LVO 360

fragment uit Het maaiveld

In augustus 2021 ging ik naar een klasreünie. Er was er al eens een geweest, in 1984, vijf jaar na het laatste jaar humaniora en duidelijk nog met de bedoeling er een zekere jubileumregelmaat in te steken. Ik had er toen geen zin in gehad en was pas tegen middernacht aangewaaid bij de restanten van de bijeenkomst. Een groot succes was het niet geweest: veel klasgenoten hadden net als ik hun kat gestuurd. Er zaten nog een stuk of drie oude bekenden na te kaarten aan een chaotische reftertafel. Ik vernam er wie van mijn lichting onmiddellijk na zijn universiteitsstudie als leerkracht was geëngageerd. Het grijzemuizengehalte van de rekruten was ontstellend; de continuïteit van de school was op dat vlak verzekerd. Het leek het Vaticaan wel. 

In 2021 zag ik voor het eerst in meer dan veertig jaar mijn klasgenoten van toen terug. Sommigen van hen was ik in al die tijd hier of daar tegengekomen. Of ik had hen tijdig genoeg opgemerkt om hen te kunnen ontwijken. Het initiatief voor de klasreünie was uitgegaan van Jan Houtman en Koen Coppejans. Die twee waren elkaar ergens toevallig tegen het lijf gelopen. De een had het idee geopperd en de ander had gezegd ‘Waarom niet, eigenlijk?’ – en zo was het gegaan. Het had, zo vernam ik later, wel wat voeten in de aarde gehad om iedereen te bereiken. Sommigen zaten in een ver buitenland, anderen leidden een teruggetrokken bestaan in een verkaveling in een naburige gemeente. Maar uiteindelijk was het dan toch gelukt – in deze digitale tijd is het nu eenmaal onmogelijk om volledig onder de radar te blijven. 

Van de zestien leerlingen van de zesde Latijn-wetenschappen kwamen er dertien opdagen op het terras van café De Kijkuit naast het kanaal van Brugge naar Gent, tussen Beernem en Sint-Joris-ten-Distel. Ik maakte er kennis met een rechter, een ambassadeur, een godsdienstleraar, een apotheker, een antropoloog, een romanist, een landbouwer, een psycholoog, een tandarts en een gepensioneerde schoolmeester. Ouder wordende versies van wie ze ooit waren geweest, de meesten kalend, de meesten met een buikje, om niet te zeggen een stevige embonpoint. Enkelen zou ik niet hebben herkend wanneer ik hen op straat zou hebben gekruist.

7984

260619

vorig jaar 408

12 juli 2025

Vroegochtendlijke fietsrit langs Nieuwege en de Meetkerkse Moeren. Geen fototoestel bij om de mooie nevellaag vast te leggen. Lage volle maan. Heel veel vogels: reigers, kraaien, duiven, rietzangers, spechten… Hazen en katten. Zo’n rit doet telkens weer deugd. Thuis aangekomen maak ik een praatje met een buurvrouw die in een Volkswagen Caddy een slaapruimte heeft laten installeren. Misschien iets voor ooit, later, wanneer het fietsen te zwaar wordt? Ze noemt de naam van de firma in De Haan waar je zoiets kunt laten doen. Maar je moet wel zo’n Caddy hebben, natuurlijk.

*

Opnieuw de fiets op, nu richting Steenbrugge en langs de oude spoorwegbedding tot aan de Populierendreef. Daar meet ik mijn ‘toerke blok’ waar ik destijds de Tourritten overdeed. Het is inderdaad precies 1 kilometer lang. Veel is veranderd. Het huis van Parmentier op de hoek is geschilderd. Alle kavels zijn volgebouwd. De Beukendreef is nu echt een beukendreef met volgroeide bomen. Je rijdt er onder de kruinen als door een tunnel. (…)

*

(…)

*

Netanyahu en Trump zijn van plan om in Gaza een ‘moreel hoogstaand concentratiekamp’ te organiseren waarin ze twee miljoen sukkelaars willen samendrijven. Ondertussen heeft Trump in eigen land de jacht geopend op buitenlandse arbeiders die volgens hem illegaal zijn. Alles wordt tegenwoordig mogelijk en niets onwaarschijnlijk.

*

Het grootste avontuur van vandaag is een ritje naar de glasbol en het doen van boodschappen in de Aldi van Sint-Kruis, waar de caissière, een oudere dame, heel vriendelijk is. Zie het mij noteren: dat iemand heel vriendelijk is. Ook avontuurlijk is de kennismaking met een – voor mij – nog nieuwe literaire stem: ik begin aan Stroomafwaarts langs de Donau van Péter Esterházy. Zijn toon, ironie, schrijfstijl staan me aan. Voor het overige kijk ik vandaag bijzonder veel YouTube en tv: interviews met Ilja Leonard Pfeijffer (over Alkibiades), Geert Mak (over Wisselwachter) en de Vlaamse professor Alain-Laurent Verbeke (over het beleid van Trump met betrekking tot de Amerikaanse universiteiten), Vive le vélo (uiteraard), en dan nog een portie Vlaamse kolder in Loslopend wild. (…)

7983

Damme - 260614

Steenbrugge - Moerbrugge - Beernem - Oedelem - Donk - Moerkerke - Siphon - Dudzele - Sint-Pieters

vorig jaar 407

11 juli 2025

(…)

De psychoanalytica die te gast is in het radioprogramma Weet ik veel zegt bij elke vraag die Kobe Ilsen stelt ‘Dat is een mooie vraag’, alsof Kobe in haar kabinet op de sofa ligt en telkens een schouderklopje behoeft om zijn vrije associaties aan te moedigen en los te maken.

*

(…)

*

Onverschilligheid is het ergste wat je bij een roman van bijna zevenhonderd bladzijden kan overkomen. Ik snap wel dat Notities van een theoreticus van Shi Tiesheng compositorische verdiensten heeft, maar het is me te kunstmatig. De motieven, de herhalingen, de perspectieven, de door elkaar lopende en enkel in de geest van de schrijver apart bestaande personages die met een initiaal worden aangeduid (‘het is Z, maar het zou net zo goed L kunnen zijn’): het duurt me allemaal wat lang, ik raak de draad kwijt en op den duur kan het me, hoe dramatisch de verhaalde gebeurtenissen ook zijn, niet al te veel meer schelen – in elk geval niet genoeg om niet naar het einde van dit veel te dikke boek te verlangen.

*

Ik krijg via WhatsApp een groet van P vanuit Heiligenhafen. Daar kwam ik vorig jaar voorbij toen ik uit Lolland terugkeerde.

7982

Brugge, Vismarkt - 260616

vorig jaar 406

7 juli 2025

(…)

8 juli 2025

(…)

9 juli 2025

Ik rond de lectuur af van De herschepping van de democratie van Ico Maly. Een relevant, om niet te zeggen noodzakelijk boek, maar ach, wat is het slecht geschreven. Een boek dat zo slecht geschreven is, kan nooit impact hebben.

*

Door een of andere digitale gril zijn de recente aanvullingen van mijn Word-files, die altijd openstaan maar die om de een of andere reden, waarvan mijn onkunde wellicht de belangrijkste is, niet de recente wijzigingen bijhouden, verloren gegaan. Ik verlies heel wat tijd met alles te reconstrueren: boekenlijst, filmlijst, bibliotheekinventaris, notities, brieven… Onvermijdelijkerwijs vraag ik mij daarbij af waarom ik het in godsnaam allemaal bijhoud en bewaar.

*

Mijn seniordag gaat grotendeels op aan lezen, boodschappen doen, koers kijken… Ik lees onder meer, in het park, Het Belgisch labyrint van Geert van Istendael. Een kort praatje met J., die daar toevallig passeert.

*

Op bezoek bij X. Van het voorgenomen atelierbezoek komt niets in huis. Maar we hebben wel ongeveer anderhalf uur een diepgaand gesprek over sterfelijkheid, familie, onze bezigheden. Toch eigenaardig, dat we elkaar pas nu echt ontmoeten, na al die jaren.

*

In het consumentenprogramma Geld gezocht verneem ik van het bestaan van de app ‘Wakosta’. Ik installeer hem meteen. Met het vooruitzicht van mijn pensioen volgend jaar lijkt het me geen slecht idee om min of meer te weten hoeveel ik elke maand overhoud. Of niet overhoud.

7981

J. - 260614

7980

Sint-Pieters, kanaal Brugge-Oostende - 260610

7979

260610

driekleur 616

Paul Klee, Die Engel im Werden (1934)

Het was een in rode, gele en zwarte kleurvlakken getekende engel met twee nogal plompe vleugels waarmee hij tussen hemel en aarde zweeft. Hij had een kleine cirkel als hoofd en van zijn linkerzijde viel een rood kruis een zwarte diepte tegemoet.

Joke J. Hermsen, Onder een andere hemel, 231-232

  

30 * 62,0 * 26,0 * 140 * 1706,0

Dudzele - Damme - Oostkerke - Hoeke - Oostkerke - Herdersbrug - Lissewege - Zwankendamme - Zuienkerke

7978

Dudzele, Herdersbrug - 260610

vorig jaar 405

6 juli 2025

In mijn bureau vliegt vanmorgen een roestrode nachtvlinder rond. Ik slaag erin hem naar buiten te werken. Wat later vind ik er een tweede, op de vloer van de keuken. Maar die verdwijnt nog voor ik, gewapend met een tupperwarepotje en een ansichtkaart, actie heb kunnen ondernemen. Nu zit dat dier ergens tussen mijn boeken symbool van de dood te wezen.

*

Voldoening omdat ik een boekverhaal schrijf over Delirious New York en er al meteen een volgende aanzet over André Martheleur. Dat kan omdat ik tijdens het schrijven over het boek van Koolhaas op het net een pdf heb gevonden van een boek dat zes Martheleur-sympathisanten uit Saint-Étienne hebben gemaakt. Ik keer door beide boekverhalen helemaal terug naar mijn – eenmalige – reis naar New York in 1990. Wat een voorrecht is het geweest om die unieke mens, André Martheleur, daar te mogen ontmoeten. Ik beschouw hem als een van mijn leermeesters. Ik haal er ook mijn eigen foto’s bij, die ik tijdens die reis maakte.

*

Barbecue (…). Uitgerekend vandaag, voor het eerst sinds lange tijd een regendag. Dus is het binnen te doen. Ik stort mij op de cava. Een langdurig gesprek met M over New York (…). Redelijk aangeschoten verlaat ik rond een uur of vier het pand, nog net op tijd thuis voor de laatste 20 kilometer van de Touretappe. Ik weet dat de avond verloren is, dus hijs ik me in m’n koersbroek en op m’n koersfiets – het is intussen opnieuw droog – en vermaal ik met 45 kilometer het promillesurplus. Op tijd terug voor Vive le vélo en de laatste aflevering van de eerste jaargang van Klem, dat ik alles bij elkaar met veel plezier heb bekeken.

7977

Omgeving Zuienkerke - 260610

29 * 53,4 * 27,1 * 143 * 1644,0

Nieuwege - Oudenburg - Plassendale - Klemskerke - De Haan - Vlissegem - Meetkerke - Nieuwege

vorig jaar 404

5 juli 2025

Daguitstap met X. Onderweg hebben we een nogal diepgaand gesprek over relaties, het vinden van een partner op onze leeftijd en de onwaarschijnlijkheid daarvan, de voordelen van het alleen-zijn. (…) En zo bereiken we, na een hobbelige rit door dat alsmaar vreemder wordende buitenland Wallonië de ‘kathedraal’ van Strépy: een nagenoeg volkomen nutteloos bouwwerk. We wandelen er omheen, staan even stil bij een memoriaal voor een omgekomen straatracer. De naar de berm wijzende remsporen staan nog in het asfalt. La Louvière. 35 jaar geleden was ik hier voor het laatst, toen nog met P. (Was de Boch-site er nog? Ik denk dat ze toen volop werd afgebroken.) De eerste portie mosselen die ik in het restaurant voorgeschoteld krijg is nog niet voldoende gekookt. Ik vraag en krijg een andere pot – het zal allicht wel dezelfde portie zijn die nog even op het vuur is gezet. Na de middag bezoeken we het Musée de la Gravure. Niet veel soeps. Twee suppoosten vervelen zich te pletter op hun gsm’s. Hoeveel bezoekers zouden hier over de vloer komen? De gesprekken tijdens de terugrit zijn minder intens. Af en toe kan X wel eens lachen met mijn dwaze grappen. (…)

*

Vandaag is de Tour begonnen. Ik kijk dus naar Vive le vélo. En daarna naar nog eens twee afleveringen Klem.

7976

Brussel, Brussel Centraal - 260609

vorig jaar 403

4 juli 2025

Ik zit de redactieraad voor van een nieuw op te richten tijdschrift. Niets minder dan het ideale culturele tijdschrift, zeg maar. Ik heb een formulier nodig dat zich ergens in een ordeloze stapel bevindt. De start van de vergadering loopt hierdoor vertraging op. Immobilisme. Stroperigheid. Het loopt al meteen mis. Ik sta opnieuw met hoofdpijn op. (…)

*

(…)

*

Een fietsrit voert mij tot onder de zendmast in Egem, en dan naar Koolskamp en Zwevezele, alle drie ‘o.a.p.’ 60 kilometer. (…)

*

Naar de bibliotheek om met Vaderader te leuren. Die transactie blijft maar aanslepen door een onzichtbare administratieve molen. Op de Dijver rijd ik even samen op met een Franstalige Canadese fietstoerist uit Quebec.

*

Klem hangt aan elkaar van de onwaarschijnlijkheden, maar toch blijf ik kijken. Omdat ik dan niet moet nadenken, zeker? Want ik voel mij de laatste tijd nogal somber. Ik zit zelf klem. Dit is niet het leven dat ik wil, maar hoe geraak ik eruit?

7975

Brugge, station - 260609

28 * 54,4 * 27,0 * 138 * 1590,6

Nieuwege - Eernegem - Oudeburg - Plassendale - Klemskerke - De Haan - Vlissegem - Strooienhaan - Zuienkerke

vorig jaar 402

3 juli 2025

De professor, een vrouw, komt heel nadrukkelijk naast me zitten, om niet te zeggen dat ze tegen me aan komt schurken. Het lijdt geen twijfel: dit is seksueel grensoverschrijdend gedrag. Terwijl ze nog naast me zit, informeer ik bij medestudenten wat ik daar procedureel tegen kan ondernemen. Volgende sequentie: ik moet de hond van X uitlaten. Tussen mij en zijn partner is er ook iets, maar wat precies, blijft onduidelijk. Haar aanwezigheid in mijn droom berust op een dagrest want toen ik gisteren, uit het raam voorover leunend, naar de straat keek, zag ik haar voorbijfietsen. Volgende sequentie: een station in aanbouw. Het gebruikelijke zoeken naar de juiste aansluiting. Trappen, perrons, informatieborden die het niet doen. Een van die borden ligt zelfs helemaal open, zodat ik het inwendige mechaniek zie. Er zijn veel minder treinen dan normaal: het ziet ernaar uit dat ik lang zal moeten wachten. Uit dit alles word ik wakker met een hevige hoofdpijn. Ik zet de ramen open en laat frisse lucht de warmte die nog in mijn appartement aanwezig is verdrijven. Na enkele bloedhete dagen krijgen we menselijkere temperaturen. Die hele klimaatopwarming begint, nu ze echt manifest wordt, mij te beangstigen. Er is geen ontkomen aan. Vluchten kan niet meer. Gisteren las ik een inspirerend portret van Anuna De Wever. Groene transitie, dat is praat voor de vaak: enkel revolte blijft nog over.

*

Behalve J, die ik aan de kassa van de Carrefour een half minuutje spreek, krijg ik vandaag niemand te zien. Soms weegt de eenzaamheid zwaar door. (…) de deontologische code van de stad Brugge en (…) een ambtenaar die in het openbaar zijn politieke mening over een incident in de gemeenteraad heeft geuit. (…) kan volgens het Brugse bestuur niet. Ambtenaren moeten zwijgen. Zowel in het openbaar maar nu zelfs ook privé. Zo staat het in de deontologische code (…)

*

Ik werk me de hele dag te pletter. (…) Om halfacht geef ik er, uitgeteld, de brui aan. Er blijft nog werk liggen voor morgen. Het wordt geen vrije vrijdag.

*

Een sterk stuk van S op Facebook. Over de regulitis om de kleine man te beknotten, terwijl het grootkapitaal in het totalitaire neoliberalisme vrijuit gaat. Over dat totalitarisme gaat ook het vijfde hoofdstuk van De herschepping van de democratie van Ivo Maly. (Schreef ik zelf al niet in de jaren negentig dat het kapitalisme totalitair is?) S besluit dat hij niet meer gelooft in deze samenleving. Ik onderschrijf dat besluit. En dan hebben we het nog niet gehad over de internationale politiek, de oorlogen, het klimaat. En over Trump, die vandaag zijn ‘Big Beautiful Bill’ gestemd heeft gekregen. Daarmee zal hij een groot deel van de Amerikaanse samenleving afbreken en miljoenen Amerikanen en migranten in de miserie storten. Als zoiets het resultaat is van democratie, dan moeten we in dat soort democratie toch ook niet meer geloven, vind ik.

7974

260608

7973

Brugge, Zand - 260608

vorig jaar 401

1 juli 2025

Al om drie uur wakker en om vier uur op. (…) Na enkele bladzijden lectuur en deze dagboeknotities maak ik bij zonsopgang (5u36) mijn Meetkerke-fietsritje. Eraan beginnen kost moeite, maar de deugd die het mij doet compenseert dat ruimschoots. (…) voldoende zuurstof getankt om in één ruk een boekverhaal te schrijven over Het Belgisch labyrint. Het wordt op Facebook nauwelijks opgemerkt. (…) 

*

(…)

2 juli 2025

Opnieuw de dag begonnen en zuurstof binnengehaald met mijn ritje langs het kanaal tot Nieuwege en dan terug langs Meetkerke. Zonsopgang, enkele foto’s gemaakt. De zuurstof is nodig want vandaag moet er de hele dag worden gewerkt, (…) tot acht uur. Ik hoor enkel van X iets via WhatsApp (…). Ze is gisterenavond naar een lichtspektakel op de Markt gaan kijken. Beelden worden daar geprojecteerd op het belfort. Ik heb daar zo mijn bedenkingen bij, zeker wanneer ik hoor dat er ook reclameboodschappen bij waren. De stad Brugge gebruikt haar fiere monumenten als scherm voor ordinaire projecties en is met andere woorden zichzelf aan het prostitueren. Enfin, ik zou het zelf eerst eens moeten zien alvorens er een oordeel over te vellen, maar daar heb ik eerlijk gezegd niet veel zin in. (…) Het radioprogramma Weetikveel, waarmee ik mijn middagpauzes stoffeer nu Blokken in zomerreces is gegaan, gaat vandaag over de Roma, met Margot Vanderstraeten als de deskundige van dienst. Ik moet nog altijd eens haar Mise-en-place lezen. (…) ‘s Avonds bekijk ik de tweede aflevering van de nieuwe reeks van Klem, waarvan ik de eerste twee jaargangen zeer onderhoudend vond. Toch merkwaardig, hoe die Nederlanders er nooit echt in lijken te slagen om hoogwaardige beeldfictie te produceren. Het is altijd zo houterig en afgemeten. Gelukkig zijn er ondertitels, want het Noord- en Zuid-Nederlands beginnen toch erg ver uit elkaar te drijven. Vroeg moe en dus ook vroeg naar bed: het licht gaat al voor elf uur uit.

7972

Stalhille - 260606

facebookbericht 1233

Ondertussen is in het Vlaams Parlement de vraag van Groen om over een spoedresolutie over het belemmeren van vreedzaam protest te debatteren weggestemd door de meerderheid. Ook hier dezelfde spelletjes als in de Brugse gemeenteraad: meerderheid tegen oppositie, en als het over de verdediging van grondrechten gaat, stemmen de liberalen en de Blokkers zelfs lustig mee met de meerderheid. Ook de vraag om het dan maar met spoed in de commissie te behandelen werd weggestemd. Maw: een door een als privémilitie verklede afdeling van de Antwerpse politie mishandelde parlementair die vraagt om over dat incident te spreken, en over de bredere problematiek van het recht op verzet en vrije meningsuiting, wordt door het parlement weggelachen. Ziedaar de toestand van onze democratie.

vorig jaar 400

30 juni 2025

(…)

*

Wat Shi Tiesheng schrijft over de veiligheid van het onbekende op de trein (Notities van een theoreticus, 219) doet me denken aan de treinreizen van vroeger, toen je nog tot aanrakens toe op een bank voor drie personen moest zitten en dus niet elk op een aparte stoel, weggedoken in een gsm, met oortjes op en op die manier elk sociaal contact uitsluitend: de hele subcultuur van het gedwongen gedurende een uur, of een halfuur, samenzitten, en hoe dit tot soms heel opwindende fysieke contacten aanleiding gaf. (Vanmorgen hoorde ik op de radio dat elk uur – hoe ze het berekenen weet ik niet – honderd mensen aan de gevolgen van eenzaamheid sterven.)

*

‘Alleen door het onder woorden te brengen kan ik er een geheel van maken.’ Christien Brinkgreve koos dit motto van Virginia Woolf voor haar memoir Beladen huis – ik had hetzelfde kunnen doen voor het mijne.

*

Ook vandaag zullen Israëlische soldaten tientallen Palestijnen vermoorden. Mannen, vrouwen, kinderen. Uitgehongerde wanhopigen die bij fuik-voedselbedelingen in de rij staan en daar ‘gewoon’ overhoop worden geknald. Ondertussen lobbyen joodse verenigingen in Frankrijk, Amerika en wellicht ook bij ons om de volkswoede hierover de kop in te drukken. Vrije meningsuiting wordt een zeer relatief en rekbaar begrip. Tijdens een kleine pro Palestina-manifestatie op de Burg, vlak voor de gemeenteraad waar een volgens E halfslachtige resolutie zal worden goedgekeurd, wordt een ‘activist’ opgepakt omdat hij met krijt een boodschap van vrede op de keien had getekend. Op vraag van de burgemeester werd hij verzocht daarmee te stoppen en toen hij er niet mee stopte: de combi in. Eigenlijk hadden de aanwezige manifestanten een cordon moeten vormen om de politie te verhinderen deze brave man op te pakken.

*

Op de radio mag een voormalige kapitein van een cruiseschip vertellen wat hij de mooiste bestemming vindt die hij in al die jaren – waarin hij werkelijk overal is geweest – heeft aangedaan. ‘Alaska,’ antwoordt hij. ‘Met die prachtige gletsjers.’ Tja, veel gekker moet het toch niet worden.

*

In de Fnac koop ik Exercices de style en, voor 5 euro, 53 dagen van Georges Perec. Thuis lees ik meteen een paar van die stijloefeningen iuxta: het Frans van Queneau en de Nederlandse vertaling van Rudy Kousbroek.

*

(…) Recordtemperaturen. Voor morgen en overmorgen wordt in het binnenland tot 38 graden voorspeld. Gelukkig is het aan de kust altijd een paar graden minder erg.

*

Leuke film op tv: Mon crime van François Ozon (2023). Geacteerd in interbellumstijl. Dezelfde oldtimer Peugeot komt tot drie keer toe in beeld. Op verschillende plaatsen welteverstaan. Een would be-actrice faket een moord omdat haar dat beter uitkomt. Actuele thema’s als fake truth en het vermixen van goed en kwaad; maar dan in een jaren dertig-setting. Heerlijke cabotinage van de rechterklerk en de rechter (Fabrice Luchini). Bliksemvlugge dialogen waarvan wellicht de helft of misschien maar een derde de ondertiteling haalt.

7971

Brugge, Magdalenakerk - 260505