woensdag 22 september 2021

op naar de zestig 342


Zestig kilogram wegen die jongemannen, of het zal niet veel meer zijn. Geen grammetje vet. Ze hebben net het tijdritparcours verkend. Ik stop voor een foto en grap ondertussen met de corpulente dame die in haar deurgat het ongewone tafereel gadeslaat. ‘De Duitsers zijn hier weer,’ zeg ik. ‘Deze keer blijven ze hier gelukkig maar een paar dagen.’ Het gekende repertoire dus. De magere pannenlatten hebben met die geschiedenis natuurlijk niets te maken, maar deze mevrouw kan ermee lachen. Ondertussen heb ik haar natuurlijk wel in mijn toestel gevangen. Het contrast tussen de lichamen. De tijd, de leeftijd, de tijdrit.

210918

6226

Omgeving Beernem - 210822

 

wolken 4327-4333

wolkenfragmenten uit Alex Schulman, De overlevenden

4327

Hij zag hoe de zon daarbuiten bewoog, nieuwe schaduwen vormde, zag wolken komen en gaan. (79)

4328

Het begon donker maar ook lichter te worden – de schemering zette in toen de bewolking uiteendreef en de sparrentoppen de laatste zon van de dag opvingen. (98)

4329

De broers stappen uit de auto, de lucht is weer helder na de wolkbreuk. (154)

4330

Het hert krijgt zulke mooie ogen in de laagstaande zon, met de donkere, blauwgrijze wolken die boven de boomtoppen verschijnen. (174)

4331

Een muur van donkere wolken nadert boven de strakblauwe lucht. (178)

4332

De storm hangt laag, alsof de regen de wolken mee naar beneden heeft getrokken. (178)

4333

Blauwe lucht, maar naar het oosten toe is een hoekje van de zee zichtbaar en daarboven zijn de wolken donker. (204)

driekleur 471

Er zaten gele borden met rode bliksemschichten op. Benjamin keek op, zag de elektriciteitsdraden, zwarte lijnen die de lage, grijze lucht in perfecte velden verdeelden.

Alex Schulman, De overlevenden, 96

dinsdag 21 september 2021

facebookbericht 1211

Veel Bruggelingen klagen over overlast door het WK tijdrijden

Ik geniet van de prachtige beelden op tv, de aangename sfeer hier op het parcours, de prestaties van de renners en de bevestiging van het besef dat de omgeving van Brugge zeer mooi is. Dat kleine omwegje dat ik per fiets moet maken om in en uit de stad te geraken neem ik er graag bij. Te voet is er geen enkel probleem.

op naar de zestig 341


In het Veltembos te Sint-Kruis, op de plaats van het Interbad, stond vroeger een kasteel. In de kasteeltuin, die grotendeels uit bos bestond, bevonden zich een vijver en een folly – een zottigheid van de kasteelheer zeg maar. Hij had een middeleeuwse ruïne laten nabootsen. De restanten van deze architecturale en historische anomalie zorgden voor een verhevenheid, lang geleden door mij gebruikt als hindernis op mijn cyclocrossparcours. Ik herinner mij er ooit als Berten Van Damme tussen twee van gindse drie bomen te zijn geglipt, om zo nog in extremis, vlak voor de aankomst beneden, Eric De Vlaeminck voorbij te snellen.

210917

6225

Assebroek - 210822

 

maandag 20 september 2021

op naar de zestig 340


Brugge doet er alles aan om zijn imago van ‘fietsstad’ te versterken. Ik ontken de vele inspanningen die er wel degelijk zijn geleverd niet, maar het valt mij, als dagelijkse gebruiker van de voorhanden infrastructuur, toch op dat het vaak om window dressing gaat. Straks passeren de sterren van het wereldkampioenschap tijdrijden quasi voor mijn deur en dat vind ik als wielerliefhebber best leuk, maar nog leuker zou het zijn de asfaltbestratingen in ere te herstellen die in de jaren zeventig en tachtig moesten wijken voor de werkelijk keimoeilijk te berijden kasseien, die er louter uit esthetische overwegingen werden gelegd.

210916

wolken 4324-4326

wolkenfragmenten uit div., Renate. Herinneringen van vrienden

4324

Wolken zijn los / en hersenloos gespreid. (Ed Leeflang, 70)

4325

Ik belde je om u te dienen / op een station, vanuit een put of in de wolken thuis, (…) (Ed Leeflang, 76)

4326

de geploegde wolken / in eenzame voren // de donkerende wolken- / kusten, waaraan soms  // een eenling wordt geboren / die ontbloeit in rook – (…) (Elly de Waard, 144)

driekleur 470

Een poos lang is het fijn kijken: vele kleuren van bloemen, vogels (zelfs de motten zijn hier rood-paars-geel en blauw gespikkeld met zwarte kartelrandjes en pseudo-ogen alsof ze gemaakt werden om mensen te bedriegen, i.p.v. hagedissen die, lijkt me, niet weten waar ogen horen te zitten en dus ook niet door een namaak oog, een zinloze stip op de juiste plaats, bedonderd kunnen worden; de zwarte mensen, de luide zwembad-formaat auto’s etc. etc.

Gerda Rubinstein in: div., Renate. Herinneringen van vrienden, 92-94

op naar de zestig 339

 


Dit was de meest volledige vorm van vertalen denkbaar. Meer dan vijfentwintig jaar is Hans Mortelmans al bezig met zijn interpretatie. Hij zet de – vaak erg moeilijke – teksten van Georges Brassens om in zijn eigen streektaal, handhaaft daarbij niet alleen het metrum en het rijm maar ook – en dat vooral! – de geest, maakt zich het – naar verluidt zeer moeilijke – gitaarspel van de meester eigen, omringt zich met twee andere topmuzikanten, blijkt dan nog eens toonvast te zingen, met een heel eigen stemgeluid, en beschikt over een sterke en zeer positieve uitstraling. Al wie van Brassens houdt, moet deze topartiest zien!

210915

6224

Oostende - 210820

 

zondag 19 september 2021

op naar de zestig 338

 


Je vraagt je af hoe het in godsnaam mogelijk is dat de firma Quick Step zoveel successen boekt met die ongeïnspireerde laminaat vloerbedekkingen. Ze zouden praktisch zijn in het onderhoud maar zijn vooral, met hun opzichtige houtnervenimitatie, nep. Fake vloer. Doe mij maar een echt parket, het stof tussen de kieren neem ik er graag bij. Of desnoods een cementtegel vloertje waarvan de verschillend ingekleurde tegels strakke geometrische motieven vormen, zoals deze vloer die met gebroken wit, rood en zwart een patroon weeft. Een kunstenaar – zijn naam ben ik kwijt, ik denk een Spanjaard – maakte van dergelijke vloeren zijn handelsmerk.

210914