vorig jaar 98

190228

Gekeken naar een portret van James Nachtwey, onder de titel War Photographer. De documentaire dateert van 2001. De gebeurtenis waarmee Nachtwey definitief internationaal doorbrak, 9/11, zit er dus nog niet in. Ik heb moeite met de figuur, en met oorlogsfotografie in het algemeen. Nachtwey treedt op als een soort van zenboeddhist, zeer bedachtzaam, zeer ingehouden, haarlok voortdurend perfect in bedwang, voortdurend aandachtig kijkend met donkere ogen achter halfgeloken oogleden. Knappe kop, sierlijk bewegend op het strijdtoneel. Op zijn camera is een tweede cameraatje bevestigd, zodat je voortdurend ziet wat hij ziet en wanneer hij afdrukt. Hij komt bijzonder dicht bij zijn onderwerpen, met wie hij eerst een vertrouwensband heeft gesmeed. Je kunt bedenkingen hebben bij dit soort persoonlijkheid, bij de – allicht aan de stiel inherente – cultus van een soort van heroïek (weinig oorlogsfotografen bereiken een gezegende leeftijd), maar wat een prachtige foto’s zijn hiervan het resultaat! Als het Nachtweys bedoeling is om de gruwel en zinloosheid van honger en oorlog over te brengen naar een breder publiek – ook al is dat een select clubje op een vernissage in een chique New Yorkse galerie waar de fotograaf wordt gefêteerd –, wel, dan is hij daar zeker in geslaagd. (Wel benieuwd of hij ondertussen al op digitaal is overgeschakeld!) * Moonlight (2017) van Barry Jenkins, over het harde leven van zwarte pubers in Amerika (ras, seksuele geaardheid, wat te doen in het leven…) heeft mij niet aangegrepen. De contrasten en effecten liggen er, op het karikaturale af, te dik op. De verdwenen vader, de verlopen moeder, de zoektocht naar een vaderfiguur, de pesterijen op school, de confrontatie met bestiale seks, de harde wetten van de stedelijke jungle, het glittermaterialisme, de bittere realiteit van de economische noodwendigheden… De film loopt traag, ik kon er mijn aandacht niet bij houden. * (…) * Nu ik mijn bespreking van Tuin, as, geschreven in 1991, heb ingescand en op de blog geplaatst, lijkt het me een goed idee om me eens systematisch aan het digitaliseren en op het net plaatsen van de voornaamste teksten uit mijn archief te begeven. Kwestie dat die stukken, die toch vaak nog altijd het lezen waard zijn, daar niet voor altijd in een map begraven blijven en straks samen met mij zullen verdwijnen. Ik was het trouwens vergeten dat ik die recensie geschreven had! * (...) *

5653 / de dingen 160

191203

facebookbericht 1155

Koenraad Goudeseune: De vergelijking met de jaren '30 valt deze tijd, onze tijd, niet af en toe, niet te pas en te onpas, maar naar mijn aanvoelen áltijd compleet ongepast te beurt. Bij iedere opstoot van homofobie, racisme, vrouwonvriendelijkheid en ander laakbaars zijn ze daar: de jaren '30. Geuit door mensen die de jaren '30 hoofdzakelijk kennen van wat ze er op Canvas hebben van gezien. Het wordt op die manier een holle, gratuite vergelijking, gevaar veroorzakend waarvoor net gewaarschuwd wil worden. Een massiever idee van die donkere jaren kreeg ik door het lezen van Norbert Elias' 'Studies over de Duitsers'. Ik kan het iedereen aanbevelen.

Koenraad, ik weet niet of je gelijk of ongelijk hebt. Je bijdrage is in elk geval waardevol. Maar als ik de dagboeken van Victor Klemperer lees (vooral die van voor de Tweede Wereldoorlog), bekruipt me toch een akelig gevoel: er zijn wel degelijk vergelijkingspunten mogelijk met de jaren dertig. Verruwing van de taal, druppelsgewijs doorgevoerde beperkingen, het salonfähig maken van een vijandbeeld, bureaucratische pesterijen, etc...

facebookbericht 1154

Belgen parkeren 172 miljard in belastingparadijzen

In Tasjkent, Oezbekistan, tegenover de moskee met de blauwe koepel en naast de vismarkt, is er nog een goed bankske. Zie dat ge bij het oversteken niet overhoop wordt gereden door een van die talloze brommerkes waarmee ze daar rondcrossen. Ge kunt er nog aan het loket gaan met uw coupons, zonder dat ze toeslag rekenen. En vriendelijk, het heeft gene naam!