donderdag 19 oktober 2017

de herfst van 2017 – 13



11 oktober 2017

15 – ‘Ik zou ervoor in het vuur gesprongen zijn om ook aan het eind van het jaar een prijs te krijgen en ik denk ook dat ik er een gekregen heb, want anders zou ik me de teleurstelling dat hij me ontgaan is nog wel herinneren.’ Dat schrijft Stendhal in Het leven van Henry Brulard (270-271) en ik vind dat bijzonder grappig maar dat zal dan wel aan mij liggen. Het vreemde van dit boek is dat je van dit soort grappige passages – die schaars gezaaid zijn, het moet gezegd – nooit echt goed weet of de witz bedoeld is of onbedoeld. Stendhal is zo saai, deze autobiografie is zo onaf, en er wordt daarin zo vaak benadrukt dat het allemaal veel te redundant is en dat het geen lezers gaat vinden (‘Wie gaat er nu zulke flauwe onzin lezen?’; ‘wie voor de duivel zal het geduld kunnen opbrengen om al deze dingen te lezen?’), dat je je op den duur afvraagt waarom je in godsnaam blijft voortlezen. Tot je dan weer op zo’n pareltje stuit, tussen alle onbenullige details en summiere beschrijvingen een zin waarachter een hele wereld, of beter: denkwereld, schuilgaat.

Het leven van Henry Brulard gaat over de jonge jaren van Henri Beyle, die zich later Stendhal zou noemen, maar eigenlijk ook over de werking van het geheugen – en in die zin is dit boek interessant voor elke autobiograaf of voor al wie in de edele kunst van het zijn eigen geschiedenis op schrift stellen geïnteresseerd is. In hoofdstuk 31 schrijft Stendhal, met zijn eigen cursivering: ‘ik heb absoluut geen geheugen’. Het gaat over het vermogen om wiskundige stellingen en bewijzen uit het hoofd te leren, maar natuurlijk gaat het ook over het vermogen om op het eigen leven terug te blikken: ‘ik schrijf maar blindelings allerlei dingen op’. Herhaaldelijk komt deze twijfel naar voren. ‘Ik kan geen echte feiten geven, ik kan alleen de schaduwen ervan laten zien.’ ‘Behalve volkomen heldere beelden merk ik dat er ook hiaten zijn in mijn herinnering; het is als een fresco waarvan grote stukken zijn afgebladderd.’

[naschrift 18 oktober: ik kom hier nog op terug]

4852

Omgeving Le Blanc (F) - 170808

facebookbericht 1040

In 1994 schreef ik een essay over nationalisme dat de deelnemers aan bovenstaande discussie misschien interessant zullen vinden. De elementen erin zijn wonderwel van toepassing op de Catalaanse kwestie en onderschrijf ik nog altijd als het erop aankomt daarin mijn positie te bepalen: http://pascaldigital.blogspot.be/2008/07/besmette-begrippen.html

woensdag 18 oktober 2017

reactie



Mijn stukje over Puigdemont kreeg nogal wat reacties – eerst wat scherp, maar het mondde toch uit in een interessante en vriendelijke discussie:

Patrick Ghyselen Mooi geschreven, maar 't hield wel iets meer in dan dat, die 30 seconden...

Gert Van Nieuwenhove Ze zoeken nog mensen bij 't Palleterke, Pascal. Gewoon ideologisch uw vest omdraaien en even debiele ad hominem-taal gebruiken. Er worden héél veel interessante artikels geschreven over dit onderwerp, het is voor Europa een heel belangrijke affaire, ik sta niet 100 procent aan één kant, maar ik had me - zeker in deze zaak - voorgenomen niet op extremisten te antwoorden. Spijtig voor mij dat ik dit dus al heb geschreven. Have a nice day, year, life!

Jos Verniest Gert, er zijn diepgravende politieke analyses en er is ook licht ironisch gebadineer over de waan van de dag. En zelfs Don Quichote - zelf geen Catalaan - kan jou even onderhouden over windmolens en hoe die te bevechten.

Gert Van Nieuwenhove De babyboomer: 'Het is zo'. De mensen die daarna komen: 'Ik zie het zo'. De babyboomer: 'Je snapt het niet'.

Jos Verniest Gert Je snaps het niet

Gert Van Nieuwenhove Wat snaps ik ni?

Jos Verniest Gert Die vraag is het antwoord

Gert Van Nieuwenhove Pascal schrijft al een tijdje dat hij deze Catalaanse zaak een non-zaak vindt, en om ze een non-zaak te vinden schrijft hij er betrekkelijk vaak over. De ironie-vorm is mij bekend, hoor, de Cervantes ook, en de kommetjes pap van Komrij, Zeh en Matthysen lepel ik graag leeg. Maar dit stuk vind ik gewoon rommel.

Jos Verniest Gert Dat is uw volste recht.

Pascal Cornet Gert Van Nieuwenhove, dit is als ik het goed kan tellen de derde keer dat ik iets over de recente gebeurtenissen in Catalonië schrijf. De eerste keer ging het over de opvallende journalistieke activiteiten van N-VA-mandatarissen daar, de tweede keer (gisteren) over de verdeeldheid die tot in de gezinnen is binnengeslopen, en de derde keer is het dit voor mijn part niet geslaagde stukje satire, maar wel satire. Ik vond dat terugkrabbelen van Puigdemont gewoon grappig. Niemand hoeft het samen met mij grappig te vinden, maar om op die manier het zwaar geschut boven te halen, dat vind ik toch ook niet bijzonder sympathiek. Mocht je toch nog argumenten hebben, ik luister er graag naar. (Dit is ook een antwoord voor Herman Jacobs, hieronder.)

Pascal Cornet Of laat ik het in de vorm van twee vragen gieten: is het omdat de nationalisten in Madrid rechts zijn, en sommigen zelfs extreemrechts (met een nostalgie naar vroegere en kwalijke tijden), dat ik het 'linkse' centennationalisme van de Catalanen moet onderschrijven? Tweede vraag: waarom is regionalisme binnen een federaal geheel voor de Catalanen niet goed genoeg? Waarom moeten ze zich per se desolidariseren met de rest van Spanje? Daar zou ik graag een antwoord op horen, en dan kunnen we misschien verder praten, Gert en Herman.

Gert Van Nieuwenhove Als dat al het zware geschut is. Ik ben blijkbaar in een getto opgegroeid en u kreeg elke dag rijstpap met zilveren lepeltjes. Ik zag een paar dagen geleden een Catalaans cafébord voorbijkomen met ‘Vandaag alle bier gratis… Beslissing opgeschort wegens in dialoog met de brouwer’. Hun eigen grappen zijn - mijn gedacht - alvast beter dan de uwe. Dat ze meer willen dan een deelstaat zijn, het heeft vooral met de beslissingen van Rajoy te maken. Ik heb de indruk dat u die niet kent. Zoek gewoon zijn beslissingen van de laatste tien jaar op. Dat het centennationalisten zijn, zij die daar nu nog staan kunnen dat niet zijn. Ik heb elf seconden beeld voor u, van een belangrijke verkeersas in Barcelona. Die moet vandaag afgesloten worden. Er is gisteren veel was van kaarsen gevallen. In die optocht van drie man en een paardenkop hebben de provinciale, gewelddadige über-nationaal-fascistische zogezegd linkse Catalanen naar de flikken staan gooien met gloeiend hete was. Sluit ze allemaal op, die N-VA’ers:https://www.youtube.com/watch?time_continue=9&v=3nSwmiv8ItE

Herman Jacobs Centennationalisme... (diepe zucht) Oké, hierover doorpraten heeft geen enkele zin, Pascal, als je wérkelijk gelooft dat dát de reden is, dan moet je dat maar doen. En verder: Catalanen zijn geen Spanjaarden -- wat ter wereld zou Spanje het recht geven om Catalonië tegen zijn zin te 'solidariseren' met een staatsverband waar het geen zin meer in heeft?

Pascal Cornet Vormen de Catalanen dan een volk dat het minder goed heeft dan het grotere geheel en dat zich enkel omwille van culturele en/of historische redenen wil emanciperen? Als ze daar een meerderheid voor vinden, moeten ze dat maar doen. Uiteraard mogen ze over zichzelf beschikken. Los van Spanje, los van Europa. Maar dan moeten ze wel zelf de rekening betalen, hé.

Gert Van Nieuwenhove Een Kreuzberg bij de Middellandse Zee, vol moderne varianten op de D.A.F.'s en Einstürzende Neubautens. dezer wereld. Bring it on! Meer zelfs, ik verhuis misschien nog naar daar, als ik met pensioen ga.

Herman Jacobs Je bedoelt: wie zo slecht én stom is zich willens en wetens uit te leveren aan zoiets satanisch als nationalisme, die hoort daar dan wél voor te bloeden?
Nee, toegegeven, ik geloof niet dat je dat bedoelt. Al klinkt het toch wel een beetje zo.
Overigens is het tragische van de zaak dat Catalonië, door de knevelwetten die in dat verband binnen de EU gelden, zijn onafhankelijkheid wel degelijk duur zou betalen: ze zal de Catalanen geld kósten, niet opbrengen, en niet zo weinig ook. Nog belangrijker evenwel: de meerderheid voor onafhankelijkheid is wel degelijk reëel, maar tegelijk te dun om zoiets ingrijpends als afscheiding van Spanje wérkelijk te legitimeren -- denk ik althans, het is moeilijk om hierover echt betrouwbare cijfers te vinden. Wat dat betreft zou niets zo verhelderend zijn als een in alle vrijheid te houden bindend referendum, zónder quorum -- maar dat hebben de runderkoppen in Madrid nu juist onmogelijk gemaakt.

Pascal Cornet Als ik ergens heb beweerd dat nationalisme satanisch is, en dat wie ervoor is moet bloeden, dan moet je mij maar die plaats aanwijzen want ik herinner mij zoiets niet, Herman. In bepaalde gevallen vind ik nationalisme een perfect legitieme strategie om zich tegen onrecht te verzetten. In het geval van de Catalanen (én de Vlamingen) maak ik de kanttekening dat er wellicht, behalve voor mijn part gerechtvaardigde culturele argumenten, ook collectief egoïsme in het geding is. Centen dus. Overigens vind ik het, in het licht van wat er wérkelijk toe doet, op wereldschaal, een totaal overroepen discussie en betreur ik het dat al die energie niet in gewichtiger zaken wordt geïnvesteerd.

Herman Jacobs Pascal Fair enough (niet dat ik het met je eens ben wat dat 'collectief egoïsme' betreft, maar goed). Wat overigens het slot van je repliek hier betreft: politiek is geen nulsomspel, en rationeel is ze maar zeer ten dele. Dat betreuren is even zinvol als het jammer vinden dat de regen niet omhoogvalt. 'In het licht van wat er wérkelijk toe doet' vind ik bijvoorbeeld de kolossale hoeveelheden verspilde energie die de wereld kwijt is aan het verschijnsel islam (jazeker, de kwalijkste van alle grote godsdiensten; gesteld dat die helemaal niet zou bestaan, had ik in het voorgaande 'het verschijnsel christendom' geschreven), vind ik dat dus werkelijk om je de haren van uit het hoofd te rukken, maar dat zal helemaal niets veranderen aan het feit dat het verschijnsel nu eenmaal bestaat en dat we er, hoezeer eventueel ook tegen heug en meug, terdege rekening mee moeten houden. Waardoor het er dus, nu mogen wij knarsetanden en tandenknarsen zoveel we willen, eo ipso wél 'wérkelijk toe doet', helaas.

Pascal Cornet Laat ons vooral de islam erbuiten houden, Herman. 't Is al ingewikkeld genoeg - en ik heb het even niet over hoofdbedekking. Bedankt voor de bijdrage, 't is altijd goed om eens met beschaafde mensen (ten dele) van mening te verschillen, en deze dankbetuiging moge ook uitgaan naar Gert.

Herman Jacobs Een betreurenswaardig stukje, vér onder je gebruikelijke niveau, en met welgeteld nul argumenten. Het kan niet alle dagen zondag zijn, oké, maar dit is weer het ándere uiterste.

Renaud van Hove Hoe ludieker de tekst, hoe ernstiger de antwoorden en opmerkingen.

Pascal Cornet Ja, dat is een bittere vaststelling. Maar het kan zijn dat ik niet zo goed ben in ludieke teksten.

Renaud van Hove Hou het aub regelmatig ludiek. Is gewoon leuker om lezen.

Hilde Sabbe 'Hij lijkt wel een verwaaide dirigent van een barokensemble die na een matig bijgewoond concert een parkeerboete tussen zijn ruitenwisser aantreft: dodelijker kan een omschrijving niet zijn :-)

Jan-Willem Lubbers :-) Maar van Jordi Savall afblijven hè, die is heilig! 🤨

Martin Pulaski De keizer nog een keer in zijn blootje gezet. Ik begrijp dat nationalisten niet opgetogen zijn met satirische stukjes als dat hierboven. Laat ze maar zeuren!

Rita Van den Sande Weeron een goede omschrijving. Niet vergeten dat Puigdemont de marionet is van Artur Mas. De zogenaamde Catalaanse republiek - door geen enkel land erkend - heeft welgeteld 46 seconden geduurd. De situatie wordt hier met de dag erger en (zeker de buitenlandse) media heeft al veel onzin verklaard. Er circuleert momenteel zelfs een erg dubieuze propaganda video op het net "Help Catalonia" met veel onjuistheden. Het hele gedoe heeft een enorm sneeuwbaleffect.

Gert Van Nieuwenhove Die video is gesampled van een video uit Oekraïne: https://www.youtube.com/watch?v=vlfJeTlX7qg
El vídeo de Ucrania al que copia 'Help Catalonia'

Rita Van den Sande Gert Van Nieuwenhove klopt

Patrick Ghyselen Moeilijk om in te beelden dat Madrid er met 30 seconden Catalaanse onafhankelijkheid vanaf geraakt. Er zijn teveel dingen gebeurd die nog moeilijk hersteld kunnen worden. In die zin viseer je met je stukje satire wel de verkeerde partij. http://m.nieuwsblad.be/cnt/dmf20171017_03137209

Pascal Cornet Het is niet omdat ik in dat stukje de ene partij viseer, dat ik het eens ben met de andere: het staat buiten kijf dat Spanje door dat hardhandig en hardvochtig optreden een oplossing wellicht onmogelijk heeft gemaakt.

Patrick Ghyselen Het halve werk dus, maar eigenlijk klopt ook dat niet helemaal. Satire viseert de gevestigde orde en tot nu toe is dat bij deze stand van zaken nog altijd de regering Rajoy.

Pascal Cornet In het land waar Puigdemont de onafhankelijkheid wenst, is Puigdemont toch ook de gevestigde orde? Toch minstens ten dele en voor die halve minuut. Nu ja, we gaan toch geen discussie beginnen over of het wel satire kan zijn als je van hieruit iets 'ludieks' schrijft over een rare machthebber - al dan niet behorend tot de gevestigde orde - in een buitenland? Wat ik van al het bovenstaande onthoud, is eigenlijk nog het meest van al de commentaar van Renaud van Hove hierboven. En ook dat beschaafd discussiëren zeker mogelijk is. En ook dat hier een ferme wrijving ontstaat tussen links-rechts en nationalistisch-antinationalistisch: onze (Vlaamse) categorieën zijn blijkbaar niet universeel toepasbaar. Maar dat zagen we al toen critici van de Vlaamsnationalisten lachten met het feit dat die partij zich achter de betoging + staking van de Catalanen schaarden. (En hier zou ik nu voor één keer een smiley kunnen plaatsen, maar ik ga het toch maar niet doen.)

de herfst van 2017 – 12

11 oktober 2017

14 – Dus, als ik het goed begrijp, heeft die Puigdemont de Catalaanse onafhankelijkheid uitgeroepen en meteen daarna weer opgeschort? Ik heb niet de gewoonte om over internationale politiek een mening te ventileren, maar hier kan ik het toch echt niet laten. Heb ik het goed dat er door Puigs impuissante puch op het Europese vasteland, meer bepaald het Iberisch Schiereiland, gedurende enkele seconden een natie extra is geweest, en dat de Europese Unie evenzolang een stuk van een lidstaat heeft moeten mankeren? De duur dat de bewoner van een huis waaraan een kwajongen belletjetrek heeft gedaan in het ongewisse is geweest over de aard van het vermeende bezoek. Want daaraan doet die Puigdemont, ook fysiek, mij denken: aan een sloeber die kattenkwaad uitricht en dan snel wegloopt omdat hij de toorn van zijn slachtoffer vreest. Waarna hij een gezicht opzet van ‘Tiens, heb ik iets van u aan, onwillekeurig mee van de kapstok genomen?’ Met zijn coupe als van een pruikdrager in een windtunnel! Hij lijkt wel een verwaaide dirigent van een barokensemble die na een matig bijgewoond concert een parkeerboete tussen zijn ruitenwisser aantreft. Een Jordi Savall van mijn voeten. En ja, dat concert was natuurlijk een operettestaatsgreep, een coup de théâtre van het zevende knoopsgat. Ach, Puigdemont – met zo’n naam als van een mayonaise uit de Lidl zult gij nooit een groot staatsman worden. Ga een luchtje scheppen op de Ramblas, en ontwaak in uw streepjespyjama uit uw natte droom van geel en rood.

4851

Saumur (F) - 170807

wolken 2515-2517



wolkenfragmenten uit Stendhal, Het leven van Henry Brulard

2515
Een lichte, nauwelijks merkbare sirocco reef een paar witte wolkjes over de Monte Albano, de lucht was heerlijk warm en ik was gelukkig dat ik leefde. (5)

2516
Als ik droomde, dan was het over de fraaie zinswendingen waarmee J.-J. Rousseau deze steile besneeuwde bergen zou hebben beschreven die hemelhoog oprezen en waarvan de toppen onophoudelijk werden verduisterd door dikke grijze wolken die snel voorbijdreven. (373)

2517
Eindelijk, na een enorm aantal haarspeldbochten waar geen eind aan scheen te komen, zag ik eindelijk links van me in de diepte een laag huis dat bijna helemaal bedekt werd door een overdrijvende wolk. (373)