vorig jaar 473

11 oktober 2025

(…)

*

Pogačar wint nu ook de Ronde van Lombardije. En Evenepoel is opnieuw, en opnieuw op grote afstand, tweede. Het wordt eentonig. Hoe uitzonderlijk en opmerkelijk ook de prestatie, dit overwicht maakt de sport kapot. Gelukkig zijn er de mooie beelden: wat een prachtig landschap, daar in Noord-Italië. Daar wil ik toch graag eens naartoe.

*

Naar Sijsele voor de film No Other Land, door Palestijnen gemaakt. Beide regisseurs werden door Israël belaagd, een van hun medewerkers is zelfs gedood. Wat een schrijnend, pijnlijk, wreed beeld van dat nu al decennia aanslepende conflict. ‘Vorte klootzakken,’ is het eerste wat in me opkomt. Een ander woord heb ik niet voor die kolonisten. En ja, niet alle joden zijn klootzakken, maar alle klootzakken die zich inlaten met de landroof op de Westbank – waarover de film gaat – zijn wel joods. Het wordt niet bepaald gemakkelijker om niet antisemitisch te denken. Vandaag, overigens, treedt het zogenaamde vredesakkoord van Trump in werking. Iedereen die daar blij mee is, is blij met een dode mus want het is een lege doos. De tienduizenden gevluchte Gazanen keren terug naar hun in puin veranderde stad. Waar anders moeten ze heen? Ze hebben inderdaad ‘geen ander land’. Deze situatie doet me denken aan de bladzijden in Wolfstijd over de terugkeer kort na het einde van de Tweede Wereldoorlog van de tienduizenden displaced persons naar, ja, naar wat eigenlijk. (…) Na de film text ik X dat ik wou dat ze er was, om onze onmacht, onze woede, ons verdriet te delen. X zegt dat we niet onmachtig zijn. Dat ik mijn stem en pen gebruik om over de Palestijnse kwestie te spreken. ‘En je doet dat goed. Het maakt verschil.’ Ja, denk ik, maar dan wel op zéér beperkte schaal. Wat haalt het uit? (…)