3 januari 2025
Met
X een hele dag naar Antwerpen. Op de trein een praatje met Y, altijd
vriendelijk en een beetje zot [met haar rode brilletje].
In het
stationsbuffet van Antwerpen-Centraal, ‘Le Royal Café’, zie ik Z
achter een koffie zitten, zonder gezelschap en minder florissant dan
op de foto op het achterplat van haar boeken. Ik durf haar niet aan
te spreken. [Hoewel ze weet wie ik ben, zou ik voor haar toch maar de
zoveelste vervelende passant zijn. Bovendien: X is al een eind
vooruit.]
Te voet naar het KMSKA. De drukte voor de grote Ensor-overzichtstentoonstelling valt nog mee. Van de maskers houd ik niet, wel van de vroege landschappen en de vroege stillevens. [Dat heb ik vaker met schilders, dat ik meer van hun vroege werk houd: Mondriaan, Raveel, Matisse. En dus ook Ensor.] ‘De oestereetster’ wordt vergeleken met een Manet waarop een dienster te zien is die pinten bier naar een man met een blauwe kiel brengt. Achteraan zien we een danseres. De verschillen tussen beide schilderijen zijn interessant: dynamiek versus verstilling. Kijk ook naar hoe beide schilders de ‘betekenisloze’ vlakken hebben ingevuld.
We lopen nog [over de witgelakte vloeren] door een stukje van de collectie hedendaagse kunst. Een compositie van drie vierkante werken: een vroeg-middeleeuws religieus stuk, een landschap met
kruisbeeld, een
sculptuur met een vlak dat volledig bestaat uit ingeklopte nagels.
In het visrestaurant
sluiten klanten die de zaak verlaten telkens de deur niet goed. De
koude komt naar binnen. Dan moet de dichtst bij de deur zittende, of
een van de obers, telkens de deur dichtduwen. [Met de met elkaar
uitgewisselde opgetrokken wenkbrauw lachen de dichtst bij de deur
zittende en ik onze ergernis weg.]
In DeSlegte vind ik
een roman van Graham Greene en een door Douwe Draaisma voor de reeks
privé-domein samengestelde verzameling ‘vergeet’-fragmenten.
[Nog ongelezen.]
(…)
Good Luck to You, Leo Grande (Sophie Hyde, 2022) is een kwetsbare film over ouder worden, en over hoe ook op hogere leeftijd de behoefte aan intimiteit niet verdwijnt. De noodzaak van sekswerk. Moedige, ja zelfs strijdvaardige Emma Thompson, die [met haar inzakkende lichaam] helemaal bloot voor een spiegel gaat staan: indrukwekkend.
