29 maart 2025
(…)
30 maart 2025
(…) Ik ruim alles op terwijl ik luister naar Touché. De gast is dit keer de achttienjarige acteur (Putain) en quizwinnaar (De Slimste Mens) Felix Heremans. Hij gaat met een autismespectrumstoornis door het leven. Hij spreekt opmerkelijk rustig en goed voor een achttienjarige. Hij vertelt hoe hij zijn beperking heeft omgebogen tot een sterkte. Hij maakt zich niet langer kwaad omdat de dingen niet altijd vallen onder de veel te strikte categorieën waarmee hij tot nu de wereld tegemoet trad. In plaats daarvan gaat hij nu liever uit van de kwaliteiten waarover hij beschikt, onder andere een fenomenaal geheugen. Felix staat op een zeer volwassen manier in het leven. Hij huldigt een soort van gelaten stoïcijnse houding. Amor fati. Hij twijfelt tussen drama studeren of – hoewel hij zegt er niet het geduld voor te hebben – lezen. Hij trekt zich niets aan van modieuze voorkeuren. Hij laat muziek horen uit de Renaissance maar ook van Eels. Hij maakt indruk op me. (…)
Vandaag twee keer de wandeling rond het Stil Ende. Sinds het begin van de oeververstevigings- en baggerwerken zijn nagenoeg alle watervogels er verdwenen. Ik mis ze.
*
Ik blijf weer veel te lang hangen bij de koers op tv. Dat zei Felix Heremans ook: dat hij úren naar de koers kan zitten kijken. (…)
*
Ook het zomeruur speelt me parten. Het is een uur vroeger of later, ik geraak daar nooit wijs uit. Wanneer ik ‘s avonds, na de eerste aflevering van Day of the Jackal, om halfelf in bed kruip en nog een paar bladzijden herlees in Terugkeer naar Reims, is het nog maar halftien, toch?
