31 mei 2025
Ik ben al om halfvier op en breng de eerste uren van deze dag door met Een lied van ooievaar en dromedaris (…)
*
Wanneer ik om halfzeven terugkeer van de bakker zie ik op het kruispunt met de Keizer Karelstraat een dode kauw op straat liggen. Aangereden, ongetwijfeld. Dat gebeurt niet vaak: kauwen zijn slim genoeg om op aankomend verkeer te anticiperen. Het kan nog niet lang geleden gebeurd zijn. De kauw ligt onder een van de bomen waarin ze ‘s nachts samenkomen om te slapen. Dan zitten ze per twee op de takken. Kauwen leven altijd in koppel. Deze dode kauw laat dus, behalve de leden van zijn slaapgroep, een intieme nabestaande achter. Hoe moet dat nu? Gaat de weduwnaar (of weduwe) op zoek naar een nieuwe partner? Maar hoe moet dat, aangezien alle kauwen in koppel leven en er dus geen alleenstaanden zijn? Of vergeet hij zijn overreden en overleden partner? Misschien is hij hem al vergeten? Start er een rouwproces? Misschien sterft de achterblijver wel van verdriet?
(*)
Door de veel te korte nacht voel ik me de hele dag erg moe. Ik moet meerdere keren terug het bed in. (…) het vooruitzicht van het bezoek deze avond. (…) Tussen het koken en opruimen door bekijk ik nog een aflevering van Met de wind mee. Onze sympathieke fietsreiziger Wouter Deboot brengt een bezoek aan de weduwe van Josip Weber. Ontroerend. Ik huil tranen met tuiten.
(*)
(…)
