21 augustus 2025
Een vruchtbare dag, met twee boekverhalen: een over Frans Boenders en een over Danilo Kiš. De naam Frans Boenders lokt op Facebook wat reacties uit. Ik deel daar ook een verhaaltje dat S schreef naar aanleiding van het interview in De Standaard met Stefan Hertmans over diens buitenverblijf in de Vaucluse, waarin ze terecht besluit dat interviewster Guinevere Claeys het object van haar dweepzucht heeft geridiculiseerd. Ik plaats er een eigen commentaar bij (…). Daaronder komt een reactie van T: ‘Belachelijke commentaar.’ Het is niet duidelijk of dat op S’s tekst slaat of op mijn aanvulling. In elk geval spreekt hieruit: ‘Raak niet aan onze iconen.’
*
Op weg naar P (…) maak ik de volgende overweging: als (…), dan hoef ik in het stuk leven dat mij nog rest misschien helemaal niet zo spaarzaam te zijn als ik tot dusver, (…) en mij schikkend naar het principe van het goede rentmeesterschap, altijd ben geweest. J en N, die ik allebei al heel lang niet meer heb gezien en die ik voor P’s voordeur in hun nieuwe, modulair tot compacte rijdende slaapplaats om te bouwen verlengde Kangoo aantref, brengen mij al meteen op een idee: waarom zou ik mij niet ook iets dergelijks aanschaffen om, zolang ik daartoe nog in staat ben, Europa rond te trekken? (Maar ik besef meteen dat ik veel te honkvast en te weinig ondernemend ben om een dergelijk voornemen in werkelijkheid om te zetten.)
*
P meldt dat Johan Blancquaert (schrijfwijze?), die lange tijd De Nisse heeft uitgebaat (…) overleden is. Hij was nog maar vooraan in de zeventig. Ik heb hem zelf nooit persoonlijk gekend, enkel gezien. Ik vond hem een mooie man. (…)
*
Na een passage in de Carrefour blijf ik vanaf vijf uur binnen voor lectuur en televisie, onder meer een weinig inspirerende aflevering van Alleen Elvis… met de Brugse, en Brugs pratende, chocolatier Dominique Persoone.
