vorig jaar 337

20 maart 2025

Aan de fietsenstalling van de Carrefour [maak ik kennis met en] geraak ik aan de praat met F. Het gesprek begint met mijn opmerking over zijn imposante [knevel: negentiende-eeuws en met zorgvuldig opgewerkte krullen aan de uiteinden]. Of hij het niet vervelend vindt dat hij daarop wordt aangekeken en/of aangesproken? Neen dus. Er is wel elke ochtend veel werk aan, en dat is hij een beetje beu. Dan verleggen we het gesprek. F is Vooruit-militant en als vrijwilliger bij van alles en nog wat betrokken. Hij maakt zijn beklag over veel van zijn collega’s bij de vakbond. Ze zitten vier maanden in Spanje, komen dan speciaal over voor het feest, dat door anderen is voorbereid, waar ze zich laten bedienen. ‘Het zijn altijd dezelfden die zich uitsloven,’ zegt F, die en passant ook vindt dat De Wever groot gelijk heeft met zijn aanpak van de langdurig werklozen. ‘Ik ken die mannen in mijn straat. Ze staan in peignoir aan hun deur waar ze om het uur een sigaret opsteken en voor de rest niets doen.’

*

(…)

*

Onze trimestriële bijeenkomst met L en K, dit keer bij L thuis. (…) De gesprekken gaan onder meer over P (…). Blijkbaar was het een kroniek van een aangekondigde zelfdoding. (…) Op de weg terug naar huis op de fiets praten K en ik over onze reisplannen voor deze zomer.

7869

Koolkerke, Fort van Beieren - 260223

vorig jaar 336

17 maart 2025

(…)

18 maart 2025

(…)

*

Vannacht heeft Israël het bestand met Hamas opgeblazen met bombardementen waarbij, naar verluidt, maar liefst vierhonderd doden zouden zijn gevallen. [Mijn voormalige kameraad, de zionist] X zal ook dat wel weer weten goed te praten.

*

(…)

19 maart 2025

(…)

*

In het internationale nieuws vandaag: de gekke, narcistische, gevaarlijke dictators aan de macht: in Turkije, waar de burgemeester van Istanbul, Erdogans uitdager voor de komende presidentsverkiezingen, aan de kant wordt geschoven; in Hongarije, waar de gay pride wordt verboden en waar de protesteerders worden geïntimideerd met gezichtsherkenning; in de conflicten tussen Israël en Gaza en tussen Rusland en Oekraïne. En in de Verenigde Staten natuurlijk. In Gaza zijn de bombardementen hervat. Wat er ondertussen op de Westbank gebeurt, blijft grotendeels aan het oog onttrokken. In het Vlaams Parlement dienen alle partijen apart een voorstel van resolutie in om de situatie ginds aan te klagen. Uiteraard wordt enkel het voorstel van de meerderheid goedgekeurd, hoewel die van de oppositie er nauwelijks van verschillen. Het ritueel van de gestileerde onmacht. (…)

*
Ritueel is ook mijn jaarlijkse bezoekje aan de bank om mijn financiën te bespreken. Ik geef X carte blanche. Ondertussen kouten we wat over de kinderen. (…)

7868

260223

notitie 512

ILP, ABSOLUTE DEMOCRATIE §21-25

21.
In Italië is rechts revolutionair, terwijl het enige ideaal van links stilstand is. De neergang van links begon toen in de jaren negentig het socialisme het kapitalisme omarmde. Het wordt er niet beter op nu links de agenda van XR overneemt. Als links nog hier en daar goed scoort, dan is het door de zogenaamde XLse partijen. Antikapitalisme en degrowth zijn de enige juiste antwoorden.

22.
Een door Nederlanders gemaakte tentoonstelling over futurisme wordt in Rome geweigerd door de Italiaanse minister van Cultuur, een fascist. Volgens hem moet een tentoonstelling over het futurisme, waardoor Mussolini zich liet inspireren, uiteraard door Italianen worden gemaakt. Deze culturele profilering was ook merkbaar in een tentoonstelling over Tolkien die premier Meloni liet organiseren. Het neofascisme spoort goed met het nostalgische manicheïsme van In de ban van de ring. XR heeft altijd een dubbele houding ten aanzien van cultuur: enerzijds de ‘linkse hobby’s’ verketteren en anderzijds supporteren voor hobbits en Zwarte Piet. De strijd tussen links en rechts is altijd ook een culturele strijd.

23.
De herverkiezing op 5 november 2024 van Trump is het resultaat van wat wel eens de laatste vrije Amerikaanse verkiezingen zouden kunnen zijn geweest. De teloorgang van de democratie kan niet enkel door armoede en inkomensongelijkheid worden verklaard. De onvrede die mensen voor Trump doet stemmen leeft vooral bij de verliezers van het kapitalistische systeem. Zij willen ook verandering in dat systeem. Maar helaas laten zij zich leiden door het racisme dat Trump in hen naar boven haalt met zijn zondebokstrategie: alles is de schuld van de migranten. De Trump-kiezers mandateren op democratische wijze een dictator om de democratie te slopen.

24.
Op 7 november 2024 gingen na een voetbalmatch tussen Ajax en een Israëlische ploeg Israëlische supporters en pro-Palestijnse moslims met elkaar op de vuist. Deze rellen werden door de pers al meteen ‘antisemitisch’ genoemd. De pers kwam daar pas later op terug en moest toegeven te zijn aangestuurd door de polarisatie, die zelf het gevolg is van politieke sturing. De politiek doet hier niet wat het volk wil, maar zegt wat het volk moet willen.

25.
Dit is het spel dat de populist speelt: ‘Je zegt dat je de wil van het volk verwoordt, terwijl je het volk op het idee brengt te willen wat jij wilt.’ De politieke elite vormt de publieke opinie. Zeker als het gaat over extreme standpunten. Op zich is de massa gematigd. Links slaagt er niet meer in om de massa te verleiden omdat links sinds de jaren negentig niet meer links is.

7867

Le Cateau-Cambrésis (F) - 260221

6 * 54,0 * 25,9 * 147 * 336,5

Steenbrugge - Steenbrugge - Oostkamp - Waardamme - Zwevezele - Ruddervoorde - Loppem - Sint-Andries

7866

Le Cateau-Cambrésis - 260221

facebookbericht 1211

Politici die wéten dat ze, met zo'n moordwapen in de hand, worden gefotografeerd, zijn ofwel dom ofwel kwaadaardig. Van Rutte weet ik het niet, maar De Wever is niet dom.

vorig jaar 335

16 maart 2025

De muziek van An Pierlé heeft me nooit aangesproken. (…) Dan toch liever Tori Amos. Met wie Pierlé niet wil worden vergeleken, verneem ik nu in Touché. En Friedl’ maar dóórvragen. Over de borstkanker. De amputatie. De reconstructie. ‘Ik houd van littekens,’ zegt An parmantig. Ik blijf luisteren omdat ik toevallig met de afwas bezig ben en mijn handen bijgevolg te nat zijn om de knop om te draaien. (…)

*

De grappige taalspelletjes en auctoriële interventies van José Saramago in Het stenen vlot. Het ongemeen grappige verhaal ‘Een vergeten dichter’ van Vladimir Nabokov, in de bundel Lente in Fialta, met de tegenproef van wat de schrijver beweert over maatschappelijk betrokken literatuur – het verhaal is namelijk uitermate politiek. En dan de memoires van Philippe L, Echt! Waar gebeurd, waarin ik vandaag meer dan honderd bladzijden lees. Toch een rijk leven heeft die man gehad. Ups en downs. Professioneel succes. Gedonder met vrouwen. De aarzelingen en het van twee kantjes eten. Ik heb bewondering voor zijn eerlijkheid – al besef ik wel dat niet iedereen die ter sprake wordt gebracht gelukkig zal zijn dat hij, maar vooral zij, in dit op dertig exemplaren verspreide boek figureert. Het einde is een afscheid, maar Philippe leeft nog, tegen alle verwachtingen in. Ik zie hem morgen.

*

In Sint-Andries wordt in een ruime perimeter asbest geruimd na de brand in het Waggelwater-industrieterrein gisteren. Zo gaat het altijd: de samenleving mag opruimen en opdraaien voor het door hebzucht veroorzaakte verzuim van enkelingen. En reken daar ook maar de politici bij, die al jaren veel te laks zijn als het eropaan komt een strikte asbestwetgeving te maken. Toevallig is er net vandaag daarover een Panoreportage op de VRT. En toevallig speelt daarin de nieuwe N-VA-voorzitter Valerie Van Peel een prominente rol. Dan komt die Brugse brand, en de nasleep ervan, wel op een bijzonder gelegen moment. Je zou haast geloven dat de N-VA hem zelf aangestoken heeft.

*

(…)

7865

Le Cateau-Cambrésis (F) - 260221

5 * 51,7 * 24,9 * 139 * 282,5

Nieuwege - Plassendale - Oudenburg - Ettelgem - Roksem - Aartrijke - Zedelgem - Sint-Andries

vorig jaar 334

15 maart 2025

A heeft weer een omstandig commentaar geschreven bij een hoofdstuk van Populierendreef 29, zij het dat zijn brief nu slechts elf bladzijden telt, de vorige keer waren het er nog zestien. Hij schrijft goed en ik kan zijn inspanning uiteraard niet onbeantwoord laten. Dus ben ik daar algauw een kleine twee uur mee bezig.

*

Op het Waggelwater-industrieterrein is een loods met fietsen uitgebrand. Er zou asbest zijn vrijgekomen. De noordoostenwind verspreidt het gevaarlijke goedje over Sint-Andries.

*

(…) Praatje met T. Hij trekt zich terug van de sociale media, zegt hij. (…) In de Fnac valt me op hoeveel boeken ‘Auschwitz’ in hun titel voeren, altijd in combinatie met een beroep: tatoeëerder, barbier, chef-kok, ballerina, vroedvrouw, enzovoort. [Straks blijven er geen beroepen meer over.] Je kunt toch niet anders dan concluderen dat er een soort van ziekelijke, perverse preoccupatie met die setting is? Het is allemaal de schuld van Spielberg en die gekke Italiaan van La vita è bella – hoe heet hij ook alweer? Benini of zoiets? [Juist ja, Benigni. Roberto Benigni.] (…)

*

Glans of transparantie? Als ik iets over Nabokov zou willen schrijven, dan zou het daarover moeten gaan. Wat is de eigenheid van die eigenschappen? Hoewel ze elkaars tegengestelde zijn – het licht dat afketst op een voorwerp dan wel er dwars doorheen gaat – lijken ze allebei op de Nabokoviaanse manier van schrijven van toepassing. Dat overweeg ik bij het voor de zevende keer lezen van het titelverhaal van Lente in Fialta.

*

Al Pacino vertolkt op geestige manier de rol van een bejaarde rockster in Danny Collins van Dan Fogelman (2015). Pittige dialogen tussen deze Danny en de truttige uitbaatster van het Hiltonhotel.

7864

Omgeving Signy-l'Abbaye - 260221

 

vorig jaar 333

14 maart 2025

Ik heb Georgica [van Nobelprijswinnaar 1985 Claude Simon] eindelijk uit. Natuurlijk is dit geen slecht boek en natuurlijk is dit ‘hoge’ literatuur. Maar wat heb ik eraan? Of dit proza nu 50 bladzijden inneemt of 369, zoals in [deze Nederlandse vertaling van Jean Schalekamp] het geval is, maakt weinig uit. Denk ik. Je dompelt je onder, lees op den duur diagonaal want om verbanden en associaties en achtergronden te duiden ontbreekt het je aan de nodige fut en tijd, en de indruk zal in hoge mate gelijk zijn op het eind of na pakweg de eerste 50 bladzijden. De investering van levenstijd is te hoog in vergelijking met het rendement. Het rendement? Wat krijg je ervoor terug, voor die twintig tot dertig uren lectuurtijd? Een impressie. Een taalbad. Georgica is als een geometrisch abstract schilderij. Je kijkt ernaar – je leest het – en moet met een globale indruk vrede nemen. Of vergelijk het boek met een muziekstuk. In dat verband vraag ik me af of het wel vertaalbaar is. Hoewel ik me uiteraard meteen realiseer dat deze roman – roman? – in het originele Frans voor iemand als ik ontoegankelijk is. [Terwijl ik toch niet helemaal Frans-onkundig ben.] Hoeveel mensen op deze aarde zouden het voorbije jaar Les Géorgiques hebben gelezen? Hoeveel mensen buiten de academische wereld?

*

Naar de dokter voor een bespreking van de recente onderzoeken. De gezwollen benen behoeven geen verdere behandeling. Enkel zoveel mogelijk lichaamsbeweging, en steunkousen dragen. Lever: oké. Hart: oké. Bloedwaarden: oké. En de aderen functioneren dan toch nog tamelijk goed. Ik ervaar dit als een geruststelling. Alleen de gezwollen toestand van mijn prostaat, die dokter D met zijn echografie aan het licht heeft gebracht, baart zorgen. Ik moet zeker een afspraak maken met de uroloog. Dat de PSA-waarden niet hoog zijn, is blijkbaar geen garantie meer. De inzichten op dat vlak zijn veranderd. (Hoeveel nodeloze prostaatoperaties zouden er al niet zijn uitgevoerd?) Formulieren voor mijn wilsbeschikking kan ik ophalen in het Huis van de Bruggeling. Een tandarts die jong genoeg is om mij te overleven en die niet te ver uit de buurt woont, weet mijn dokter niet meteen. (…)

*

In mijn LVO neem ik het stukje over Urbain Dhondt mee dat ik onlangs in een van mijn ‘boekverhalen’ heb geschreven: over La formation du lien sexuel en de bittere reactie van I daarop. Dat soort kwalijke nevenwerkingen van het doctrinaire conservatisme dat wij toen gedachteloos slikten moet er zeker bij.

*

In de soldenbakken van de Fnac vind ik, met nog eens een supplementaire korting van 50 procent, Het feest der onbeduidendheid van Milan Kundera, waarin ik meteen begin te lezen, en Oersoep van Bregje Hofstede. Daar verwacht ik niet meteen veel van, maar ik koop het toch in het kader van mijn inspanningen om meer vrouwelijke auteurs te lezen. Om die reden kocht ik vorige week ook Trofee van Gaea Schoeters.

*

Ik amuseer me met The Italian Job, een remake uit 2003 van de gelijknamige film uit 1969 waarin ook al drie Mini’s, toen nog niet door BMW geproduceerd [en dus echte Mini’s,] een hoofdrol speelden. Een bij momenten iets te veel bij de haren getrokken, ‘over the top’-inbraak-, actie- en achtervolgingsfilm waarbij je vergeet dat de goeden die de slechten moeten verslaan zelf ook slechteriken zijn.

7863

Signy l'Abbaye (F) - 260221

vorig jaar 332

13 maart 2025

De toestand in de wereld. Gaza en de Westbank. Rusland en Oekraïne. Trump claimt Groenland. In Syrië moorden geloofsgroepen elkaar uit. Gletsjers smelten aan ijltempo. De grond en het water zitten vol gif. In Congo worden duizenden mensen vermoord en geen kat kijkt ervan op. Heeft het zin om zich over alles te willen blijven informeren? Ik wend in elk geval steeds vaker de blik af. Dat doen de nieuwsgaarders zelf ook. Zo is vandaag prominent in het nieuws aanwezig dat ‘precies vijf jaar geleden de coronalockdown inging’. ‘Blijf in uw kot’ en de desastreuze persconferentie van toenmalig premier Sophie Wilmès.

*

(…)

*

(…)

*

Vandaag twee prachtige songs van twee grote artiesten leren kennen: ‘Carnival’ van Natalie Merchant en ‘Seven Psalms’ van Paul Simon. Ik hou van het timbre van Merchants stem, haar wat eentonige zangstijl, de arrangementen die gesofisticeerder zijn dan ze lijken. Simon zie ik in de film In Restless Dreams, die ondanks de drie uur dat hij duurt geen moment verveelt. De eigenaardige relatie met de klier Garfunkel; de twee of drie huwelijken; de wreedheid van het ouder worden en aftakelen; de toenemende neiging om, nu het einde nadert, de rationele levensbeschouwing in te ruilen voor de bereidheid om een bepaalde vorm van mystificering toe te laten. Vandaar ook die ‘Seven Psalms’, waarvan Simon zegt dat ze hem in een droom werden gedicteerd. Maar wat heeft die man prachtige songs gemaakt. ‘The Only Living Boy in New York’ bijvoorbeeld, maar nog vele andere waarvan de titels me nu niet meteen te binnen schieten.

7862

Maranwez (F) - 260220

vorig jaar 331

11 maart 2025

(…)

12 maart 2025

De eerste keer dat ik dit dagboek niet in de vroege ochtend van de volgende dag aanvul, maar het vergeet [om me van die zelfopgelegde taak te kwijten] en er pas ‘s avonds toe kom. Daardoor lijkt alles van gisteren al bijna helemaal vervaagd en mocht het niet zijn dat ik een paar trefwoorden had opgeschreven, ik zou waarschijnlijk niets meer weten te vertellen over gisteren, woensdag 12 maart 2025.

*

Ik begin aan de [in eigen beheer uitgegeven] autobiografie Echt! Waar gebeurd van Philippe L. De licht ironische toon bevalt me, de couleur locale, bepaalde anekdotes. Bijvoorbeeld hoe hij als kind in een van de [toen nog zeer vuile] Brugse reien viel en bijna verdronk.

*

Ik krijg, onafhankelijk van elkaar, twee uitnodigingen om (...), gelukkig op twee verschillende dagen.

*

De eerste aflevering van een vierdelige documentaire over Steve Stevaert. Slechte student, uitstekende cafébaas. Hoe hij zich opwerkte door tegenover iedereen vriendelijk te zijn en keihard te werken. En dankzij toevallige contacten, onder meer met Willy Claes, die dan bovendien ook nog eens op het precies het juiste moment Nato-baas werd, waardoor Steve in de gemeentepolitiek belandde en burgemeester van Hasselt kon worden. Na decennia van CVP-sclerose kon hij een goede burgemeester zijn.

*

(…) En verder is de hele dag aan werken om den brode opgegaan.

7861

Maranwez (F) - 260220

pauwenveren 67

Een getijdenboekje in facsimile: miniaturen, bloemen, pauweveren in de marge, geschilderd door de meester van Maria van Bourgondië, heel de kleurenpracht van het ‘Herfsttij’ in een kleinood; op een van de schutbladen de lieve opdracht: ‘voor Melchior, amator artis et artifex amoris’.

Jacques Kruithof, Het slotfeest, 621

251214

7860

Maranwez (F) - 260220

vorig jaar 330

10 maart 2025

Ik lees Georgica nu bijna helemaal diagonaal. De draad ben ik allang kwijt. Ik scan de bladzijden en vat enkel indrukken, ritme, een algemene sfeer – maar ik weet niet meer waarover dit gaat, wat Claude Simon met dit ondoorgrondelijke en omvangrijke taalkluwen heeft beoogd.

*

Wandeling met X in de omgeving van Oedelem-Berg. De laatste mooie zonnige dag, net geen 20 graden. X vertelt van alles, maar ik kan niet bijhouden wat. Pol D komt net op zijn erf. [In de lagere school zaten we zes jaar lang in dezelfde klas.] Ik groet hem, maar hij herkent me niet. Vreemde gewaarwording. Die ene andere keer dat ik hem hier zag, zeker meer dan twintig jaar geleden, herkende hij me wel nog. (Maar ik moet eerlijk toegeven dat ik hem in een andere context wellicht ook niet zou hebben herkend.) Zo verdwijnen wij, nog in dit leven, uit elkaars geest en geheugen. (…) Ik herinner me nu weer waar het op de wandeling – onder andere – over ging. Over kanker en de verminkingen. Over hoe veel mannen om die reden hun vrouw verlaten. (…) We hadden het ook over de manier waarop X’s kinderen hun kinderen opvoeden: met veel te weinig autoriteit en te veel keuzemogelijkheden, die eigenlijk een vorm van keuzedwang en dus van onvrijheid zijn, precies het tegenovergestelde dus van wat onnadenkend wordt beoogd. (…) Ik geniet voor de zoveelste keer van ‘De uitvreter’. Volstrekt uniek proza, en ik blijf telkens bij andere details stilstaan.

*

Voor LVO bekijk ik de scripties die ik in de eerste kandidatuur moest maken: over Gabriel Marcel, Thomas van Aquino en Merleau-Ponty. Schools en aanmatigend.

*

(…)

*

Aan het Stil Ende loop ik B tegen lijf. Ze duwt een rolstoel voort, met daarin J, die niet veel meer is dan een wrak, een overblijfsel van de mooie vrouw die ze ooit is geweest en met wie ik – twintig jaar geleden? – ooit, samen met nog een aantal andere mensen die ik nu nooit meer zie, een paar dagen in Zuid-Engeland heb gewandeld. Ik beloof haar om in Word-formaat mijn boeken door te sturen. Want ze leest veel, zegt B, maar ze is niet meer in staat de bladzijden van een fysiek boek om te draaien.

7859

Maranwez (F) - 260220

4 * 68,2 * 25,9 * 147 * 230,8

Nieuwege - Oudenburg - Snaaskerke - Eernegem - Ichtegem - Torhout - Ruddervoorde - Loppem

vorig jaar 329

9 maart 2025

Een compleet versnipperde dag met veel uiteenlopende activiteiten: lectuur, schrijven, radio luisteren, foto’s klaarmaken, afwas, televisie, slapen, fietsen en tekenen. Alles bij elkaar heb ik het gevoel veel en goed te hebben gewerkt. Ik voltooi de lectuur van het zeer eigenaardige Goethe schterft van Thomas Bernhard. In een boekverhaal over De verwondering van Hugo Claus laat ik Tom P uit een zeer ver verleden opduiken. In Touché hoor ik een zekere Inge Onsea (uit de modewereld) zeer tevreden zijn over zichzelf. Ik ben het met haar eens dat het leven te lang duurt voor maar één grote liefde. Nu is ze samen met een zeventien jaar jongere man. Tijdens mijn fietsrit van bijna 60 kilometer, tot in Wingene, luister ik naar het radioverslag van de Brugse derby. In Taboe, een mix van human interest en comedy, heeft Philippe Geubels het over de menopauze. Vijf vrouwen getuigen. Een van hen, Lies heet ze, is opvallend jong. Haar menopauze begon op haar 28ste, toen haar eierstokken werden verwijderd nadat ze borstkanker had gehad. Acht jaar heeft haar lijdensweg geduurd. Ze heeft nu ‘nieuwe borsten’ (haar woorden), is ‘haar vrouwelijkheid kwijt’ en staat ‘vol littekens’ (…): voor de reconstructie van de borsten moet er op andere plaatsen op het lichaam huid worden weggehaald. Ik eindig de avond met het tekenen van twee zelfportretten, een met potlood en een tweede met aquarel, en met [een slaapmuts].

7858

Maranwez (F) - 260220

vorig jaar 328

8 maart 2025

(...) het in een bezwerend, dwingend ritme geschreven verhaal ‘Weerzien’ van Thomas Bernhard in de bundel Goethe schterft (sic). Dit is Hoe overleef ik mijn familie, maar dan op de wijze van de zeer humeurige Oostenrijkse mopperaar.

*

Fietstocht van een kleine 60 kilometer in nog steeds prachtig lenteweer. In het journaal wordt alweer een dagrecord gemeld. Mensen in badpak aan een zwemwater zeggen dat je vooral moet ‘genieten’. We zullen ‘vooral genietend’ ten onder gaan in deze klimaatverstoring.

*

(…) We kijken samen naar de laatste 20 kilometer van de Strade Bianche, die, zoals iedereen had voorspeld, wordt gewonnen door Tadej Pogačar. Die nu stilaan in zijn eentje de hele wielersport onaantrekkelijk aan het maken is.

*

Het verhaal ‘Prikkebeen’ in Lente in Fialta. Zo sterk geconstrueerd. De subtiele aankondigingen, in het begin door Nabokov uitgezet, kondigen al het desastreuze einde aan. En in Het mooiste licht is tegenlicht stuit ik op bladzijde 59 op de ‘toenmalige vriendin’ van Michiel Hendryckx (…) een vrouwenhoofd in profiel. Ik herken haar niet, al zou het kunnen. De (…) die ik nu ken is intussen twintig jaar ouder. Hendryckx zegt dat dit een van de eerste digitale foto’s is die hij ooit maakte, dat geeft dus een indicatie. Ik had mijn eerste digitale camera omstreeks 2003. (…)

7857

Maranwez (F) - 260220

vorig jaar 327

6 maart 2025

(…)

*

(…)

*

(…)

*

Ondertussen is de wereld de voorbije dagen grondig blijven veranderen. Europa, in de steek gelaten door Amerika, probeert zich te verenigen; er worden miljarden klaargelegd voor bewapening; er komt een logica van imminente oorlog op gang. Hopelijk wordt dat geen zichzelf bevestigende profetie, voorlopig houd ik het erop dat er velen zijn die garen spinnen bij deze paniekzaaierij.

7 maart 2025

Opnieuw een in twee stukken uiteengevallen nacht. Gelezen van drie tot vijf: Simon, Nabokov, Gissing. Ik houd van deze nachtelijke leesuren, maar gezond zal het wel niet zijn.

*

Consultatie bij de vasculair chirurg, dokter De Letter. Vreemde naam. Met echografie onderzoekt hij de aan- en afvoer van bloed in mijn benen. Hij stelt – ik citeer – ‘een lichte deficiëntie van de terugstuwkleppen’ vast. [Ik wist niet dat ik terugstuwkleppen had.] Veel bewegen en steunkousen dragen. Geen operatie dus. Ik lijk alles bij elkaar betrekkelijk gezond. Maar ik blijf wel met die gezwollen benen zitten en met dat overgewicht en met die slaapstoornissen. Du mußt dein Leben ändern!

*

Nomen est omen. Een van de kandidaten in Blokken is schoenmaker en heet De Leersnijder.

*

Samen met N op bezoek bij P. (…) P leeft in blessuretijd, nadat hij een maand of zes geleden al schikkingen had getroffen. Aan een van zijn muren hangt een Van Severen-kopie. Goed gedaan! Ik heb een De elfde teen voor hem meegebracht. Nu heeft hij alle delen. Hij zegt de drie andere[, die F hem als ziekenhuislectuur heeft bezorgd,] te hebben gelezen. We zijn het eens over The Beatles en The Rolling Stones. Titine van Binst heeft hij ook gekend, zegt hij. Ze was verliefd op hem. P vindt het grappig dat ik van haar in mijn boek een geitenboerin in de Drôme heb gemaakt. H komt binnen: een jonge vrouw van ergens voorin de twintig. Ze draagt een bleekbruine ribfluwelen salopette. Ze was bij (…) een collega van P, toen hij daar nog werkte. Ze heeft een paar kunstwerkjes meegebracht, die ze onlangs kocht: een portret in aquarel en dan nog twee ingelijste pentekeningen van kerkinterieurs. Zeventiende-eeuws, schat P. (…)

*

Ik herlees ‘Brief in een jaszak gevonden’ van Julio Cortázar in functie van mijn boekverhaal over Octaëder. Het verhaal is niet zoals ik het mij herinnerde, maar ik kan er wel iets mee aanvangen.

*

Een documentaire over manipulatie in de sport in de Deutsche Demokratische Republik. Het gefoefel in de voetbalcompetitie omdat het hoofd van de Staatssicherheit supporter was van 1. FC Union Berlin. Deze ploeg werd tien opeenvolgende jaren kampioen, maar speelde op den duur in een zo goed als leeg stadion. Het tragische verhaal van spelers die niet naar huis terugkeerden na een match in het buitenland.

1. FC Union Berlin, kampioen in 1983

*

(…)