15
januari 2025
Een zeer uitvoerige brief van A,
achttien dicht beschreven pagina’s, met commentaren op
Populierendreef 29. Ik
zal tijd moeten vrijmaken om het allemaal met de juiste aandacht
gelezen te krijgen, laat staan om het te beantwoorden. (…)
*
(…)
*
Vandaag, voor dag en dauw en
tussen (…) door, meer dan zestig bladzijden gevorderd in Leven
& Lot. Ik houd allang de
tientallen personages, die dan nog meestal niet consequent altijd
dezelfde naam krijgen, niet meer uit elkaar. Zo wordt de lectuur van
dit monumentale boek vooral een onderdompeling in een sfeer. Ik leg
me er op toe [de
aandacht scherp genoeg te houden]
om niet over de substantiële passages heen te lezen. Het is een
groots boek, jazeker, maar misschien toch te omvangrijk om [alert]
te blijven. Het besef dat ik in dit leven [dit
boek wellicht nooit een tweede keer zal lezen,]
nooit Oorlog
en vrede zal lezen – en wat
met [de
jaardagen van]
Gesine Cresspahl [,
dat hier een jaar later nog staat te wachten]?
*
Waterwerkarbeiders verstevigen de
oevers van het Stil Ende. Alle zwanen zijn geëvacueerd. De Canadese
ganzen laten de stadsvijver, die zij anders druk bezoeken, links
liggen. Enkel het gepeupel blijft achter: wilde eenden, waterkiekens
en meerkoeten. En natuurlijk de kauwen – maar die zijn er altijd en
overal.
*
Eerste aflevering van een
vierdelige reeks over Mobutu. Hoe hij aanvankelijk een hulpje van
Lumumba was. Hoe hij, glad als een paling, de mogelijkheid rook om de
macht naar zich toe te trekken en zich pragmatisch opwerkte. (…) De
verachtelijke, nog altijd niet dode, Étienne Davignon. ‘Wie
doet mij nog iets’ is wat hij uitstraalt terwijl hij zelfgenoegzaam
de vlam in zijn pijp zuigt.
*
M laat via mail weten dat Urbain
Dhondt is overleden. 95 is [deze
professor filosofie van wie ik ooit les had]
geworden. Hij kan nu volop gebruik maken van zijn ‘recht op
luiheid’.
