vorig jaar 300

3 februari 2025

In mijn droom overhandigt mijn moeder me cash geld. Veel geld: enkele briefjes van duizend frank. Ik barst in tranen uit, huil mezelf wakker. (…)

*

Voor LVO schrijf ik vandaag over mijn uitgaansgewoonten in Leuven. Misschien moet ik het over mijn alcoholgebruik hebben (…). Hoe dat drinken destijds absoluut niet werd geproblematiseerd. En hoe velen wellicht daardoor een afhankelijkheid hebben ontwikkeld.

*

Wandeling (…) in de Assebroekse Meersen. De grond en de plassen zijn bevroren. Rijm in de takken. We moeten, waar het smalle pad te slijkerig is, over een prikkeldraad kruipen. De gesprekken blijven op de vlakte. (…)

*

De Pirouettes van Filip van Kanegem doen me denken aan Maurice Gilliams, die hij trouwens, zonder hem bij naam te noemen, impliciet vermeldt. Van Kanegem (…) heeft een heel eigen, toch wel krachtige, stem. Ik lees geboeid [dit boek van mijn collega-schrijver-in-eigen-beheer].

*

In de nieuwe regering, ‘De Wever I’, zijn de vrouwen opvallend in de minderheid. Op de groepsfoto staan ze op de tweede rij, achter hun [– qua gestalte –] grotere mannelijke collega’s. Is er dan niet een van die mannen die eraan heeft gedacht galant te zijn? Of heeft die hele nieuwe emancipatiegolf een nieuwsoortige onhandigheid met zich meegebracht, een schroom, een schrik om betuttelend over te komen?

*

In Taboe speelt Philippe Geubels een spel op het scherp van de snee met nabestaanden van zelfmoordenaars. De stelling achter het programma is dat je met alles moet kunnen lachen, dat humor ook bij de zwaarste thema’s verlichting brengt. Hier blijkt dat toch moeilijk te lukken. De reacties in de zaal lijken gemengd. De lach op het gelaat van de mensen oogt meer krampachtig dan gul. Gelukkig blijft Geubels respectvol.