5
september 2025
De
brief die ik gisteren na mijn bezoek aan de bibliotheek schreef aan
ED, die daar verantwoordelijk is voor de aankoop van fictieboeken,
heeft dan toch resultaat opgeleverd: ze gaan, omdat anders de reeks
niet compleet is, dan toch Vaderader
aankopen.
Ze zegt er niet bij hoeveel exemplaren, maar goed: de aanhouder wint.
Je moet je nooit zomaar aan de kant laten zetten.
*
Vandaag
opnieuw vooral gelezen (…). Daardoor lijken alle dagen van deze
zomervakantie in elkaar te schuiven, ze lijken op elkaar en gaan
voorbij. Dit is het volstrekt tegenovergestelde van een avontuurlijk
bestaan. (…) Diezelfde onavontuurlijkheid kenmerkt mijn
zomeravonden,
die ook al sterk op elkaar gelijken. Ik breng ze televisiekijkend en
theeslurpend door. Deze avond met een aflevering van
Chantal
en een film uit 2011 van Alexander Payne met George Clooney:
The Descendants.
Een zakenman moet, nadat zijn vrouw na een accident in een coma is
beland,
voor zijn twee dochters beginnen te zorgen. Beide
kinderen
evolueren in de loop van het verhaal van extreme onhebbelijkheid naar
warme solidariteit. En Clooney zit
in een Clooney-loop
gevangen,
dat
wil zeggen: hij
is een
parodie van zichzelf – al drinkt hij in deze
hele film geen druppel Nespresso.
