9 maart 2025
Een compleet versnipperde dag met veel uiteenlopende activiteiten: lectuur, schrijven, radio luisteren, foto’s klaarmaken, afwas, televisie, slapen, fietsen en tekenen. Alles bij elkaar heb ik het gevoel veel en goed te hebben gewerkt. Ik voltooi de lectuur van het zeer eigenaardige Goethe schterft van Thomas Bernhard. In een boekverhaal over De verwondering van Hugo Claus laat ik Tom P uit een zeer ver verleden opduiken. In Touché hoor ik een zekere Inge Onsea (uit de modewereld) zeer tevreden zijn over zichzelf. Ik ben het met haar eens dat het leven te lang duurt voor maar één grote liefde. Nu is ze samen met een zeventien jaar jongere man. Tijdens mijn fietsrit van bijna 60 kilometer, tot in Wingene, luister ik naar het radioverslag van de Brugse derby. In Taboe, een mix van human interest en comedy, heeft Philippe Geubels het over de menopauze. Vijf vrouwen getuigen. Een van hen, Lies heet ze, is opvallend jong. Haar menopauze begon op haar 28ste, toen haar eierstokken werden verwijderd nadat ze borstkanker had gehad. Acht jaar heeft haar lijdensweg geduurd. Ze heeft nu ‘nieuwe borsten’ (haar woorden), is ‘haar vrouwelijkheid kwijt’ en staat ‘vol littekens’ (…): voor de reconstructie van de borsten moet er op andere plaatsen op het lichaam huid worden weggehaald. Ik eindig de avond met het tekenen van twee zelfportretten, een met potlood en een tweede met aquarel, en met [een slaapmuts].
