10
februari 2025
Het
zeer vroege opstaan wordt steeds problematischer. Ook vandaag zit ik
alweer om halfvijf aan mijn bureau te lezen met een kop koffie. Dan
kruip ik nog wel eens een halfuur of zo terug in bed, maar dit
stramien is zich aan het vastzetten. Of het gezond is, durf ik te
betwijfelen.
*
(…)
de passages over ‘Charlotte’: de intrede in de keuken, de
Agastoof. Ik schrijf slordig en snel. Het kost me moeite om me te
concentreren.
*
Tijdens
onze leesclubbijeenkomst over De
erfenis van het verlies van
Karin Desai zijn we unaniem: dit is geen goed boek. Gelukkig moeten
we toch een paar keer lachen. W maakt een uitweiding over Bob Dylan.
Diens Nobelprijs was meer dan terecht. Een song als ‘Blind Willy McTell’ heeft volgens W een zeer hoge literaire kwaliteit. Andere
namen die tijdens ons gesprek lovend naar voren worden geschoven
zijn: Tim de Wit, de ‘ted talks’ van Ken Robinson, het boek
Nationalisme
van
Eric Storm, en dan ook nog Colson Whitehead (ik vergat de titel op te
schrijven), en Een
bocht in de rivier van
V.S. Naipaul, dat ik nu toch dringend eens moet lezen. [Is
nog altijd niet gebeurd.]
L maakt, in tegenstelling tot de alarmerende berichten vooraf, een
redelijk alerte indruk. Zijn verzoek om het vooral niet over zijn
gezondheidstoestand te hebben wordt respectvol
ingewilligd.
*
(…)
*
(…)
een lange telefoon van S. (…) We spreken af om samen eens naar
Huise te gaan, om M te condoleren bij het overlijden, op 90-jarige
leeftijd, van haar moeder. Een andere dode, ook vandaag maar wel
jonger, is P.B. Ik verneem het van X. In diens
bewoordingen
schemert iets door van zelfgekozen. P had in elk geval al zeer lang
een moeilijk leven.
