woensdag 23 juni 2021

op naar de zestig 248


We zullen ze nog missen, die cjifers. Nu al meer dan een jaar worden ze ons in de maag gesplitst, dag na dag. Eerst goed vooraan in het neiuws, dan stilaan naar achteren gewerkt omdat de iendradectie ook wel aanvoelde dat ze op den duur averechts werkten. Verlies van betekenis door herhaling. Met woorden kun je dat ook hebben: dat ze, wanneer ze te vaak worden uitgesproken, worden herleid tot hun brute materialitiet. Zoals Nabokov het beschreef in zijn verhaal ‘Verschrikking’: ‘als je vaak genoeg achtereen het meest alledaagse woord herhaalt zonder te denken aan de betekenis: huis, huisss, huiwzz’.(*)

210616

(*) In Het vernietigen van tirannen, zelf opgenomen in Ultima Thule (1979; vertaling Anneke Brassinga & Peter Verstegen), p.360.

getekend 384

 

6135

Brugge, Eiermarkt - 210517

 

dinsdag 22 juni 2021

op naar de zestig 247

 


Een selectie voor de Rode Duivels heeft er nooit ingezeten maar ik heb toch een paar mooie momenten beleefd in mijn tienjarige carrière als, achtereenvolgens, linksvoor, linksmidden en linksback van FC Wit-Zwart, afgekort WZ, voor de intimi na de match: wuvezotten. Op dit veld, in mijn herinnering zeer vaak een modderpoel, scoorde ik een van mijn mooiste doelpunten: een vrijeschop, rechtstreeks binnen in de verste winkelhaak, puur op adrenaline getrapt omdat ik kwaad was: ik was doorgebroken, maar mijn rechtstreekse tegenstander, een bink, hield me aan mijn truitje vast. ‘Laat mij hem maar nemen,’ zei ik – de rest is geschiedenis!

210615

6134

Brugge, Triënnale, Gijs Van Vaerenbergh

 

getekend 383

 

maandag 21 juni 2021

facebookbericht 1195

Je bent een jager. Je wandelt in het bos. Of neen, je sluipt in het bos. Je ruikt iets. Je struikelt over een been. Niet de poot van een damhert of een everzwijn of een uitgezette fazant. Neen, een mensenbeen. Daar zit een heel lijk aan vast. Interessant! Het zou wel eens kunnen dat je die gezochte militair hebt gevonden die vermoord werd door de staatsveiligheid omdat hij Joe Biden ging vaccineren. Je ruikt nog iets anders. Geen lijkengeur dit keer, maar het doet er wel aan denken. Je weet wat je te doen staat: je filmt dat lijk. Je verkoopt je filmpje aan Bild. Bild zet het op zijn website. Je wordt daarop aangesproken. Je zegt dat je je filmpje niet aan Bild hebt verkocht. Mijn naam is haas, zeg je, hoewel je eigenlijk Leonard heet. Nard voor de vrienden. Wat ga je doen, Leonard, met het geld dat je van Bild hebt gekregen voor je filmpje, dat je niet aan Bild hebt verkocht en dat daar vanzelf op de website is terechtgekomen? Eens goed gaan eten, zeker? Ha ja, wild natuurlijk. Want je bent toch een jager, niet?

getekend 382

 

getekend 381

 

op naar de zestig 246


Ik moet het even hebben over mijn lichaamsvochten. Of toch over een ervan. Zoals een arbeider van de elektriciteitsmaatschappij die bij het graven van een sleuf per ongeluk een gasleiding lekslaat, zo doorboorde ik bij het neuspeuteren een ader. Hevig bloedverlies was hiervan het gevolg, en dat diende te worden gestelpt. Het resultaat: een keukenrolblad met bergtruimotief. Le maillot à pois. Dit kunstwerkje bracht mij tot een overpeinzing. Enkel door verwondingen bloeden mannen. Bij vrouwen is dat niet zo. Volgens mij – als het nog gepermitteerd is dat te zeggen – ligt dat eenvoudige verschil aan de basis van heel wat onoverbrugbaarheden.

210614

wolken 4154

wolkenfragment uit Rachel Cusk, De tweede plaats

4154

Het moeras lag naargeestig in de verte, omhuld door wolken, al verscheen er soms een baan koud wit licht, dat ijzig opgloeide. (153)

6133

Brugge, Leopold II-laan - 210510

 

zondag 20 juni 2021

facebookbericht 1195

Ik bekijk het en zie dat de burgemeester, met dreigende geheven vinger, de VRT beschuldigt van verdachtmakingen ivm PFOS-dossier. Ik denk dat dit wel duidelijk maakt welke rol de VRT verondersteld wordt in de toekomst te spelen. - Dan zegt hij dat hij als Vlaams Parlementslid drie vragen zou stellen. Dat is nieuws want dat zouden dan zijn eerste vragen zijn als Vlaams Parlementslid. - En ten slotte, Imade Annouri, is het toch schrijnend dat er met die man blijkbaar geen tegensprekelijk debat mogelijk is op de door de Vlaming betaalde en door de Vlaams-nationalisten gecontroleerde openbare zender. Wie bepaalt die spelregels? Kan daar niet eens iets aan worden gedaan?

op naar de zestig 245


Toch vreemd dat we enkel bij zaken die niet kloppen, bij anomalieën, bij onverwachte of onlogische combinaties, bij incongruenties of elkaar tegensprekende, onlogische zaken zoeken naar het verhaal dat er mogelijk achter steekt? Waarom doen we dat niet bij het ordentelijke, het voorspelbare, de talloze details van het leven die op hun plaats staan en ons niet verrassen? Het bizarre is op zich al interessant, de orde is dat niet. Kun je niet beter het verhalen inzetten op wat saai en onbeduidend is? Neen, het bizarre appelleert en roept ons op een zin te bedenken. Wat kan hier gebeurd zijn?

210613

6132

Sint-Kruis, Brieversweg - 210510

 

wolken 4135-4153

wolkenfragmenten uit Platonov, Verhalen

4135

Achter de rinkelende, gebarsten vensterglazen overspoelde de middagzon de aarde, en heel eventjes kromp mijn hart pijnlijk ineen en wilde het hartstochtelijk graag naar het veld – naar de vogels, de bloemen en het ritselende gras; naar het veld waar ik, toen ik nog niet werkte, rondzwierf, verdrinkend in het groen dat zich uitstrekte naar de hemel, naar het leven, naar de nog niet aangesterkte lentezon en naar de zwerverswolken die daar voortjoegen… (6)

4136

Maalstromen graniet stoven jankend voorbij de wolken, werden daar tot onmeetbare temperaturen verhit en veranderden in ultralichte gassen (…) (24)

4137

De hele winter werd de hemel door geen wolk of nevel bezoedeld. (41)

4138

Midden op de dag, bij een wolkeloze hemel, was de stand van de zon niet te bepalen, en de helle dag leek wel een sombere maannacht. (97)

4139

De hele nacht liet een gloed de wolken boven zich voorbijtrekken, en het donkere dal van de Tamlyk was voor het eerst sinds de schepping van de aarde verlicht. (113-114)

4140

Maar ik kan niet denken wat ik wil en waarover ik wil – ik denk voortdurend over het mij onbekende, herinner me gebeurtenissen, vrouwen, scheurende wolken, uiteenspattende zonnen – ik herinner het me allemaal als waargebeurd en echt, maar niets van dat al is mij ooit overkomen. (140)

4141

Op zeker moment was een door hem vetgemest en grootgebracht elektronenvolk onder invloed van de tijd en natuurlijke selectie zo uitgedijd dat ieder elektron in lichaamsvolume gelijk was aan een wolk. (274)

4142

Pompen zouden het water uit de diepte opzuigen, wolken zouden verdwijnen, en aan de hemel zou de zon eeuwig branden, als een zichtbaar administratief centrum. (343)

4143

Verder kwam hem nog een aanvraag onder ogen van de bewoners van het gehucht Devja Doebrava die een vliegmachine nodig hadden voor het aanjagen van wolken in zomerse droge tijden. (346)

4144

De Leningradse geleerde professor Martensen heeft vliegmachines uitgevonden die eigenmachtig regens over de aarde uitgieten en wolken boven akkerland vormen. (346)

4145

Voor het middageten hadden ze brood, augurken en kool, maar ze waren tevreden; alleen had Svat door de saaiheid van het onherbergzame landschap op de vuilniswoestenij en een bedrukte duisternis in zijn hart soms de indruk dat de zon voor altijd was gedoofd, en dan wierp hij ter controle een blik door het raam, maar de zon was achter een wolkje verdwenen, bevrijdde zich en straalde weer. (467-468)

4146

Kort daarop verduisterde de zomer voorgoed en doofde de hemel achter de doffe wolken. (492)

4147

De dag was nog niet voorbij, maar door de wolken was het donker geworden en er dwarrelden wat lichte sneeuwvlokken neer. (496)

4148

(…) zodra de aarde ook maar een moment haar evenwicht vond in de baaierd aan invloeden die de sterren uitoefenden en heel haar gecompliceerde voorwaartse slingerbeweging in balans bracht, trof zij in het kolkende heelal een onbekende constellatie aan, waarna de beweging van de aarde veranderde in de dovende inertie van de voortrazende planeet het aardlichaam deed trillen en vanuit zijn middelpunt tot misschien wel de vederwolken aan toe een trage omvorming van al zijn massa teweegbracht. (569)

4149

Het is toch overal hetzelfde: velden en huisjes, wolken en kleine riviertjes… (685)

4150

We reden nu een enorme wolk tegemoet die van achter de horizon was opgedoemd. De wolk werd van onze kant beschenen door de zon, maar van binnenuit schoten woeste, boze bliksemschichten en we zagen bliksemzwaarden zich verticaal in de sprakeloze verre aarde boren terwijl wij doldriest op die verre aarde af stormden alsof we haar te hulp snelden. (755)

4151

Dat wilde zeggen dat de storm ook die onweerswolk recht op ons af joeg (…) (755)

4152

Hierna belandden we in een stortbui, maar al snel waren we die gepasseerd en reden we in de tot rust gekomen donkere steppe, waarboven de vredige, afgepeigerde wolken onbeweeglijk rustten. (756)

4153

Petroesjka keek voor alle zekerheid naar het raam en zag daar aan de hemel niet de wolken die er in september hoorden te drijven.

‘Kijk naar de wolken ‘ns, zei Petroesjka, ‘loodkleurig zijn ze, dat belooft sneeuw! (…) (794)

zaterdag 19 juni 2021

driekleur 458

Zijn lichaamskleur is roodgeel. De algehele vorm is ovaal. Gezichts- en gehoororganen ontbreken. Een reusachtige, opwaarts gerichte muil met zwarte tanden, elk 5 tot 4 centimeter lang.

Platonov, Verhalen, 291

getekend 380

 

parallel 172

Et, comme dans le jeu Un deux trois soleil, où celui qui est collé au mur ne saisit, quand il se retourne, que des joueurs arrêtés dans leur progression, l’avancée de la vie entre deux images m’est depuis longtemps invisible.

Annie Ernaux, Mémoire d’une fille, 51

ǁ

Toen Justine jonger was kende onze relatie nog een gevoel van kneedbaarheid, van ontwikkeling, maar nu ze een jonge vrouw was leek de tijd opeens stil te staan en waren we verstard in de stand die we toevallig op dat moment hadden aangenomen, zoals bij dat spelletje waarbij de deelnemers degene die ‘m is moeten besluipen om stokstijf stil te staan als hij zich omdraait.

Rachel Cusk, De tweede plaats, 40

op naar de zestig 244



Onlangs vernam ik dat de – zeer door mij geapprecieerde – ovale en met ruitjesmotief versierde koeken van de firma Jules Destrooper ‘lukken’ heten en ook waar die naam vandaan komt. Vroeger, ja, vroeger toen alles beter was, voeg ik er dan altijd ironisch aan toe, maar niet zonder een zweem van oprechte nostalgie – vroeger dus bakten de mensen die koeken zelf en ze gingen op 1 januari bij elkaar op bezoek om elkaar een gelukkig nieuwjaar te wensen. Gelukkig-lukken. Dat is de etymologie. Nu heeft Jules Magritte en zelfs de Smurfen vandoen om zijn gediversifieerde waar aan de man te brengen.

210612