vorig jaar 474

12 oktober 2025

Vandaag ben ik 64 jaar geleden geboren. (…)

*

In mijn laatste droom van deze nacht komt een man voor met een blauw hemd met daarop – ton sur ton – een blauwe das. Maar wie is het en wat komt hij daar doen? – dat ben ik vergeten. Laat staan dat ik weet wat dat blauw-op-blauw betekent. Zal ik een blauwtje oplopen?

*

Boeken die hier nog ongelezen staan en al vele jaren op mijn aandacht en tijd wachten, maar die nu door Geoff Dyer in De laatste dagen van George Federer (pp. 92 en 120) ten stelligste worden afgeraden: zes delen van de twaalfdelige cyclus A Dance to the Music of Time van Anthony Powell en Nostromo van Joseph Conrad. Van dat laatste boek herinnerde ik me zelfs niet dat ik het bezit.

*

Gisteren op mijn wandeling met S kwamen we K tegen. K heeft vele jaren bij Rombaux gewerkt. Hij moet, samen met X, in Brugge een van de meest onderlegde personen zijn als het om klassieke muziek gaat: hij weet enorm veel over componisten, partituren, opnames, uitvoerders, enzovoort. S en K hebben het over een gemeenschappelijke kennis die onlangs is opgenomen in een woonzorgcentrum. Waar? ‘Aan die grote laan die op de Ezelpoort uitkomt,’ zegt K. ‘Allez, hoe heet die straat ook alweer?’ ‘De Scheepsdalelaan,’ help ik. ‘Ja, de Scheepsdalelaan. Daar op de hoek, achter de GB.’ K bedoelt de Carrefour, die dertig of nog meer jaar geleden de GB heette. ‘In de Chopin.’ K bedoelt dat die verzorgingsinstelling ‘Chopin’ heet. Maar ik moet hem corrigeren. ‘Het is niet de Chopin, K, maar wel de Vivaldi!’ Hilariteit. ‘Ja,’ zegt S, ‘de Vivaldi, waar de mensen de herfst, of eigenlijk al de winter van hun leven doorbrengen…’

*

(…)