vorig jaar 282

16 januari 2025

Gewerkt van half tien tot half zes, enkel onderbroken voor Blokken en het journaal. Het nieuws van de dag is dat de Israëlische regering het akkoord dat gisterenavond met Hamas werd gesloten niet wil ondertekenen. Ondertussen werden er, tussen het sluiten en het niet-bekrachtigen van het akkoord, nog maar eens enkele tientallen Gazanen doodgebombardeerd. Het aantal doden ligt nu[, naar verluidt,] al boven de 47.000 – het zijn er wellicht veel meer.

*

(…)

*

Ik breng de avond door met televisiekijken (…). Eerst een portret van Arsenal-coach Arsène Wenger, daarna een theatervoorstelling van Lieven Scheire over artificial intelligence. Ik bijt me doorheen het olijke toontje, dat me nogal op de zenuwen werkt, en verneem iets over de omvang van de ramp die op ons afkomt.

7806

Brugge, Waggelwater - 260112

vorig jaar 281

15 januari 2025

Een zeer uitvoerige brief van A, achttien dicht beschreven pagina’s, met commentaren op Populierendreef 29. Ik zal tijd moeten vrijmaken om het allemaal met de juiste aandacht gelezen te krijgen, laat staan om het te beantwoorden. (…)

*

(…)

*

Vandaag, voor dag en dauw en tussen (…) door, meer dan zestig bladzijden gevorderd in Leven & Lot. Ik houd allang de tientallen personages, die dan nog meestal niet consequent altijd dezelfde naam krijgen, niet meer uit elkaar. Zo wordt de lectuur van dit monumentale boek vooral een onderdompeling in een sfeer. Ik leg me er op toe [de aandacht scherp genoeg te houden] om niet over de substantiële passages heen te lezen. Het is een groots boek, jazeker, maar misschien toch te omvangrijk om [alert] te blijven. Het besef dat ik in dit leven [dit boek wellicht nooit een tweede keer zal lezen,] nooit Oorlog en vrede zal lezen – en wat met [de jaardagen van] Gesine Cresspahl [, dat hier een jaar later nog staat te wachten]?

*

Waterwerkarbeiders verstevigen de oevers van het Stil Ende. Alle zwanen zijn geëvacueerd. De Canadese ganzen laten de stadsvijver, die zij anders druk bezoeken, links liggen. Enkel het gepeupel blijft achter: wilde eenden, waterkiekens en meerkoeten. En natuurlijk de kauwen – maar die zijn er altijd en overal.

*

Eerste aflevering van een vierdelige reeks over Mobutu. Hoe hij aanvankelijk een hulpje van Lumumba was. Hoe hij, glad als een paling, de mogelijkheid rook om de macht naar zich toe te trekken en zich pragmatisch opwerkte. (…) De verachtelijke, nog altijd niet dode, Étienne Davignon. ‘Wie doet mij nog iets’ is wat hij uitstraalt terwijl hij zelfgenoegzaam de vlam in zijn pijp zuigt.

*

M laat via mail weten dat Urbain Dhondt is overleden. 95 is [deze professor filosofie van wie ik ooit les had] geworden. Hij kan nu volop gebruik maken van zijn ‘recht op luiheid’.

7805

Brugge, Speelmansrei - 260112

vorig jaar 280

13 januari 2025

(...)

14 januari 2025

Naar Brussel (…) . Dageraad op het perron. De reizigers eenzaam en ver uit elkaar op de trein, allemaal bezig met hun telefoon. Waar is de tijd dat je in de pendeltrein op de driezitsbank plaatsnam (…)? Ik stap door het Warandepark. Het dunne laagje bevroren sneeuw knispert onder mijn schoenzolen. Een kraai met opgezette veren die als pijpen van een te korte broek rond zijn poten vallen kijkt me sullig aan. (…)

*

(…) Op een gegeven moment komt de zeer mollige X langs. Ze begroet ons hartelijk. Vandaag viert ze dat ze al 46 jaar samen is met haar man. ‘46 jaar geleden heeft hij heel zacht mijn bloem geplukt,’ lacht ze. Ze glundert, een glans over haar ronde kaken. ‘Maar je ziet er zelf maar 46 uit!’ zegt J gevat. Hij heeft geen ongelijk: X ziet er heel jong uit. Ik voeg eraan toe dat het in theorie wel kan: ‘Misschien lagen jullie in de materniteit naast elkaar.’ ‘De jonge bloem is ondertussen een forse bloem geworden,’ grapt X. Wanneer X buiten beeld is, weet J mij te vertellen dat haar echtgenoot ook nogal corpulent is. Dat moet dan wel een stevig bed zijn, met al dat plukken. Ons gesprek (…) gaat over dik zijn en vermageren. En we behandelen nog een paar andere onderwerpen, maar die ben ik ondertussen vergeten. (…)

*

(...)

7804

Brugge, Zand - 251228

7803

Brugge - 251228

vorig jaar 279

12 januari 2025

…) naar de Emile Claus-overzichtstentoonstelling in Deinze. Grote toeloop. Mooie tentoonstelling, maar er hangen misschien wel een paar zonovergoten zomerse bucolische landschappen met koeien te veel. Ik vind Claus vooral als portrettist sterk. Ik schaf me de catalogus aan waarin ik meteen na thuiskomst begin te lezen, zodat ook deze aankoop niet meteen onderin de stapel een aantal jaren moet wegkwijnen.

*

(…)

*

The Edukators (2004) is een knullige beschouwing over links antikapitalistisch activisme. Een paar jongelui keren de inboedel van een paar villa’s om, zonder iets te stelen. Ze laten enkel een boodschap achter: ‘De vette jaren zijn voorbij’ of ‘Jullie hebben te veel geld’. Hans Weingartner laat zien hoe idealisme wordt verkloot door amoureuze verwikkelingen (waarin het individuele belang altijd in conflict komt met het collectieve-) en dat klootzakken altijd klootzakken blijven, ook al houden ze even de schijn van het tegendeel op.

7802

Brugge, Gentpoortvest - 251222

vorig jaar 278

11 januari 2025

(…) Het is vandaag bij wijze van uitzondering eens mooi en droog, bijna vrieskoud – (…) we stappen over het harde zand van Zeebrugge naar Blankenberge. Op het strand liggen her en der verspreid klodders aangekoekte olie, en ook veel met zwart besmeurde kokkels en schelpen. In Blankenberge wandelen we over de gerenoveerde pier en gaan we iets drinken in café Mistral op de dijk. We worden bediend door een vriendelijke ober. Wanneer X een tweede koffie bestelt, en ik géén tweede tripel van LeFort wens, vraagt hij grappend of ik misschien niet mag van moeder de vrouw. ‘Maar ze is mijn vrouw niet,’ antwoord ik, niet zonder een samenzweerderige knipoog. De man schiet in een lach. De andere in de zaak aanwezige gasten kijken op. Op het duinpad terug naar Zeebrugge legt de lage zon een mooi licht op de massieve wolken, het zand, het helmgras en de haven voor ons. (…)

*

Nadat ik S. op het verjaardagsfeestje heb opgehaald – de tristesse van de banale woonkamer van het rijhuis in de Goudenregenstraat – en bij haar thuis in de Pottenmakersstraat heb afgeleverd, kijk ik nog naar de afleveringen 2 en 3 van de door Stephen Frears geregisseerde reeks A Very English Scandal (2018), over een Liberal MP (Jeremy Thorpe/Hugh Grant) die zich aan een jongeman heeft vergrepen. Frears vindt een mooi evenwicht tussen kritiek op de arrogantie van de macht en mededogen en begrip voor de homoscene in een tijd (1965) dat homoseksualiteit in Groot-Brittannië nog strafbaar was.

7801

Brugge, Naaldenstraat - 251220

vorig jaar 277

10 januari 2025

(…)

*

Een dag met mooi winterweer. Ik leg enkele bezoeken af op de fiets. Eerst naar M., om de betaalbewijzen op te halen van de kosten die ze heeft gemaakt voor de vernissagereceptie. (…) Dan naar W., ook om boekhoudkundige redenen. (…) In de namiddag naar J. (…) [U]iteindelijk hebben we het [vooral] over X, en over de stadswijk Sint-Jozef, en over nog veel meer. J. praat en praat en blijft maar praten. Hij is niet te stuiten, hij laveert van de ene uitweiding naar de andere terwijl ik mijn best moet doen om mijn ogen open te houden, wat zou ik graag slapen: ik ben alweer van vijf uur op.

*

Op YouTube een portret van de slordige en haastige fantast Boudewijn Büch, die het toch maar mooi voor elkaar kreeg om met zijn charme en snelheid zijn opdrachtgevers te verschalken, zodat hij van zijn obsessies zijn beroep kon maken. Hij verdiende bij de AVRO drie keer zoveel als het tweede goudhaantje, Sonja Barend. Hij kocht cadeauboeken, onder meer voor Maarten ‘t Hart, op krediet. Na het portret nog een aflevering van De wereld van Boudewijn Büch, over Andy Warhol. Ook hier: snelheid en oppervlakkigheid. Maar ook een enthousiasme waarbij het onmogelijk is onverschillig te blijven. Naar aanleiding van beide programma’s moet ik denken aan – uiteindelijk – de absurditeit van het verzamelen. Daarover gaat ook nog een uitwisselingetje op Facebook met R.: over de boeken van Julien Green die ik vorige week zag staan, maar niet kocht in de Oxfam. [De Pléiade-delen met zijn romans en dagboeken en correspondentie, voor een schappelijke prijs.] Je ziet ze staan, je begeert ze, maar je koopt niet. En een paar dagen later ben je ze vergeten. Je bent de boeken vergeten die, mocht je ze hebben gekocht, toch in grote mate ongelezen zouden blijven. Maar je bent ook die begeerte vergeten. (…)

7800

compilatie van foto's van
 een schilderij van Philip Lisabeth - 2512

vorig jaar 276

9 januari 2025

Om vijf uur op. Nadat ik onder meer een twintigtal bladzijden in Leven & Lot heb gelezen, over de gang naar de gaskamers en daarin de grote gezamenlijke ondergang, een van de aangrijpendste hoofdstukken die ik ooit las (…), fiets ik dwars door een waterkoud Brugge naar (…)

*

In het portret Life Will Give You Pictures toont Aldine Renink zeer behoedzaam en gevoelig de onvermijdelijke neergang van een oude man die zijn huis verlaat: fotograaf Herman Selleslags. Zijn huis is veel te groot geworden; het wordt overwoekerd door een chaotisch archief. Voor het helemaal te laat is, kan hij het nog wat helpen ordenen. Er is een complexe relatie met de zoon, Jan. De vader van Herman was ook fotograaf, maar collaboreerde tijdens de oorlog. Herman is een man van weinig woorden. Hij gaat emoties uit de weg, weigert dingen van vroeger te herlezen omdat ze zijn goede herinneringen zouden kunnen verstoren. Hij vindt het – ik citeer – een heel goede afspraak dat er over bepaalde belangrijke zaken niet wordt gesproken. Korte tijd na het afwerken van deze documentaire (2024) is Herman Selleslags overleden. Zijn archief werd overgebracht naar het Fotomuseum. Waar vroeger, in dat veel te grote huis, de foto’s door katten werden bepist en regenschade opliepen, worden ze nu met gehandschoende handen gemanipuleerd en geclassificeerd.

*

(...)

7799

251206

vorig jaar 275

8 januari 2025

Steeds meer onrustwekkend [geopolitiek] nieuws. Een Chinees schip beschadigt kabels in Finse wateren; Trump wil Groenland kopen of desnoods militair bezetten en van Canada een staat van de VS maken; Europa is verdeeld en wordt derderangs op het wereldtoneel; Israël gaat vrijuit met de genocide in Gaza; Poetin bezet nog steeds grote delen van Oekraïne; chaos in Zuid-Korea en onrust over Taiwan. Enzovoort. En ondertussen gaat de klimaatverandering gewoon door [, natuurlijk].

*

X (…) moet naar het ziekenhuis, voor het resultaat van een onderzoek. Later op de dag meldt hij me dat zijn prostaat vier keer groter is dan normaal zou mogen, maar dat hij geen kanker heeft. (…) Ik ben kwaad op mezelf omdat ik me had voorgenomen om zelf naar die uitslag te informeren, maar ik had het vergeten. (…)

*

P. stuurt me twee foto’s die hij van me nam op 28 oktober [2024], toen hij naar Brugge kwam om me te bezoeken. Het zijn mooie analoge zwart-witopnamen. De diepte-onscherpte leidt alle aandacht naar mijn gerimpelde doorgroefde gelaat. [Ik vind de foto’s niet terug.]

*

(…)

*

De patriottische Amerikaanse film Charlie Wilson’s War toont de willekeur van het gelobby om fondsen te werven voor de bewapening voor een verre oorlog. Tom Hanks en Julia Roberts. De pittige jacuzziscène in het begin (…) Ik voel me in elk geval meer aangesproken door dit soort stomende wufte decadentie dan door het krijgsgewoel en de miserie in een ver en dor Afghanistan.

7798

251206

vorig jaar 274

7 januari 2025

De eerste bijdragen aan het Liber amicorum voor Boudewijn Büch, dat ik lees nadat ik zijn [niet zo geslaagde] dagboek 1998 Een boekenkast op reis heb doorgenomen, slaan een opvallend olijke toon aan.

*

Afscheidsceremonie voor L., de op 94-jarige leeftijd overleden moeder van H. Ik ben wat te vroeg op de Blauwe Toren en maak eerst nog een kleine rondgang op de begraafplaats. Een perceel met [islamitische (?)] graven, en een perceel met militaire graven waartussen ik ook enkele uit steen gehouwen Duitse kruisen zie met Vlaams klinkende namen op. Die mannen zijn, zo blijkt uit de gebeitelde toponiemen, op Duitse bodem gestorven of gesneuveld, dat is niet duidelijk.

De teksten die tijdens de dienst worden voorgelezen zijn bijzonder mooi en treffend. De ene dochter van H. & B. heeft het over L.’s feilloze kennis van het Brugse stratenplan, ze vergelijkt het zelfs met hoe Joyce Dublin kende. De andere dochter spreekt over het Brugse dialect van haar grootmoeder. B. leest een gedicht van Pessoa voor (…) ‘Ik voel een enorme vreugde / Bij de gedachte dat mijn dood volstrekt onbelangrijk is.’ H. ten slotte brengt een verslag van de laatste wandeling met zijn moeder. Het is liefdevol, maar hij vermeldt toch ook haar soms onredelijke ergernissen, bijvoorbeeld over een ontbrekend straatnaambord in de Boomkwekersstraat. Maar hij heeft het ook over haar verwondering over het feit dat de bomen zo hoog zijn, de hagen zo recht geschoren en de huizen zo wit. Wanneer H. met zijn dementerende moeder in de Vossensteert aankomt, waar zij als kind negentig jaar geleden vele jaren in een van de inmiddels al geruime tijd afgebroken kleine huisjes ter hoogte van het Paalbos en de Gemene Weiden heeft gewoond, rakelt ze een groot stuk van haar verleden op. Ze somt alle bewoners, winkels en cafés op die er ooit in die buurt zijn geweest. Een wandeling met mijn moeder, besluit H., is een les over de socio-economische geschiedenis van het Assebroek van de jaren dertig van de vorige eeuw.

Na de dienst fiets ik samen met K. door een bui van natte sneeuw tegen een hevige wind in terug naar Brugge, waar ik koud en nat net op tijd thuis ben voor een lange werknamiddag.

(…)

foto: kruispunt Vossesteert-Maalse Steenweg (1933), gevonden op Fotoretro - Sint-Kruis

7797

Brugge, Gulden-Vlieslaan - 251204

vorig jaar 273

6 januari 2025

(…)

[Ik onderneem nog maar eens een aanzet tot een] poging om de vier delen van LVO tot een roman in te dikken, maar dat is uitzichtloos. Als ik van mijn [memoires] een [behapbare] roman wil maken, dan moet ik van scratch herbeginnen, loskomen van alles wat er nu al staat.

*

De verfilming (Joe Wright, 2007) van Atonement is verrassend goed. Sterk verhaal. Ongelooflijke [tracking shot] over het strand van Duinkerken. Deze travelling duurt wel vijf minuten, zwenkend en achteruitlopend [als in een dans] door een harmonieuze chaos, die een soort van vrolijke ontreddering suggereert. Ontreddering omdat de slag verloren is, vrolijk omdat de terugkeer naar huis wenkt. Ik begin meteen na het bekijken van de film het boek (Boetekleed) te herlezen. [Ik herinner mij dat ik in 2006, toen ik de roman van Ian McEwan een eerste keer las, moeite had om de plot te volgen. Dit keer blijkt het bekijken van de film een grote hulp daarbij.]

7796

Sint-Andries, 't Boompje - 251201

vorig jaar 271 + 272

4 januari 2025

Annemie Peeters interviewt twee mannen die, onafhankelijk van elkaar en simultaan, voor hun zoon een boek schreven waarin ze uitleggen hoe ze werden wie ze zijn.

Met S. naar de Jan van der Hoeven-tentoonstelling in de Bogaardenkapel. We hebben het over zijn reis naar Marokko. (…) Daar begint het massatoerisme ook stilaan door te dringen. (…) S. vindt de tentoonstelling oké en is blij met de plusminus tweehonderd bezoekers in één weekend.

(…)

B. heeft het over de klimaatverandering. [-opwarming, -crisis… Ook hier ligt de woordkeuze gevoelig.] Hij hanteert een soort van optimisme dat enkel een rechtvaardiging vindt in het feit [of de veronderstelling] dat het geen zin heeft pessimistisch te zijn.

(…)

5 januari 2025

Een stevige kater [bederft] mijn hele dag. Het kost me veel moeite om tijdig, om tien uur, in de kapel te zijn. Ik heb beloofd om M. te vervangen voor de permanentie. (…) Om halftwaalf komt K. me verlossen. Thuis kruip ik terug in bed. Ik breng een deel van de namiddag door met cyclocross kijken. Van lezen, laat staan schrijven, komt [in deze toestand] uiteraard niets in huis. Om vijf uur genoeg gerecupereerd om, samen met K. en J., de tentoonstelling af te breken. (…)

7795

Brugge, Groeninge - 251128

7794

Brugge, Noordstraat - 251128

vorig jaar 270

3 januari 2025

Met X een hele dag naar Antwerpen. Op de trein een praatje met Y, altijd vriendelijk en een beetje zot [met haar rode brilletje].

In het stationsbuffet van Antwerpen-Centraal, ‘Le Royal Café’, zie ik Z achter een koffie zitten, zonder gezelschap en minder florissant dan op de foto op het achterplat van haar boeken. Ik durf haar niet aan te spreken. [Hoewel ze weet wie ik ben, zou ik voor haar toch maar de zoveelste vervelende passant zijn. Bovendien: X is al een eind vooruit.]

Te voet naar het KMSKA. De drukte voor de grote Ensor-overzichtstentoonstelling valt nog mee. Van de maskers houd ik niet, wel van de vroege landschappen en de vroege stillevens. [Dat heb ik vaker met schilders, dat ik meer van hun vroege werk houd: Mondriaan, Raveel, Matisse. En dus ook Ensor.] ‘De oestereetster’ wordt vergeleken met een Manet waarop een dienster te zien is die pinten bier naar een man met een blauwe kiel brengt. Achteraan zien we een danseres. De verschillen tussen beide schilderijen zijn interessant: dynamiek versus verstilling. Kijk ook naar hoe beide schilders de ‘betekenisloze’ vlakken hebben ingevuld.

 

We lopen nog [over de witgelakte vloeren] door een stukje van de collectie hedendaagse kunst. Een compositie van drie vierkante werken: een vroeg-middeleeuws religieus stuk, een landschap met

kruisbeeld, een sculptuur met een vlak dat volledig bestaat uit ingeklopte nagels.

In het visrestaurant sluiten klanten die de zaak verlaten telkens de deur niet goed. De koude komt naar binnen. Dan moet de dichtst bij de deur zittende, of een van de obers, telkens de deur dichtduwen. [Met de met elkaar uitgewisselde opgetrokken wenkbrauw lachen de dichtst bij de deur zittende en ik onze ergernis weg.]

In DeSlegte vind ik een roman van Graham Greene en een door Douwe Draaisma voor de reeks privé-domein samengestelde verzameling ‘vergeet’-fragmenten. [Nog ongelezen.]

(…)

Good Luck to You, Leo Grande (Sophie Hyde, 2022) is een kwetsbare film over ouder worden, en over hoe ook op hogere leeftijd de behoefte aan intimiteit niet verdwijnt. De noodzaak van sekswerk. Moedige, ja zelfs strijdvaardige Emma Thompson, die [met haar inzakkende lichaam] helemaal bloot voor een spiegel gaat staan: indrukwekkend.

7793

Sint-Andries, Hans Memlinglaan - 251124

lijstje 47

Films of series die ik de moeite waard vond, gezien in 2025:

Sophie Hyde, Good Luck to You, Leo Grande (2022)
Joe Wright, Atonement (2007)
Aldine Reinink, Life Will Give You Pictures (over Herman Selleslags; 2024)
Stephen Frears, A very English Scandal (serie; 2018)
Jane Campion, In the Cut (2003)
Johan Grimonprez, Soundtrack to a Coup d’Etat (2024)
Emir Kusturica, Black Cat, White Cat (Crna mačka, beli mačor, 1998)
Alex Gibney, In restless dreams: the music of Paul Simon (2023)
Gary Gray, The Italian Job (2003)
Dan Fogelman, Danny Collins (2015)
James Mangold, A complete Unknown (2024)
Martin Scorcese, The Aviator (2004)
The Day of the Jackal (serie; 2024)
Éric Toledano et Olivier Nakache, Le sens de la fête (2017)
Francis Ford Coppola, The Conversation (1974)
Long Bright River (serie; 2025)
Todd Field, Tár (2022)
Blackwater (serie)
The Patient (serie)
François Ozon, Mon crime (2023)
Klem (serie; 2017)
Vanguard (serie; 2025)
Maryam Touzani, Le bleu du kaftan (2022)
Lulu Wang, The Farewell (2019)
Jean-Marc Vallée, Wild (2014)
Woody Allen, Annie Hall (1977)
Audrey Diwan, L’Evènement (2021)
Mathias Sercu, Chantal (2025; serie)
Georges Sluizer, Spoorloos (1988)
Jacques Audriard, De battre mon coeur s’est arrêté (2005)
Marc Webb, (500) Days of Summer (2009)
Basel Adra, Hamdan Ballal, Yuval Abraham en Rachel Szor, No Other Land (2023)
Under The Bridge (serie; 2024)
Emmanuelle Bercot, De son vivant (2021)
Rob Reiner, Misery (1990)
Lockerbie (serie; 2024)
Sambre (serie; 2023)
Justine Triet, Anatomie d’une chute (2023)

7792

Brugge, Komvest - 251123

lijstje 46

(Disclaimer: Elk onevenwicht in gender, geslacht, huidskleur, religie, nationaliteit, schoenmaat of welk distinctief ook in onderstaande lijst is te wijten aan een van de factoren die mijn lectuurkeuze bepaalt: TOEVAL. Als er bijvoorbeeld geen of disproportioneel weinig schrijvers met een ongezonde BMI tussen zitten, dan betekent dat niet dat ik over die categorie een oordeel uitspreek.)

Van wat ik in 2025 heb gelezen en herlezen (*) beveel ik aan, geheel en al vrijblijvend en bij wijze van service voor de lezers onder u:

Vasili Grosmann, Leven en lot
Ian McEwan, Boetekleed (*)
Cyrille Offermans, Midden in het onbewoonbare
Georges Perec, Ruimten rondom (*)
Wim Kayzer, De gelukkigste jaren van de mensen
Neil Postman, Wij amuseren ons kapot
Vladimir Nabokov, Lente in Fialta (*)
Nescio, De uitvreter, Titaantjes, Dichtertje, Mene Tekel (*)
José Saramago, Het stenen vlot
Didier Eribon, Terug naar Reims (*)
Julian Barnes, Elizabeth Finch
Václav Havel, The Power of the Powerless
A.F.Th. van der Heijden, Weerborstels
Aldo Leopold, Denken als een berg
Marie Darrieussecq, Tom is dood
Joost Zwagerman, Door eigen hand
Lionel Shriver, Waanzin
Julio Cortázar, Blow-up (*)
Georges Perec, De dingen (*)
Marc Dugain, Gelukkig als God in Frankrijk
Amélie Nothomb, Gods ingewanden
Jan Wolkers, Terug naar Oegstgeest
Raymond Queneau, Exercices de style
Joseph Roth, Rebellie
Philip Metcalfe, 1933
Hans Fallada, Alleen in Berlijn
Philip Huff, Wat je van bloed weet
Anne Folkertsma, Hans Fallada
Tillman Lahme, De familie Mann
Geoff Dyer, Woede
Ian McEwan, Wat we kunnen weten
Harald Jähner, Wolfstijd
Philip Roth, Alleman (*)
David Szalay, Het vlees
Harry Mulisch, Het ironische van de ironie (*)
Benjamin Labatut, De MANIAC
Geert Buelens, Wat we toen al wisten
Jacques Kruithof, Het slotfeest
Zetti & Bosch (Paul Buekenhout), Leven en dood van een Corsicaan
Jonathan Safran Foer, Dieren eten
Gerard Reve, De avonden (*)

7791

Brugge, Visartpark - 251123