9 juni 2025
Schrijven: een notitie over Met de wind mee en brieven aan A, M en E. De tevredenheid die ik over dat schrijven voel maakt snel plaats voor de neerslachtigheid die is veroorzaakt door (…)
*
(…) wandeling met S (…) We hebben het over (…) en over Pierre Michon en Jonathan Littell. Zij vindt Les bienveillantes maar niets. (…)
*
Eten en kaartspel met F en G bij P. We hebben leuke gesprekken. Ik vang het dialectwoord ‘veiïg’ op; het wordt gebruikt voor bevochtigde uitgedroogde tabak. Ik herinner me dat H daar cognac voor gebruikte. Ook wordt er over houtsoorten gesproken. Als olm niet beweegt, verwerkt in bijvoorbeeld trap of stoel, komt er gegarandeerd worm in. Een vlek op beuk verdwijnt altijd vanzelf. Maar tegen water kan beuk absoluut niet. De slagersbanken en -planken zijn een tijd – op last van Europa – van plastic geweest, maar daar komt men nu van terug omdat dat nog veel schadelijker is. Jammer van al die beenhouwers die vroegtijdig zijn gestopt omdat ze die investeringen niet meer zagen zitten. We hebben het even over Dikke Maurice van De Spiegel. Zijn café was een jazztempel die tot in New York bekend was. Enkel in Brugge zelf besefte men dat niet. ‘Ik was de enige,’ zegt P fier, ‘die van Maurice de toestemming kreeg om aan zijn lp’s te komen.’ Maurice was zo zwaar dat zijn camionette scheef hing. Dat beeld herinner ik mij ook nog – dat moeten de vroege jaren tachtig zijn geweest. Maar G (79) en P (76) zijn net iets ouder dan ik, oud genoeg om de Gouden Tijd (1965-1975) van het Brugse uitgaansleven ten volle te hebben meegemaakt. Na één boompje is P te moe om nog langer gastheer te zijn. Daardoor ben ik op tijd thuis om nog het laatste kwartier te zien van België-Wales: 4-3, met een schitterende winning goal van Kevin De Bruyne, op een splijtende voorzet, zoals dat dan heet, vanop rechts door Joeri Tielemans.
