15 januari 2025
Een zeer uitvoerige brief van A, achttien dicht beschreven pagina’s, met commentaren op Populierendreef 29. Ik zal tijd moeten vrijmaken om het allemaal met de juiste aandacht gelezen te krijgen, laat staan om het te beantwoorden. (…)
*
(…)
*
Vandaag, voor dag en dauw en tussen (…) door, meer dan zestig bladzijden gevorderd in Leven & Lot. Ik houd allang de tientallen personages, die dan nog meestal niet consequent altijd dezelfde naam krijgen, niet meer uit elkaar. Zo wordt de lectuur van dit monumentale boek vooral een onderdompeling in een sfeer. Ik leg me er op toe [de aandacht scherp genoeg te houden] om niet over de substantiële passages heen te lezen. Het is een groots boek, jazeker, maar misschien toch te omvangrijk om [alert] te blijven. Het besef dat ik in dit leven [dit boek wellicht nooit een tweede keer zal lezen,] nooit Oorlog en vrede zal lezen – en wat met [de jaardagen van] Gesine Cresspahl [, dat hier een jaar later nog staat te wachten]?
*
Waterwerkarbeiders verstevigen de oevers van het Stil Ende. Alle zwanen zijn geëvacueerd. De Canadese ganzen laten de stadsvijver, die zij anders druk bezoeken, links liggen. Enkel het gepeupel blijft achter: wilde eenden, waterkiekens en meerkoeten. En natuurlijk de kauwen – maar die zijn er altijd en overal.
*
Eerste aflevering van een vierdelige reeks over Mobutu. Hoe hij aanvankelijk een hulpje van Lumumba was. Hoe hij, glad als een paling, de mogelijkheid rook om de macht naar zich toe te trekken en zich pragmatisch opwerkte. (…) De verachtelijke, nog altijd niet dode, Étienne Davignon. ‘Wie doet mij nog iets’ is wat hij uitstraalt terwijl hij zelfgenoegzaam de vlam in zijn pijp zuigt.
*
M laat via mail weten dat Urbain Dhondt is overleden. 95 is [deze professor filosofie van wie ik ooit les had] geworden. Hij kan nu volop gebruik maken van zijn ‘recht op luiheid’.
