25
februari 2025
Een
kind warmt zich vergenoegd
aan het
vuur dat de maquette van zijn school verteert. Johan Debruyne, onze
plaatselijke kunstcriticus op Facebook en eigenaar van deze fraaie
tekening van Benoît, toont haar op zijn tijdlijn omdat het gisteren
precies een jaar geleden was dat Benoît overleed. Johan staat stil
bij dat feit, heel kort maar want (…). Wél over Benoît gaan de
teksten (korte essaytjes, openbare brieven en rouwbetuigingen) die ik
aantref op de nog altijd niet verwijderde tijdlijn van Benoît zelf –
waarop Benoît, nooit vertrouwd geraakt met digitale media, zelf
nooit iets deed. Al deze betrokken en mooie teksten raken me. Mis ik
Benoît? Heb ik genoeg gedaan om onze vriendschap, die was
teloorgegaan, te herstellen? (…)
*
Ook
Koenraad Goudeseune zag ik vandaag op Facebook ‘passeren’. Was
het zijn verjaardag? Of ook de verjaardag van zijn overlijden? (…)
De grote sterfkalender waarop (…) ook de naam van Martin Pulaski
prijkt, en die van al zovele anderen
van wie de tijdlijn nog een tijd blijft spoken. (Ik zag op Benoîts
tijdlijn dat hij zich ook nà
zijn overlijden op verjaardagswensen mocht verheugen. Daar zal hij
met zijn dichtgeknepen pretoogjes wel hartelijk om hebben kunnen
lachen.)
*
Ik
koop dan toch het mooie schilderij met de foeilelijke lijst dat ik
gisteren liet hangen in de etalage van de Oxfam. Thuisgekomen blijk
ik me niet te hebben vergist in de kwaliteit ervan: Amaat Van Cleven
is terug te vinden op het internet. Onder meer door zijn aanwezigheid
in een museum in zijn thuisstad Ieper en op sites van verkoophuizen,
waar zijn doeken rond de 200 tot 300 euro halen.
Op een van die schilderijen staan de huizen even scheef naar links
overhellend als op het doek dat ik nu het mijne kan noemen. Ik weet
nog niet wat ik met de lijst moet doen. Een lijst, overigens, die
toch een aanzienlijk deel van het schilderij, met onder meer een deel
van de signatuur, verbergt. Ik doe nog navraag bij Sofie Van Cleven
en, jawel, Amaat is familie van haar: hij was de neef van haar vader.
(…)
*
(…)
*
Ik
breng de avond door met de brieven van Geerten Meijsing aan zijn
uitgevers. Ze doen mij verheugd zijn over het feit dat ik mijn boeken
in eigen beheer uitgeef!
