3
maart 2025
(…)
*
In
de wachtzaal lees ik in het glossy blad voor de rijken waarop dokter
D blijkbaar nog altijd geabonneerd is (…).
Ik lees dus in dat blad, dat vol advertenties staat voor golfclubs en
parfums en dure horloges, een artikel over de 24 uren van Le Mans,
meer bepaald in dat artikel een alinea over de editie van 1977 (of
daaromtrent) waarin Jacky Ickx door een geslaagde list zijn vierde
overwinning in de wacht wist te slepen: zijn bolide was
onherstelbaar, maar doordat
hij zeventien ronden
voorsprong had verzameld
kon hij het
zich veroorloven om tot vlak voor het einde van de race te wachten om
dan op halve kracht een laatste rondje af te leggen, om zo nog net
voor vier uur binnen te bollen, nog net voor de tweede, die in de
tijd dat Ickx in de pit had
doorgebracht die zeventien
ronden niet had weten te overbruggen – dat had Jacky netjes
voorgerekend. Maar goed, ik was dus bij dokter D, ‘medische
beeldvorming’, voor een echografie van mijn lever. Ik moest mijn
bovenkleding uitdoen, maar ook mijn lange broek, wat ik een beetje
vreemd vond want zo diep kon mijn lever toch nog niet gezakt zijn.
Maar het was niet overbodig want dokter D stroopte mijn slip een eind
naar beneden, en duwde een reep papier achter het elastiek (…),
wat mij toch een eigenaardig onveilig gevoel bezorgde (…).
Dokter D smeerde mijn pens in met een kleverige gel, waarna hij met
zijn toestel, de ogen gericht op een computerscherm dat naast het
ligbed stond opgesteld (in zijn donkere, bunkerachtige, alle kwalijke
X-stralen tegenhoudende kelderkabinet), aan ‘medische beeldvorming’
begon te doen. Het resultaat was bemoedigend. (…) Alles bleek min
of meer normaal. (…) Wel vreemd vond ik dat de dicht tegen haar
pensioen aanhikkende secretaresse, die ook de hele dag in de kelder
zit, weliswaar in een andere kamer, waar evenmin daglicht naar binnen
komt, mij vroeg om cash te betalen en niet met de betaalkaart.
*
(…)
*
Facebook
censureert de cover van De naakte aap die
ik had gebruikt om het boekverhaal te illustreren dat ik vanmorgen
schreef
(https://pascaldigital.blogspot.com/2025/03/boekverhaal-19.html).
Blijkbaar volstaan nu ook al drie achterwerken op een rij om de
geautomatiseerde Facebook-censuur niet te overleven.
*
Syndicvergadering
bij de vastgoedmakelaar.
Het is wachten op mijnheer L, die zich van uur heeft vergist. Samen
met syndica K
vul ik de tijd met een praatje over huren en kopen in Brugge. Zij is
van oordeel dat de situatie totaal verziekt is: te veel particuliere
huizen worden verhuurd aan toeristen. De stad heeft dat volledig uit
de hand laten lopen.
(*)
Ik
begin twee reeksen te bekijken – Ludwig en
Protection – maar
besluit in beide gevallen dat het beter is daar geen tijd in te
steken. Nog enkele bladzijden in het ook al tegenvallende Met
zicht op zee van Erik de Kuyper
en dan maar (…) al om halfelf naar bed.
