20 februari 2025
De lange werkdag laat niet veel ruimte voor iets anders. (…) ‘s avonds naar de glasbak met een interview met Geert Mak in de oren over de abrupt gewijzigde geopolitieke situatie. Mak steekt zijn ongerustheid niet onder stoelen of banken. Al deze berichten, dat voortdurende oorlogsgestook, het prefascistische klimaat waarin we zijn verzeild geraakt: het maakt me onrustig, stemt me onbehaaglijk. Na het interview draaien ze It’s The End Of The World As We Know It van R.E.M. Op het eind van mijn wandeling kom ik P tegen. We hebben het erover. Wanneer we uit elkaar gaan, bedankt hij me voor het gesprek. Ik zeg dat ik niet vind dat mensen elkaar moeten bedanken voor het feit dat ze even met elkaar hebben gesproken. Mocht zoiets worden verwacht, dan is het toch wel al ver gekomen.
*
*
(…)
21 februari 2025
Een foto gaat de wereld rond. Elon Musk staat op het podium van een of andere ‘conservatieve’ bijeenkomst lachend als een waanzinnige te zwaaien met de kettingzaag die hij zonet heeft gekregen van de al even gekke en gevaarlijke president van Argentinië. Een kettingzaag, godbetert, geen vlammenwerper of gewoon een kalasjnikov. Een kettingzaag, alsof hij oproept om de laatste regenwoudreuzen om te leggen. (Zoals er op tv ook een trailer is te zien van een documentaire over het kappen van ‘de laatste Europese oerbossen’ in – waar is het? – Slovenië of Slowakije of daar ergens.)
*
Ook in het nieuws: Hamas heeft een ‘verkeerd’ lijk teruggegeven aan Israël. Niet dat van een Israëlische moeder die samen met haar twee nog zeer kleine kinderen was gevangengenomen, maar van een andere vrouw. Hamas zegt deze gijzelaars niet te hebben vermoord, ze zouden zijn omgekomen bij Israëlische bombardementen. In Israël, waar ze dus hebben gerouwd bij het verkeerde lijk, zijn ze woedend. Begrijpelijk. Maar is het wel waar wat hier wordt gezegd? Niemand weet het nog. Het verdraaien van de waarheid is al evenzeer een oorlogswapen, onderdeel van een strategie.
*
(…)
*
Bij de renovatiewerken bij mijn achterburen zijn ze nu, steen voor steen, de [hoog boven de daken ùitstekende] schouwen, die dringend aan herstel toe waren, gedeeltelijk aan het afbreken. Bakstenen die al zeventig jaar of meer in een vast verband zaten worden uit het gelid gehaald.
*
(…)
*
Ontroerende uitvoering door Wannes Capelle in Ik vraag het aan van Duizend soldaten van Willem Vermandere. (…)
*
Ik bekijk de rest van Léon van Luc Besson, met Jean Réno en de nog maar twaalfjarige Natalie Portman. De film dateert, tot mijn verbazing, van 1994. Hij oogt verbazend fris. Ik weet niet hoe het zit met de chronologie, maar de komisch overdreven geweldscènes doen toch wel heel hard aan Tarantino denken. De seksualisering van het tienermeisje zou dan weer niet meer kunnen. Blijkbaar is Besson zelf ooit getrouwd geweest met een Lolita, en is hij om die reden later in ongenade gevallen.
