donderdag 13 mei 2021

op naar de zestig 208


Nu een sensibiliseringscampagne brave burgers en hardwerkende Vlamingen ertoe wil aanzetten om hun trots en toeverlaat, hun nec plus ultra, hun godsvrucht en vermogen, te weten: hun gazon, níet te maaien, hebben we een visibele maatstaf om politiek correcten en wokers, om klimaathysterici (zoals ze door sommigen worden genoemd) en neoliberale m’enfoutisten van elkaar te onderscheiden. Kijk naar hoe ze hun vierkante metertjes buitengebied manicuren of net niet manicuren en laten verwilderen, en je weet welk vlees je in de kuip hebt. Aan de ene kant van het paadje het gemillimeterde gazon, aan de andere kant een insectvriendelijk stukje micronatuur.  

210507

op naar de zestig 209


Voor het laatst met 5G-vrije hersenen zoek ik in dit labyrint mijn weg naar het Rijk van de Vrijheid. Hopelijk overleef ik mijn eerste Pfizer-prik en kan ik mij binnen een paar weken mengen in de extatische uitgelatenheid van een voetbalfestijn of festival. Het kan mij niet schelen welk, als het maar extatisch is en uitgelaten. Ik ruil met plezier de anderhalvemeterhysterie in voor tegen elkaar op springende zweterige huiden. Ik trakteer de omstaanders op een tournée générale van aërosolen. Eindelijk van dat mondmaskergedoe af, de ontsmettende gels, het gegoochel met cijfers en het paranoïde gepolariseer op de sociale media.

210508

 

6094

Omgeving Luik, de Ourthe - 210403

 

woensdag 12 mei 2021

getekend 367

 

logboek 17

210512

‘Het rijk van de vrijheid’ zou in zicht zijn. Ach. Vrijheid om wat te doen? Om in de regen op een terras te zitten? Om door een Brussels bos te hossen? Om straks op openbare pleinen gezamenlijk voetbal te kunnen kijken? Om op Tomorrowland ons hedonistische idee van vrijheid vorm te geven? Om op nog een andere manier een zichtbare middenvinger uit te steken naar al wie aan ons heilige huisje ‘vrijheid’ durft te raken? Ik begrijp niet hoe het nu ineens zo vlug is kunnen gaan. Ik doe een poging. Onze politieke leiders zijn niet in staat om een juist idee van vrijheid te verkondigen, te verspreiden en te beloven. De vrijheid van hun ‘rijk van de vrijheid’ is een vrijheid die niet bereid is om zich met het oog op een groter belang dan het eigen welbevinden te laten inperken. Onze politieke leiders zijn bang om bij de eerstvolgende stembusgang electoraal afgestraft te worden en leggen nu het advies van hun experts manifest naast zich neer. Met de kortzichtigheid waarmee zij zich plooien naar de wensen van ‘de mensen’ tonen zij precies het tegendeel van wat een politiek leider moet zijn. Hier wordt carrément het voorzichtigheidsbeginsel verlaten. Hier wordt Russische roulette gespeeld met mensenlevens. Hoeveel mensenlevens? Het is zeker dat de versoepelingen die nu worden doorgevoerd mensen de dood zullen injagen. Echt, ik zou niet graag in hun schoenen staan. Wij, wij van de bevolking daar, van het electoraat, van het consumerende grauw, wij worden nu in een situatie geduwd waarin we het normaal moeten vinden dat wordt toegegeven aan het door de media aangewakkerde collectieve ongeduld en waarin we tegelijkertijd worden verondersteld uit het oog te verliezen dat er vandaag nog steeds elke dag tientallen mensen aan corona sterven, dat het in onze journaals zeer stil blijft over landen waar de situatie totaal uit de hand dreigt te lopen of aan het lopen is, dat er vele landen zijn waar er nauwelijks vaccins beschikbaar zijn, dat we niet weten welke varianten er mogelijk nog op ons afkomen zonder dat de vaccins die we nu krijgen daar bescherming tegen bieden, dat de wereld groter is dan de navel op onze van Maaseik tot De Panne strekkende en uitpuilende buik. *

 


 

 

6093

Luik - 210402

 

dinsdag 11 mei 2021

getekend 366

 

op naar de zestig 207

 


Canadaganzen zijn invasieve exoten. Ze zijn hier ooit uit collecties ontsnapt en gedijen. Erg goed zelfs. Te goed. Ze brengen schade toe aan de landbouw, maar ook aan het evenwicht tussen de autochtone soorten. Daarom worden ze bestreden. Met gas. Ze gedijen zo goed dat ze hun oorspronkelijke trekinstinct al grotendeels vergeten zijn. Ze verwijzen enkel nog in hun naam naar hun oorsprong. Onze bodem is al van heel wat van hun bloed doordrongen – wat die bodem nu ook de hunne maakt. De Nijlganzen staan al te trappelen in de gang – of de autochtonen dat nu leuk vinden of niet.

210506