Ik heb mij al vaak die bedenking gemaakt. Hoe tergend dicht bij het gooien met dobbelstenen het democratisch proces komt. Hoeveel richtinggevende verkiezingsuitslagen zitten er niet akelig dicht bij een 50/50-uitslag? (Denk aan - recent - Polen. Of denk aan hoe dicht tegen de 50 procent de N-VA + Blok zitten in Vlaanderen.) Hoe tergend arbitrair zijn op zich niet door de historische logica te verantwoorden gebeurtenissen. (Bijvoorbeeld de voortijdige dood van een veelbelovende politicus. Of een natuurramp die een land een andere richting doet uitgaan.) Of neem de ponskaartenaffaire waarmee Al Gore indertijd opzij werd gezet. Stel dat hij in 2000 zou zijn verkozen, en niet die ellendige George 'double U'... Enzovoort.
