dinsdag 18 augustus 2026

vorig jaar 429

17 augustus 2025

Ik zit samen met A en diens broer (maar het is in de droom niet D) aan de ontbijttafel in een miezerige eetzaal van een hotel waar we deelnemen aan een congres. Op de achtergrond zie ik Michiel Chieltjens de keuken binnenstappen. Hij heeft een kale plek op zijn achterhoofd, zoals ik er ook een heb.

*

Fietsen langs Hoeke, Moerkerke, Oedelem… 63 kilometer. (…) gaandeweg gaat het beter. (…) De conditie gaat de goede kant op (…).

*

(…)

*

(…) Half Nelson van Ryan Fleck (2006). Tussen een drugsverslaafde leraar en een zwart meisje van dertien ontstaat een compliciteit doordat het meisje de leraar op inname betrapt. De film gaat over het veroordeeld zijn tot het niet kunnen ontstijgen aan je eigen sociale klasse. Dialectiek, en dus verandering, die is gebaseerd op tegenstellingen. Ryan Gosling, die de coole, nonchalante en eenzame leraar speelt, charmeert en draagt de film. Shareeka Epps doet het ook zeer goed, al is ze in werkelijkheid drie jaar ouder dan haar personage.

*

Telefoon van M. Elkaar voor het eind van augustus zien zal niet meer mogelijk zijn. J is tijdens de vijgenpluk van zijn ladder gevallen, gelukkig zonder erg.


18 augustus 2025

(…) Alleen in Berlijn vat een historische werkelijkheid in een lineair verhaal zonder veel literaire meerwaarde.

*

(…) X vertelt onder meer over een alcoholvrije bijeenkomst. Zoiets zou vroeger ondenkbaar zijn geweest. Op feesten werd er nu eenmaal veel gedronken. X herinnert zich een feest waarop iedereen echt veel te veel gedronken had. Maar dat zorgde wel voor een ontspannen sfeer. ‘Op dat feest,’ zegt ze, ‘zijn van minstens twee oudjes de foto’s gemaakt die later voor hun doodsprentje werden gebruikt. Zo gelukkig zagen ze er toen uit.’ (…)

*

(…)

*

In de Carrefour rijd ik abusievelijk met een winkelkar weg die de mijne niet is. Een meneer spreekt me daarover nogal streng aan. Ik merk mijn vergissing en zeg hem dat het toch zo erg niet is. Pas dan zie ik in die winkelkar een handtas, de handtas van mevrouw dus, en besef dat de man wellicht dacht dat ik daarmee aan de haal wou. Op mijn heenweg naar de winkel zag ik twee canadaganzenjongen door een omheining gescheiden van hun ouders wanhopig heen en weer lopen op zoek naar een doorgang, terwijl hun ouders daar schijnbaar onbewogen bij bleven. Wanneer ik een halfuur later met mijn boodschappen terugkeer, is die situatie nog steeds dezelfde.

*

(…)