22 mei 2025
De
aanhoudende gruwelberichten uit Gaza maken me woedend en verdrietig,
ze vervullen me met afschuw, ze doen me beseffen hoe machteloos ik
ben, ze nopen me tot stilte. In zo’n wereld wil ik niet leven. Maar
wat is er anders? Ik schrijf een wanhoopskreet van vijf woorden op
Facebook en oogst daarmee tien keer meer reacties dan met mijn
uitgebreide teksten:
Afschuw
Woede
Verdriet
Machteloosheid
Stilte
*
Voor het eerst na twee recorddroogtemaanden regent het. Nog niet veel en in elk geval veel te weinig, maar het is toch al iets.
*
Van A ontving ik dit keer, als respons op mijn Populierendreef 29, een brief van maar liefst 28 bladzijden. Ik werk me er doorheen, gelukkig schrijft die man goed. Maar beantwoorden is natuurlijk een ander paar mouwen. Om dat serieus aan te pakken, heb ik een paar uur nodig. Maar die heb ik niet.
*
(…)
*
X komt langs. (…) Dit keer zijn we niet alleen. De wereldpolitiek zit in mijn hoofd. De gruwel die zich op dit eigenste moment aan het voltrekken is en waarop we met niets anders dan met machteloze verontwaardiging kunnen reageren.
