vorig jaar 400

30 juni 2025

(…)

*

Wat Shi Tiesheng schrijft over de veiligheid van het onbekende op de trein (Notities van een theoreticus, 219) doet me denken aan de treinreizen van vroeger, toen je nog tot aanrakens toe op een bank voor drie personen moest zitten en dus niet elk op een aparte stoel, weggedoken in een gsm, met oortjes op en op die manier elk sociaal contact uitsluitend: de hele subcultuur van het gedwongen gedurende een uur, of een halfuur, samenzitten, en hoe dit tot soms heel opwindende fysieke contacten aanleiding gaf. (Vanmorgen hoorde ik op de radio dat elk uur – hoe ze het berekenen weet ik niet – honderd mensen aan de gevolgen van eenzaamheid sterven.)

*

‘Alleen door het onder woorden te brengen kan ik er een geheel van maken.’ Christien Brinkgreve koos dit motto van Virginia Woolf voor haar memoir Beladen huis – ik had hetzelfde kunnen doen voor het mijne.

*

Ook vandaag zullen Israëlische soldaten tientallen Palestijnen vermoorden. Mannen, vrouwen, kinderen. Uitgehongerde wanhopigen die bij fuik-voedselbedelingen in de rij staan en daar ‘gewoon’ overhoop worden geknald. Ondertussen lobbyen joodse verenigingen in Frankrijk, Amerika en wellicht ook bij ons om de volkswoede hierover de kop in te drukken. Vrije meningsuiting wordt een zeer relatief en rekbaar begrip. Tijdens een kleine pro Palestina-manifestatie op de Burg, vlak voor de gemeenteraad waar een volgens E halfslachtige resolutie zal worden goedgekeurd, wordt een ‘activist’ opgepakt omdat hij met krijt een boodschap van vrede op de keien had getekend. Op vraag van de burgemeester werd hij verzocht daarmee te stoppen en toen hij er niet mee stopte: de combi in. Eigenlijk hadden de aanwezige manifestanten een cordon moeten vormen om de politie te verhinderen deze brave man op te pakken.

*

Op de radio mag een voormalige kapitein van een cruiseschip vertellen wat hij de mooiste bestemming vindt die hij in al die jaren – waarin hij werkelijk overal is geweest – heeft aangedaan. ‘Alaska,’ antwoordt hij. ‘Met die prachtige gletsjers.’ Tja, veel gekker moet het toch niet worden.

*

In de Fnac koop ik Exercices de style en, voor 5 euro, 53 dagen van Georges Perec. Thuis lees ik meteen een paar van die stijloefeningen iuxta: het Frans van Queneau en de Nederlandse vertaling van Rudy Kousbroek.

*

(…) Recordtemperaturen. Voor morgen en overmorgen wordt in het binnenland tot 38 graden voorspeld. Gelukkig is het aan de kust altijd een paar graden minder erg.

*

Leuke film op tv: Mon crime van François Ozon (2023). Geacteerd in interbellumstijl. Dezelfde oldtimer Peugeot komt tot drie keer toe in beeld. Op verschillende plaatsen welteverstaan. Een would be-actrice faket een moord omdat haar dat beter uitkomt. Actuele thema’s als fake truth en het vermixen van goed en kwaad; maar dan in een jaren dertig-setting. Heerlijke cabotinage van de rechterklerk en de rechter (Fabrice Luchini). Bliksemvlugge dialogen waarvan wellicht de helft of misschien maar een derde de ondertiteling haalt.