S10, dat ik niet kende, was een aangename verrassing, met een zeer zorgvuldige geluidsbalans. Kowlier was voor mij het Jantje van Leiden van de avond. Geen kunst, om met een laptop, met daarin een Schaal van Richter-bas, te staan rappen. Ik vond het ook jammer dat ik van zijn Izegems, dat ik nochtans vrij grondig beheers (mijn moeder was van Bavikhove, ik weet het, een wereld van verschil, maar toch), door de slechte klank weinig verstond. Wat jammer is, zeker bij een wereldkolderpoëzie als In de chalet.
