hij dit zien als een
overwinning op de jurisdictie en op de rechtsstaat, en ligt de weg
open naar een niet in de tijd begrensde dictatuur. Ook in Europa is
het X-Rse populisme de inzet van de verkiezingen. Maar ook vanuit de
oppositie is X-R invloedrijk want de meerderheidspartijen
verwezenlijken – uit angst – een groot deel van zijn programma’s.
De X-Rse populisten plaatsen wat zij de ‘gezonde volkswil’ noemen
boven de rechtsstaat. Dat betekent het einde van de rechtsstaat, de
democratie en de vrijheid.
13.
Jordan
Bardella heeft een glimlachcoach. In de politiek staat schijn boven
wezen. De nieuwe XR-se machthebbers bedienen zich in hun curricula en
op de sociale media graag van de leugen. Bardella moet XR in
Frankrijk ‘ontdiaboliseren’. Na de overwinning van het
Rassemblement National in de Europese verkiezingen ontbindt Macron
het parlement. Dat vindt ILP een ‘geniale tegenzet’. Alkibiades
zou het niet beter hebben gedaan. Mocht XR de vervroegde
parlementsverkiezingen winnen, dan kan Macron hen zichzelf tot aan de
presidentsverkiezingen van 2027 laten kapotregeren.
14.
In
het VK en in Frankrijk schreven premier Sunak en president Macron
vervroegde verkiezingen uit. In het VK won links. In Frankrijk ook,
maar Macron kon het als een overwinning beschouwen. In Hongarije en
Nederland neemt XR de macht in handen. Orbán
provoceert Europa door de banden met Poetin en Trump aan te halen.
Voor Wilders, die zelf niet in de regering zit, is Schoof maar een
marionetpremier. Eigenlijk wil hij alleen maar de rechtsstaat
ondermijnen en Europa ontmantelen, onder meer door Poetin te steunen.
15.
Met
het televisiedebat tussen Nixon en JF Kennedy in 1960 verdrong de
beeldvorming de ideologie. Vorm haalt het voortaan van inhoud. De
foto van de aanslag op hem is voor Trump een godsgeschenk. Biden moet
wijken, niet met zijn boodschap, maar omdat hij te veel stottert en
struikelt. Zijn vervangster Kamela Harris is onverkiesbaar omdat zij
een zwarte vrouw is. Maar als zij de beeldvorming handig manipuleert,
maakt zij misschien een kans. (juli 2024)
16.
De
digitale revolutie en het internet doen het verschil tussen toegang
tot kennis en kennis vervagen. De leek verdringt de specialist. De
elite verliest haar privileges en wordt verantwoordelijk geacht voor
het verlies van de verliezers. ‘Internet heeft gezorgd voor de
definitieve emancipatie van de dommen’ omdat de poortwachters van
de elite de controle uit handen hebben moeten geven. De algoritmes en
het commerciële model geven de leugen een vrijgeleide. Iedereen
beluistert enkel wat hij wil horen. De tegenstelling tussen rechts en
links is vervangen door de tegenstelling tussen wie bang is voor
globalisering en de anderen. Deze polarisering is het ideale klimaat
voor XR en voor de dictatuur van de massa: de publieke opinie stuurt
de politiek aan in plaats van omgekeerd. De elite zou er beter aan
doen zich niet te schamen voor het feit dat zij de waarheid
nastreeft.
17.
Onder
het mom van de verdediging van het recht op vrije meningsuiting heeft
Elon Musk op zijn X de moderatie van fake news afgeschaft. Dit komt
vooral XR ten goede. Deze ingreep maakt deel uit van een politiek
project. Musk heeft ook op het internationale vlak macht met zijn
satellieten, waarmee hij nu ook in oorlogen kan ingrijpen. Met zijn
agressieve attitude en machtshonger vormt hij een groot gevaar voor
de democratie.
18.
Op
1 september 2024 behaalde zowel XR als XL een verkiezingsoverwinning
in Duitsland. Beide strekkingen zijn antiliberaal, antidemocratisch,
nostalgisch en antiglobalistisch. Ze hebben allebei een hang naar een
sterke leider, zijn allebei tegen migratie en tegen steun aan
Oekraïne. In Frankrijk was er in juli 2024 een vergelijkbare
verkiezingsuitslag. In Duitsland overweegt de overheid om te
onderzoeken of AfD moet worden verboden. Het AfD-kopstuk Björn Höcke
gaat de vergelijkingen met het nazisme niet uit de weg. Net zo
verheerlijkt de XLse Sarah Wagenknecht het communistische verleden
van de DDR. De successen van de extremen in – vooral –
Oost-Duitsland zijn te verklaren vanuit de teleurstelling over de
niet ingeloste beloften van de eenwording.
19.
Net
als het nazisme in de jaren dertig is XR vandaag nostalgisch en
rancuneus. En net als het nazisme heeft XR een zondebok nodig om
zichzelf groter te maken. Nu zijn het niet de Joden maar de
asielzoekers. Ze worden, net als de Joden indertijd, ontmenselijkt.
De paradox is dat XR geen baat heeft bij de oplossing van de
asielcrisis omdat het de zichtbaarheid van vluchtelingenprobleem
nodig heeft om de democratie met noodwetten te ondermijnen.
20.
Voor
Netanyahu was de Hamas-terreur van 7 oktober 2023 een godsgeschenk.
Op die manier kan hij aan de macht blijven. Hij is niet gebaat bij
vrede. Zolang hij Gaza blijft platbombarderen is er geen ruimte en
tijd om zijn misdaden thuis en aan het front te onderzoeken. En
zolang hij de vriend blijft van de VS komt zijn positie niet in
gevaar. Oorlog is voor Netanyahu een noodzakelijke voorwaarde om zijn
enige doelstelling te verwezenlijken: aan de macht blijven.
donderdag 5 maart 2026
3 * 51,9 * 25,8 * 149 * 162,6
Oostkerke - Siphon - Maldegem - Oedelem - Beernem - Moerbrugge - Steenbrugge
vorig jaar 326
4 maart 2025
Voor mijn boekverhaal over Nescio (https://pascaldigital.blogspot.com/2025/03/boekverhaal-20.html) gebruik ik een weetje over de eerste zin van De uitvreter als invalshoek. Zien hoe de tekst ‘zich’ schrijft. Spelen met chronologieën…
*
Opnieuw een mooie dag met stralend fris lenteweer. Dus ga ik fietsen: Beernem, Sint-Joris, Oedelem. Een eerste test op ‘de Berg’: 1’07”, hartslag tot 172.
*
(…)
5 maart 2025
Drie ontmoetingen met oude vrouwen.
(…) M blikt terug op haar geslaagde leven. Zo is het mooi oud worden, als je op je 84ste nog zo goed bent, niets tekort hebt en vooral geluk hebt gekend. Na een moeilijke start weliswaar: M werd in 1941 geboren in Mönchengladbach. Haar vader zag ze pas toen ze acht was want hij had na zijn dienst aan het Oostfront een paar jaar in Russische gevangenschap doorgebracht. Moeilijke jaren volgden, maar toen de vijf kinderen begonnen bij te dragen, keerden de kansen. M begon les te geven in Hamburg. Ze vertelt over haar wonderlijk toevallige ontmoeting met J. M reisde samen met haar vriendin per autostop door Nederland, eind de jaren vijftig. Ze wilden Brugge zien omdat dat net zoals Hamburg een hanzestad is. De persoon die de twee vriendinnen een lift gaf, kende in Brugge een goede stadsgids: de vader van J. [De rest is geschiedenis.] M vertelt over haar dochter K, die toen ze vijf jaar was een begrafenisstoet zag passeren. ‘Mama, ze hebben toch een schop bij?’ Ik zou graag een portretfoto maken van M, maar durf het niet te vragen omdat het doodsprentje dan toch iets te dicht in de buurt komt. Misschien komt er nog een volgende gelegenheid (…)
P zit in haar zetel gekluisterd met een gebroken voet. (…)
Na een bezoek aan ‘t Leeshuus (twee van de zes daar aangekochte boeken blijk ik na mijn thuiskomst ‘s avonds al in mijn bezit te hebben: Trouwpartijen van Bohumil Hrabal en Het mooiste licht is tegenlicht van Michiel Hendryckx [– geen nood, ik weet er altijd wel iemand een plezier mee te doen]) ga ik, na eerst nog een tijdje in de zon op een bank op de zeedijk het afgesproken uur te hebben afgewacht, langs bij A. We praten vrijuit. Over ouder worden en de naderende dood. ‘Het is als een deur die zal opengaan en waar je dan binnenstapt. (…) Ik moet blijven leven om voor mijn kat te zorgen.’ A is bezig met haar memoires. Ik zeg dat ik die graag wil lezen. Ze schrijft ze wel in het Frans, ik zal haar dus niet kunnen helpen. A schenkt me de Nagelaten gedichten van Koenraad Goudeseune. Daar ben ik heel blij mee.
*
(…)
woensdag 4 maart 2026
dinsdag 3 maart 2026
2 * 59,7 * 110,7 * 144
Dudzele - Oostkerke - Hoeke - Siphon - Moerkerke - Donk - Oedelem - Moerbrugge - Steenbrugge
vorig jaar 325
3 maart 2025
(…)
*
*
(…)
*
*
Syndicvergadering bij de vastgoedmakelaar. Het is wachten op mijnheer L, die zich van uur heeft vergist. Samen met syndica K vul ik de tijd met een praatje over huren en kopen in Brugge. Zij is van oordeel dat de situatie totaal verziekt is: te veel particuliere huizen worden verhuurd aan toeristen. De stad heeft dat volledig uit de hand laten lopen.
(*)
Ik begin twee reeksen te bekijken – Ludwig en Protection – maar besluit in beide gevallen dat het beter is daar geen tijd in te steken. Nog enkele bladzijden in het ook al tegenvallende Met zicht op zee van Erik de Kuyper en dan maar (…) al om halfelf naar bed.
maandag 2 maart 2026
vorig jaar 324
2 maart 2025
Wat heb ik Bieke Depoorter horen vertellen in het gesprek dat ze twee uur lang met Friedl’ Lesage mag hebben in Touché, het vaak zeer interessante maar soms ook helemaal niet interessante radioprogramma, dat ik dit keer beluister terwijl ik door de Uitkerkse Polder fiets tot in Blankenberge en Zwankendamme? Dat ze naar de maan heeft gekeken. Dat ze telkens het blad van de vorige dag uit haar dagboek scheurde omdat ze niet wilde dat iemand het ooit zou lezen. Dat ze het kind dat ze kreeg eigenlijk nooit had gewild. Eens te meer hoor ik iemand die het alleen maar over zichzelf heeft. Over haar werk, waarom haar fotografie zo belangrijk is dat ze deel mag uitmaken van het selecte Magnumgild en dat ze hier twee uur radiotijd krijgt om het daarover te hebben, daarover weer Friedl’ Bieke niets te ontlokken. En dat kun je Bieke niet aanrekenen. Of toch niet helemaal.
*
Ik scroll even door Instagram, bekijk de gelukkige levens, de leuke activiteiten, de lekkere gerechten en de poezelige katten die daar de revue passeren en besef dat ik twee dingen kan doen: ofwel mij instant ongelukkig voelen omdat ik dat allemaal niet heb, ofwel stante pede die app dichtklappen. Ik kies voor het tweede.
*
De grachtengordel begint mij naar het einde toe tegen te staan. Ik begrijp wel het spel dat Meijsing met de genres speelt, maar ik denk toch dat hij hier zijn hand heeft overspeeld en dat het wel eens daarmee te maken zou kunnen hebben dat hij het laatste deel van zijn schrijversbestaan in bittere vereenzaming in Zuid-Italië moet doorbrengen, zoals hij in het brievenboek Het gewicht van woorden laat doorschemeren.
*
(…)
*
De drie afleveringen van A Very Royal Scandal gebingewatched. Onderhoudend, maar wat zal me hiervan bijblijven?
zondag 1 maart 2026
vorig jaar 323
1 maart 2025
De dag zelf dat Trump in het Witte Huis voor het oog van de wereld Zelensky publiekelijk vernedert en daarmee tegelijkertijd – [de gangbare diplomatieke etiquette en] een tachtig jaar oude wereldorde van tafel veegt, verkoopt hij voor 3 miljard dollar wapens aan Israël, zodat ze daar, na Gaza, het karwei op de Westbank rustig kunnen voortzetten. Het is duidelijk waar de prioriteiten liggen van deze gewetenloze schurk. Benieuwd naar en bezorgd over hoe Europa zal reageren en of er, zoals sommigen met connecties in de wapenlobby gretig beweren, oorlog van komt. Ik bedoel een oorlog die veel uitgebreider zal zijn dan enkel in het oostelijke deel van Oekraïne dat, zoals we ondertussen allemaal weten, zeer rijk is aan delfstoffen.
(…)
*
(…)
*
The Black Dahlia van Brian de Palma kan mij niet boeien: te ‘Amerikaans’. Ik zet de dvd na een kwartier af en breng de avond door met Eric de Kuyper, die een beetje te nuffig en eigenwijs over Oostende schrijft in Met zicht op zee, en met – andermaal – de eerste bladzijden van Landschap en herinnering van Simon Schama.
zaterdag 28 februari 2026
vorig jaar 322
28 februari 2025
Terwijl ik een parkeerplaats zoek voor de auto beginnen er kleine stenen uit de lucht te vallen. Dat lijkt me nog niet ernstig genoeg om me uit de voeten te maken. Ik wring de auto in een eindelijk gevonden gat [dat ternauwernood groot genoeg is]. Nu beginnen er grotere stenen te vallen, steeds grotere. Mensen spurten weg, op zoek naar een schuilplaats. Vergeefse moeite: de stenen gaan dwars door de gebouwen heen. Het is duidelijk: dit is het einde van de wereld, er is geen ontkomen aan. Ik word wakker met een voelbare wanhoop: wat te doen als het einde onafwendbaar is? En meer bepaald: als voor iedereen het einde onafwendbaar is? Maakt dat een verschil uit? Na de droom moet ik aan drie zaken denken: de film Raining Stones, de kikkers die uit de lucht vallen in Short Cuts (of was het Magnolia?) en Gaza.
*
Bij de twee moordzaken die vandaag, onafhankelijk van elkaar, in het nieuws zijn, is er sprake van recidive. In Dentergem heeft in een woonzorgcentrum een bejaarde man twee negentigers neergestoken en een derde zwaar verwond. De man bleek vier jaar geleden met een hamer zijn vrouw de kop te hebben ingeslagen. Hij verbleef in het woonzorgcentrum omdat er voor hem geen plaats was in een psychiatrische instelling met aangepaste begeleiding en ook omdat hij niet naar de gevangenis kon zijn dementie en dus ontoerekeningsvatbaarheid. De tweede moord heeft zich voorgedaan in Balen. Daar zou een man die al een moord had gepleegd en een gedeelte van zijn gevangenisstraf had uitgezeten betrokken zijn bij een moord van een tiental jaar geleden, die echter pas recent aan het licht is gekomen. Tien jaar lang had blijkbaar niemand de verdwijning van het (vrouwelijke) slachtoffer opgemerkt.
*
(...) Met een bombardement van informatie laat C iedereen murw achter. Het was een moedwillige provocatie, die hij afsloot met de bewering dat Israëlhaat voor hem gelijk staat met antisemitisme. Ik laat me niet verleiden tot commentaar. Dat zou onbegonnen werk zijn want [– nog los van het gegeven dat niemand ooit bereid zal zijn om in deze stellingenoorlog, waarin dit soort gesprekken altijd stranden, van mening te veranderen –] ik ben inderdaad – dat heeft C me wel doen inzien – onvoldoende geïnformeerd om hierover met wie dan ook in discussie te treden.
vrijdag 27 februari 2026
vorig jaar 321
27 februari 2025
Vanuit mijn werkkamer zie ik nu al een paar dagen hoe de renovatiewerken aan het huis achter mijn appartement vorderen. Nu zijn ze de schoorstenen, die gammel waren en tot ongeveer halve hoogte werden afgebroken, aan het reconstrueren.
*
Na mijn doktersbezoek van gisteren kom ik er eindelijk toe om, nadat ik dat driekwart jaar heb laten liggen, een afspraak te maken met een aderspecialist om het oedeem in mijn onderbenen te laten onderzoeken. Ook met de medische beeldvorming, voor de door dokter D voorgeschreven echografie van mijn lever, wordt een afspraak gemaakt. Hopelijk ben ik niet drachtig van iets kwaadaardigs.
*
De bedeltochten van Macron en Starmer naar het Witte Huis en de koehandel met kostbare grondstoffen uit Oekraïense bodems: dit tart toch elke verbeelding, dat is in mijn tijd van leven nog nooit vertoond. De paniek bij de Europese leiders, en de schaamteloze vermenging van platte handelsmentaliteit, roofzucht dus, met geopolitiek.
*
Ik neem contact op met Sofie Van Cleven in verband met het schilderij van Amaat Van Cleven dat ik een paar dagen geleden voor een appel en een ei kocht. Zij heeft er geen belangstelling voor, maar haar tweelingzus, die in Amerika woont, wel. Hoeveel ik ervoor moet hebben? Aangezien ik geen kapitalist ben en dat ook niet wil zijn, zeg ik: evenveel als ik ervoor betaalde. De inflatie scheld ik kwijt! Ze komen het schilderij in september ophalen, wanneer de zus in België is. Even spijt het me dat ik nu zo gemakkelijk afstand doe van het schilderij en ook, dat moet ik eerlijk toegeven, dat ik er geen handeltje van heb gemaakt, maar kijk: nu overweegt toch het gevoel dat het goed is dat het schilderij binnen die familie blijft of, beter, terug in die familie komt, en dat ik daar een onzelfzuchtig steentje toe heb bijgedragen.
*
Ik bekijk met toch wel enige verbazing de eerste aflevering van het spelprogramma Gelukkig gescheiden. De beide leden van een gescheiden koppel spelen samen met hun nieuwe partners en hun kinderen een spel dat erin bestaat dat ze moeten bewijzen hoe goed ze elkaar kennen. Gemengde gevoelens daarbij: gêne door de vrolijke onbeschaamdheid waarmee Steven Van Herreweghe, de, als het op scheiden aankomt, ervaringsdeskundige spelleider, ook zaken uit de privésfeer aankaart, maar anderzijds toch ook waardering en zelfs, bij momenten, ontroering wanneer ik zie hoe mooi deze vier volwassenen en de drie bijna volwassen kinderen met elkaar omgaan. Mooi aan het programma is ook dat niet wordt verloochend dat er toch ook heel wat pijn diende te worden geleden vooraleer deze harmonieuze verhoudingen tot stand konden komen. In die zin is dit toch zinvol licht amusement.
*
Van amusement op de televisie gesproken: uitermate interessante bladzijden daarover in Neil Postmans Wij amuseren ons kapot.
*
Het slothoofdstuk van Het gewicht van woorden van Geerten Meijsing is schrijnend: de schrijver die, na een moeizaam bereikte piek, zijn succes niet heeft weten te bestendigen zit verbitterd en vereenzaamd het einde te verbeiden in een uithoek van Europa. Als ik zo zijn De grachtengordel lees, waarin veel passages opvallend parallel verlopen met Het gewicht van woorden, dan denk ik niet dat die roman de carrière van Meijsing veel goed heeft gedaan. Daarvoor stelt hij het vermogen van zijn collega’s om te erkennen dat het ‘toch maar fictie’ is iets te veel op de proef.
*
De verfilming van Henning Mankells De terugkeer van de dansleraar is zorgvuldige Scandinavische televisiefictie, maar toch ook weer niet veel meer dan dat.
*
Vandaag bereikt mijn jongste zoon de leeftijd die Jezus Christus had toen hij aan het kruis stierf. Vandaag ook zag ik op de parking van de Carrefour een auto met op de achterruit de boodschap, inclusief spelfout: ‘JEZUS houd van jou, geloof in HEM en je zult gered worden van de hel’.
donderdag 26 februari 2026
vorig jaar 320
26 februari 2025
woensdag 25 februari 2026
vorig jaar 319
25 februari 2025
*
Ook Koenraad Goudeseune zag ik vandaag op Facebook ‘passeren’. Was het zijn verjaardag? Of ook de verjaardag van zijn overlijden? (…) De grote sterfkalender waarop (…) ook de naam van Martin Pulaski prijkt, en die van al zovele anderen van wie de tijdlijn nog een tijd blijft spoken. (Ik zag op Benoîts tijdlijn dat hij zich ook nà zijn overlijden op verjaardagswensen mocht verheugen. Daar zal hij met zijn dichtgeknepen pretoogjes wel hartelijk om hebben kunnen lachen.)
*
*
(…)
*
Ik breng de avond door met de brieven van Geerten Meijsing aan zijn uitgevers. Ze doen mij verheugd zijn over het feit dat ik mijn boeken in eigen beheer uitgeef!
dinsdag 24 februari 2026
vorig jaar 318
24 februari 2025
Nu er een jonge stagiaire bij is, spreekt dokter D me nog strenger toe dan ze er met haar strak achteruitgekamde haren en ijzeren pilootbril met veel te grote glazen zo al uitziet. Nadat we het over (…) vraagt ze wat de aanleiding is van mijn komst. Ik vraag een bloedanalyse. En wat met (…)? Ik krijg te horen dat er drie mogelijke oorzaken zijn: (…). Een combinatie van twee of drie van die oorzaken is natuurlijk ook mogelijk. (…) Ik complementeer de stagiaire met haar pijnloze prik voor de bloedafname. (…) Weinig gerustgesteld verlaat ik het kabinet, ik mag overmorgen terugkomen voor de resultaten van de analyse. Mijn voorgenomen vraag om (…) heb ik vergeten, stel ik vast wanneer ik op huis af stap. Misschien moet ik het overmorgen ook maar eens over mijn tanende geheugen hebben.
*
Sic transit gloria mundi: ik tref in de Oxfam een exemplaar aan van mijn Maaiveld. 3 euro vragen ze ervoor. Dat is in vergelijking met de andere boeken die daar worden aangeboden nog stevig geprijsd. Eerst wil ik de schande ontlopen door het boek zelf te kopen, maar ik laat het staan en neem me voor om de eerstvolgende dagen en weken geregeld eens aan te lopen om te zien of het al een koper heeft gevonden. (…) Wat ik wel koop, zijn het dagboek van Eddy Hillesum en, voor 7 euro, een knullig portret van een soldaat (olie op plank, plusminus 25 x 40). Ook een prima geschilderd stadsgezicht (Brugge?, olie op doek, plusminus 50 x 50) trekt mijn aandacht, maar de foeilelijke lijst en de prijs (75 euro) weerhouden mij van aankoop.
*
Ik blijf hangen bij de – weinig opbeurende – actualiteitsprogramma’s, grotendeels over de nieuwe geopolitieke situatie en de rol van Europa daarin. Daardoor wordt het te laat voor een film. Ik spoel de avond weg en beland in neerslachtigheid. Ik schrijf een brief aan (…) maar ik besluit hem pas de volgende ochtend te versturen want (…).
maandag 23 februari 2026
vorig jaar 317
23 februari 2025
Met een boek en tekengerei in de bagagetas vertrek ik om een kilometer of veertig te fietsen en om bij dit mooie weer ergens een plekje te zoeken, maar ik voel me zwak en ziek en buig al bij Sint-Andries af. Langs het Olympiastadion, tegenwoordig Jan Breydelstadion, waar ik even kijk naar de tegelmuur van Benoît. Binnen is Club begonnen aan de match tegen Standard, die zal worden verloren. Ik spring even binnen in het atelier van P, waar vrienden, kennissen en familieleden vandaag samenkomen. Vreemd, te bedenken dat P zich hier enkele dagen geleden van het leven heeft beroofd. Zijn alaam, zijn werktafel, een foto waarop hij samen met zijn twee zussen en twee broers poseert. Een collectie spiegels en oud speelgoed. De onafgewerkte, zelf aangezette grafzerk met de quote van Arno: Bye bye till the next time. Ik spreek heel kort met K en dan met J en L, die daar toevallig ook op hetzelfde moment als ik zijn binnengewaaid. (…)
*
(…)
*
De namiddag, die ik doorbreng met lezen en met het schrijven van een boekverhaal, duurt buitengewoon lang.
*
Op YouTube een interview met Geerten Meijsing. Welbespraakt, schuchter, een beetje knullig dandyesk in dat groezelige Amsterdam van de jaren negentig, met mooie jongedames onder bewerkelijk geparmenenteerde kapsels. En ik ga ook eens langs bij Michael Zeeman, die de kijker ongegeneerd rondleidt in zijn bibliotheek. De camera neemt nogal voyeuristisch ook de bad- en slaapkamer van Zeeman in beeld – de criticus zal niet veel later sterven en praat nu al redelijk amechtig.
Geerten
Meijsing: https://www.youtube.com/watch?v=hgl-hKRZgsU
Michael
Zeeman: https://www.youtube.com/watch?v=GoHx53HmR3U
(*)
Abonneren op:
Reacties (Atom)