13
april
2025
(…)
de
laatste bladzijden van Elizabeth
Finch van
Julian Barnes, die gespecialiseerd lijkt in het schrijven van boeken
die je, als je ze echt goed wilt begrijpen, eigenlijk onmiddellijk na
de laatste bladzijden opnieuw zou moeten beginnen lezen. (…)
‘een
verkeerd beeld van de eigen geschiedenis hoort bij het mens-zijn’
(199).
*
(…)
*
Tijdens
een wandeling luister ik naar Touché,
dit keer met een zekere Edward Boute,
die iets belangrijks was bij Google, daar waarschijnlijk bakken geld
verdiende, maar dan toch ontslag nam en een boek schreef: Elimineer!.
Alles wat je niet gelukkig maakt, moet overboord, ook als dat mensen
zijn. En werken moet je alleen doen als je daar zin in hebt. De vrouw
van Bonte doet ook iets belangrijks, dus kan Bonte het zich wel
permitteren om enkel als hij daar zin in heeft te werken. Die man
maakt het naar mijn aanvoelen wel erg bont, hij maakt me boos. Hoe
is het mogelijk dat zo iemand een podium van twee uur krijgt om
dergelijke hautaine nonsens te verspreiden.
*
(…)
*
(…)
14
april 2025
(…)
*
(…)
Ik ben iets te vroeg op de plaats van mijn
afspraak
met
P,
de kerk van Ver-Assebroek, zodat er tijd is om even rond te lopen op
het kerkhof en de graven van Gust en Jan Palmans en
CC
op
te zoeken. Op het graf van Roger
D, de vader van mijn jeugdvriend Danny, staat een aandoenlijk stenen
bordje: ‘van de buren’. Een mevrouw spreekt me aan. Ze vindt het
jammer dat hier niet, zoals op de militaire begraafplaatsen in de
Westhoek, een boek ligt met alle namen. Het doet me iets om in
de taal ‘van hier’ met
deze eenvoudige vrouw ‘van hier’ te praten. De verbondenheid met
de eigen grond. (…) Tijdens
mijn wandeling met P betreden we even het domein Engelendale. Ik was
er nooit eerder. Er is een mooi uitzicht vandaaruit. Uiteindelijk
gaan we nog iets drinken in café Het Nieuw Gemeentehuis tegenover
het Gaston Roelandtsplein.
Ook dit café zal binnenkort, binnen negen maanden, verdwijnen en
worden opgeslokt door de vastgoedmogols. We hebben het over de dingen
in onze omgeving die ongemerkt verdwijnen. P, die ook van Assebroek
is, kent zijn gemeente goed en kent er ook veel mensen. Om de
haverklap begroet hij een binnenkomende gast. En wanneer ik om acht
uur – nadat we vijf uur samen hebben doorgebracht – naar huis
vertrek, heb ik de indruk dat hij nog wel even zal blijven ‘plakken’.

*
(…)