8 februari 2025
Opgestaan met een zwaar hoofd en lichte hoofdpijn. Opnieuw voornemens, zoals elke ochtend wanneer ik met een zwaai mijn te zware lichaam uit mijn bed draai en, zittend op de bedrand, mijn voeten in mijn pantoffels steek. ‘Bedrand’ – daar heeft Wim Kayzer het in De gelukkigste jaren van de mensen ook over. Hoe hij, zittend op de rand van zijn bed ‘wezenloos voor zich uit’ zit te staren.
*
Tijdens het opruimen van het boeltje van gisterenavond luister ik naar een aflevering van Voorproevers. Het gaat over woonzorgcentra en dus ook over oud worden en hoe het leven er dan zal uitzien. Ik kan mij er geen voorstelling van vormen, eigenlijk weiger ik eraan te denken en schuif ik het voor me uit, zoals ik dat al mijn hele leven heb gedaan.
*
De kater is, bestookt met twee dafalgans, al grotendeels verdreven wanneer ik in de namiddag met P een openhartig gesprek heb over alcoholgebruik. P staat al vijf jaar volledig droog. Wie meer dan tien eenheden per week inneemt, en er niet in slaagt om twee dagen per week niet te drinken: dat is zijn definitie van een alcoholicus. (…)
*
Shendy Gardin praat in De Brug over moderne kunst in de publieke ruimte en hedendaagse architectuur in Brugge. Haar wat schoolse overzicht wordt zeer helder en welbespraakt gebracht – ik erger me alleen maar aan het consequent door elkaar haspelen van de betrekkelijke voornaamwoorden ‘die’ en ‘dat’. Correctie, het is geen door elkaar haspelen, het is een volledig verdringen van ‘dat’ door ‘die’, een fout die zich vanuit West-Vlaanderen heel snel over heel Vlaanderen aan het verspreiden is. (…)
Moderne architectuur te Brugge:
de nieuwe inkom van het Gruuthusemuseum.
*
(…)
*
Vierde aflevering van de documentaire over Mobutu. De zielige afgang van de dictator. ‘Après moi le déluge’. Mocht de man niet vroegtijdig dood zijn gegaan aan zijn prostaatkanker, die hij weigerde te laten behandelen, hij zou waarschijnlijk zijn gelyncht. Nu is hij nog bijtijds, samen met fortuin en familie, het land kunnen ontvluchten. Maar wat een puinhoop heeft hij achtergelaten. De inval, overigens, van Rwanda in Oost-Congo, een conflict dat nu in alle hevigheid is losgebarsten, voor zover het Congolese leger niet resoluut op de loop gaat, was toen, dertig jaar geleden, al volop bezig.
*
De brochure Leve het goede leven! van Johan Braeckman[, die ik meegriste uit het vrijzinnig centrum De Brug] brengt in eenvoudige taal een summier beeld van wat humanisme inhoudt. Ik ben blij erin te lezen dat een goede humanist ook dierenwelzijn belangrijk vindt (al staat de mens wel ‘centraal’), en dat het niet de bedoeling kan zijn anderen tot het humanisme te bekeren. Pluralisme en verdraagzaamheid!
