27
mei 2025
(…)
28
mei 2025
Na
het hoofdstuk met de onwaarschijnlijke lijkopgraving en -verplaatsing
en -herbegraving raak ik Daanje in hoofdstuk 7, over het al even
onwaarschijnlijke spiritisme en de volksverlakkerij die daarmee
gepaard gaat, helemaal kwijt. En net wanneer ik begin te twijfelen of
ik dit veel te lang uitgesponnen boek wel wil uitlezen, schrijft ze
dit (op pagina 298): ‘ze meent helemaal niet wat ze schrijft, ze
houdt haar lezers sarcastisch voor de gek met haar
geestverschijningen, haar dramatisch diepzinnige contact met de
doden’. Heeft Anjet Daanje het hier over zichzelf en over mij? Ik
mag hopen van wel want op die manier wordt haar Lied van ooievaar
en dromedaris dan toch weer interessant.
*
Een
hele dag werken, enkel onderbroken voor een korte wandeling rond het
Stil Ende, mijn dagelijkse portie Blokken, wat lectuur (…)
en een telefoon van P (…). Het is halfnegen wanneer ik dan
eindelijk klaar ben met mijn werk om den brode. Ik kan nog wat naar
de Koningin Elisabethwedstrijd kijken: tweemaal Prokofiev (de
pianoconcerto’s 2 en 3). Dat zegt me niet veel, in elk geval minder
dan Rachmaninov. (…)
