13 april 2025
(…) de laatste bladzijden van Elizabeth Finch van Julian Barnes, die gespecialiseerd lijkt in het schrijven van boeken die je, als je ze echt goed wilt begrijpen, eigenlijk onmiddellijk na de laatste bladzijden opnieuw zou moeten beginnen lezen. (…) ‘een verkeerd beeld van de eigen geschiedenis hoort bij het mens-zijn’ (199).
*
(…)
*
Tijdens een wandeling luister ik naar Touché, dit keer met een zekere Edward Boute, die iets belangrijks was bij Google, daar waarschijnlijk bakken geld verdiende, maar dan toch ontslag nam en een boek schreef: Elimineer!. Alles wat je niet gelukkig maakt, moet overboord, ook als dat mensen zijn. En werken moet je alleen doen als je daar zin in hebt. De vrouw van Bonte doet ook iets belangrijks, dus kan Bonte het zich wel permitteren om enkel als hij daar zin in heeft te werken. Die man maakt het naar mijn aanvoelen wel erg bont, hij maakt me boos. Hoe is het mogelijk dat zo iemand een podium van twee uur krijgt om dergelijke hautaine nonsens te verspreiden.
*
(…)
*
(…)
14 april 2025
(…)
*
(…) Ik ben iets te vroeg op de plaats van mijn afspraak met P, de kerk van Ver-Assebroek, zodat er tijd is om even rond te lopen op het kerkhof en de graven van Gust en Jan Palmans en CC op te zoeken. Op het graf van Roger D, de vader van mijn jeugdvriend Danny, staat een aandoenlijk stenen bordje: ‘van de buren’. Een mevrouw spreekt me aan. Ze vindt het jammer dat hier niet, zoals op de militaire begraafplaatsen in de Westhoek, een boek ligt met alle namen. Het doet me iets om in de taal ‘van hier’ met deze eenvoudige vrouw ‘van hier’ te praten. De verbondenheid met de eigen grond. (…) Tijdens mijn wandeling met P betreden we even het domein Engelendale. Ik was er nooit eerder. Er is een mooi uitzicht vandaaruit. Uiteindelijk gaan we nog iets drinken in café Het Nieuw Gemeentehuis tegenover het Gaston Roelandtsplein. Ook dit café zal binnenkort, binnen negen maanden, verdwijnen en worden opgeslokt door de vastgoedmogols. We hebben het over de dingen in onze omgeving die ongemerkt verdwijnen. P, die ook van Assebroek is, kent zijn gemeente goed en kent er ook veel mensen. Om de haverklap begroet hij een binnenkomende gast. En wanneer ik om acht uur – nadat we vijf uur samen hebben doorgebracht – naar huis vertrek, heb ik de indruk dat hij nog wel even zal blijven ‘plakken’.
*
(…)
