maandag 9 augustus 2021

wolken 4250-4266

wolkenfragmenten uit Bruce Chatwin, De gezongen aarde 

4250

We doolden eenzaam als een wolk. (14)

4251

Het was grijs en bewolkt toen ik naar beneden kwam voor het ontbijt. (72)

4252

Maar ergens ver weg woonden de Luchtbewoners: wezens met de zorgeloosheid van de jeugd, met een menselijke gedaante maar de poten van emoes en gouden haar glinsterend als spinnewebben in de ondergaande zon, leeftijdloos en nooit ouder wordend, wezens die sinds de eeuwigheid huisden in hun groene, waterrijke paradijs aan gene zijde van de Westelijke Wolken. (75-76)

4253

De volgende ochtend was de wolk opgelost en omdat het motel pas om acht uur ontbijt serveerde, besloot ik een eind te gaan hardlopen naar de Kloof. (77)

4254

De wolken kwamen ’s nachts opzetten en de ochtend was betrokken en drukkend. (127)

4255

We waren ternauwernood aan een wolkbreuk ontsnapt en keken hoe de regengordijnen schuins wegwoeien in de richting van een heuvelrij. (130)

4256

Naar het westen toe was het land grijs en boomloos en er gleden wolkenschaduwen overheen. (130)

4257

We vertrokken tegen een uur of acht, onder een deken van laaghangende wolken. (148)

4258

Een paar uur later zagen we een kudde kamelen, drijfnat van de wolkbreuk, en daarna kregen we door de mist zicht op de ronde bult van Mount Cullen die uitstak boven de vlakte. (149)

4259

Het was heet en winderig en er joegen krabbels veertjeswolken door de lucht. (155)

4260

Ik keek naar buiten en zag boven Mount Liebler een muur van wolken met aan de rand knetterende bliksemflitsen. (162)

4261

De wolk leek nog dichter dan de aarde en aan de onderkant braken de laatste zonnestralen door, zodat de spinifex baadde in kegels bleekgroen licht. (163)

4262

Het was een heldere zonnige dag met hoge witte wolken en een briesje van zee. (172)

4263

Een heel korte geschiedenis van de Wolkenkrabber: (…) (196)

4264

De dag is heet en wolkeloos. (201)

4265

De dagen waren wolkeloos. (225)

4266

’s Nachts regende het weer en toen ik de volgende ochtend uit het raam keek, was de zon al op en leken er wolken paarse damp van de flank van de Mount Liebler af te vlokken. (294)

6182

B. - 210725

 

zondag 8 augustus 2021

21.12 * 80,8 * 26,6 * 705,6

 Ruddervoorde - Torhout - Kortemark - Koekelare - Ichtegem - Sint-Andries

facebookbericht 1203

De uitspraken van de betrokken journalist zullen wel schandalig zijn (ik heb ze niet gehoord, en ik wil ze zeker niet minimaliseren). De sanctie zal terecht zijn, ik twijfel daar niet aan. Meer zelfs: deze wandaad mag zeker niet ongestraft blijven. Maar het volksgericht op de sociale media stuit me ook tegen de borst. Veralgemeningen zijn daarbij niet uit de lucht (zoals 'Toch een wat opgeblazen gild, die jongens.').

Los van dat alles: er is veel te veel sport op radio en tv. Totaal irrelevante rechtstreekse voetbalverslaggeving van competitiematchen op Radio 1 bijvoorbeeld. Wie is er nu geïnteresseerd in het verloop van een match tussen Eupen en Zulte? En het is nu bijna elke avond van datte. Die radiotijd kan beter worden ingevuld. Ook aan wat meer sociaal-economische duiding bij de vele dubieuze praktijken in bijvoorbeeld het voetbal (mensenhandel, exorbitante salarissen, managers, gokbedrijven...) is er nood. Sport is een belangrijk maatschappelijk fenomeen. Zo moet het ook geduid worden, in al zijn facetten.

6181

Brugge, Predikherenrei - 210722

 

zaterdag 7 augustus 2021

op naar de zestig 290


Wanneer aan een overweg een trein met volle snelheid komt aandenderen, moet ik altijd denken aan L'Arrivée d'un train en gare de La Ciotat van de gebroeders Lumière. Maar ook aan een fietsvriend van me, die treinbestuurder is. Toen ik hem vroeg of dat geen eentonige job is, met altijd dat staren naar het punt waarin de rails verdwijnen en elkaar toch nooit raken, wees hij me op de verantwoordelijkheid. En op de machteloosheid wanneer op die sporen iemand opduikt, iemand die niet meer te ontwijken valt. Statistisch is het onvermijdelijk dat het ooit gebeurt. Geen machinist die eraan ontsnapt.

210728

op naar de zestig 289


Hedendaagse architectuur stelt mij vaak teleur, en dat op velerlei manieren. Een kwaliteit die ik dikwijls mis, is versiering. Ouderwets, nutteloos ornament. Alles wijkt voor prijsefficiëntie en prefabriceerbaarheid. Wat ooit met auto’s gebeurde (die ooit zo mooi konden zijn), doet zich nu voor met gebouwen: ze beginnen allemaal op elkaar te lijken. Daarom vind ik de aandoenlijke gevelversiering van een huis in Huise zo mooi. De acanthusbladeren in de lateien en het knullige morsegestotter in de raamomkaderingen: lang-lang-kort-lang-lang-kort. Alleen jammer van de plastic rolluiken, maar dat zijn dan weer de efficiëntie en het gebruiksgemak die – franje- maar ook uitzichtloos – domineren.

210727

6180

Sijsele - 210720

 

vrijdag 6 augustus 2021

op naar de zestig 288


Context is misschien niet altijd alles maar toch vaak zeer veel. Ik draag ‘de Vereniging’, zoals Cercle Brugge zich tegenwoordig graag laat noemen (door toedoen van bepaalde belanghebbenden), een warm hart toe, maar dat hart klopt toch vooral blauw-zwart. Mocht ik wél een fan zijn, dan zou ik toch vinden dat het niet veel goeds belooft als je naar de eerste dribbel van Cercle moet uitkijken in een bushokje. Daar is het toch vooral wachten geblazen. Immers: iets anders dan wachten doe je daar niet, of het zou voor de regen schuilen moeten zijn – daar dienen bushokjes ten enenmale voor.

210726

op naar de zestig 287


Soms denk ik toch ook wel eens wat een zonde het is van dat mooie, zuivere, drink- en bruikbare regenwater dat in mijn dakgoot terechtkomt tijdens een van die malse stortbuien waaraan er in deze verzopen zomer waarachtig geen gebrek is. Water wordt, behalve als het uit de lucht valt, een schaars goed en dus zijn het klinkende klaterende centen die ginds in het afvoergat verdwijnen of die straks zullen opdrogen wanneer de zon nog maar eens een poging doet om de schijn te redden en het zink van mijn dakgoot opwarmt tot er geen kat meer in kan lopen.

210725

6179

Sijsele - 210720

 

donderdag 5 augustus 2021

op naar de zestig 286


Neen, comfortabel is het niet om naar zo’n rollenspelnamiddag te fietsen, met dat zwaard in mijn rugzak. Maar waar moet ik het steken? Het is te lang voor mijn bagagedrager, en als ik het omgord kan ik niet fietsen. Dus dan maar in de rugzak, en niet denken aan wat de mensen denken. Maar het wordt wel vervelend als je een kwartier voor een opgehaalde fietsbrug moet staan. De blikken priemen even als een… zwaard. En wegen dat dat ding dan opeens doet in die rugzak. Ik dacht er even aan het die trage bruggendraaier in zijn maag te splitsen.

210724

op naar de zestig 285


Waarom moest ik spontaan aan Jeroen Olyslaegers denken? Ja, die van de boeken waarvan de titels met een W beginnen. De mannelijke man met de gulle lach, stevige caruur, zwaar beringde vingeren en een molensteen met woeste krachten rond de nek. Op het eind van zijn stukjes vraagt hij altijd zijn denkbeeldige butler James om de lachband aan te zetten. Ja, dat zal het zijn: de trouwe butler. ‘James, kun jij effe de Rolls parkeren want ik moet even een ideetje noteren voor mijn nieuwe, die Wodannacht zal heten.’ Zoiets. Flauw, ik weet het, maar dat moet dan maar even.

210723

6178

Brugge, Carrefour Scheepsdale - 210717

 

6177

Brugge, Buiten Smedenvest - 210717

 

woensdag 4 augustus 2021

6176

Oostende - 210711

 

6175

Oostende - 210711

 

dinsdag 3 augustus 2021

6174

Sint-Andries, Legeweg - 210705

 

6173

Sint-Andries, Abdijbekestraat - 210705