23 augustus 2025
(…) We bezoeken het kasteel van Gaasbeek, en daarin een kleine overzichtstentoonstelling met werken van videokunstenaar David Claerbout. (…) H geeft uitleg. (…) Enkele werken zullen me, zeker als ik ze hier kort memoreer, misschien bijblijven. ‘Long Goodbye’ (2007) toont een vrouw die voor een villa staand iemand (de toeschouwer?) in vertraagde film uitwuift terwijl de schaduwen van de bomen versneld over de gevel glijden. ‘The Piano Player’ (2002) speelt met de functie van begeleidende muziek op voor- en achtergrond. In ‘Studie voor een portret’ (2001) zien we een vrouw wier haar lichtjes wordt bewogen door de wind. De toeschouwer voelt die bries omdat hij, voor het beste perspectief op het beeld, onder een aan het plafond opgehangen ventilator moet staan. In ‘Breathing Bird’ (2002) bewasemt een vogeltje een raam. De tien uur durende video ‘The Woodcarver and the Forest’ (2025) toont een lepelsnijder aan het werk voor een immens raam waarachter een langzaam verdwijnend bos te zien is. Volgens de uitleg vormt dit werk een kritiek op het kapitalisme: we kunnen ons gemakkelijker het einde van de wereld voorstellen dan het einde van het kapitalistische systeem. Het kapitalisme beheerst niet alleen onze economie, maar ‘ook onze gedachten, verlangens en verbeelding’. De ambachtelijkheid waarin we rust en soelaas hopen te vinden gaat ook gepaard met een aanslag op de natuur, waar we zelf deel van uitmaken. Na het bezoek aan de tentoonstelling drinken we iets op het terras van de kasteelbar en maken we een wandeling door het kasteelpark. (…)
