7 november 2025
(…)
*
Om vier uur tref ik, zoals afgesproken, M en D in het station. Op de trein gesprekjes over instrumenten kunnen bespelen en kunnen typen – en hoe we dat hebben geleerd. In de luchthaven moet D een grondige fouille ondergaan. (…) Aankomst in de luchthaven Václav Havel om 21 uur. We kijken uit naar een taxi, maar die semicriminele Übers vragen 50 euro. Een Vlaamse jongeman, die om de twee weken hierheen reist om bij zijn Praagse lief te zijn, leidt ons naar een goedkoper alternatief. Een ticket voor bus+metro kost ongeveer 1,5 euro – dat is voor ons drieën dus nog geen 5 euro samen. En veel langer zullen we er niet over hebben gedaan om in het centrum te geraken want de aansluiting verloopt perfect en we stappen niet zo heel ver van ons hotel, de Orion, uit de metro. Op de bus zitten ook twee van de hostessen uit het vliegtuig. Daarom zing ik uitgelaten van ‘Ik was verliefd op een airhostess, ‘t was op een DC6’. (…) Ik drink enkele ‘pivots’ en een wodka. Nog even napilsen samen met B op de kamer van K en M. (…) Het licht op de kamer, eigenlijk een suite, die ik deel met B gaat uit om kwart over twee.
8 november 2025
Op om halfacht met een lichte kater. Aan het ontbijt met B en P. Gesprekje over de Übertaxi’s aan de luchthaven en over de carrièreplanning van B: keert hij nog terug naar de politiek indien de gelegenheid daartoe zich zou voordoen? (…) Wandeling met C, J, H en B. In het station scant C met zijn telefoon de Tsjechische tekst op een bronzen herdenkingsplakkaat. De app vertaalt alles. Handig! Het gaat over 1938 en de Sudeten-Duitsers. Het Wenceslasplein wordt heraangelegd. We drinken een koffie in het ‘Gemeenschapshuis Obecní Dům’. We hebben het over het ‘populisme’ (H) van de PVDA en het succesvolle economische model in Spanje. Ik stuur een foto van het interieur (ontworpen door Alfons Mucha in de jaren 1905-1912) naar M, die het meteen herkent. De flamboyante jugendstil straalt een sfeer uit die je doet denken dat de westerse beschaving tijdens die vooroorlogse jaren, in de zogenaamde belle époque, toch wel een hoogtepunt beleefde. In cultureel opzicht althans: de miserie en blatante ongelijkheid, en de armoede in een groot gedeelte van de samenleving, moet je er dan wel even bij wég denken. Langs de opera, waar Mozart zelf de eerste uitvoering van zijn ‘Don Giovanni’ dirigeerde. Langs de Moldau naar het Kasteel, waar we onze gids treffen. Zij leidt ons zeer omstandig rond langs het presidentieel paleis en in de kathedraal. Ze schenkt heel veel aandacht aan alle mogelijke heiligen. Dat, in combinatie met de pro-Israël pin (de vlaggen van Tsjechië en Israël innig verenigd) op haar rugzak, doet in ons gezelschap toch wat wrevel ontstaan. Maar ze doet het goed, en haar Engels is voortreffelijk.
