19 mei 2025
X en ik bestellen – en dat kan op klaarlichte dag maar met één bedoeling zijn – een kamer bij een bevriende hoteluitbaatster. Haar blik verraadt dat ze heel goed weet waar het ons om te doen is. Ze gaat de kamer gereedmaken. Er moet eerst nog wel wat meubilair in elkaar geschroefd: de onderdelen worden net aangevoerd. Daarnet, bij de ingang van het hotel, zagen we, opgehangen aan een balk, een omgekeerd rieten hoedje met daarin een vogelnest. Bij het bekijken van de inhoud ervan zagen we enkele eieren liggen, maar door een onvoorzichtige manipulatie van het hoedje valt er een op de grond. Het ei breekt, de dooier loopt uit op de vloer.
*
In De wereld van Sofie heeft een ‘expert’ het over de gradaties van hongersnood. Dit naar aanleiding van het feit dat – naar verluidt – een vierde van de Gazanen op het punt staat de hongerdood te sterven. Het feit! En dit omdat Israël elke voedselhulp tegenhoudt. Datzelfde Israël dat de televoting op het Eurosongfestival manipuleerde om daar toch maar als winnaar uit de bus te komen. Wat op een haar na nog gelukt is ook. In wat voor een wereld leven wij eigenlijk. Onmacht lijkt daarin de belangrijkste niet-drijfveer. Betogingen genoeg, maar wat halen ze uit. Op Facebook roept, vanuit die machteloosheid, een ernstige opiniemaker op tot geweld.
*
(…)
*
Ik begin aan Het lied van ooievaar en dromedaris van Anjet Daanje. Dat belooft een lange rit te worden.
*
